Gewoon Tineke

28 jaar getrouwd

Ik herinner me die dag nog zo goed. Mijn moeder die bij mij sliep en John in z’n ouderlijk huis. John die z’n schoenen vergeten was en ze de avond ervoor nog snel op kwam halen.

Ik herinner me de emoties en het onwennige toen we de trap afliepen en familie en vrienden ons opwachtten.
Hoe we gelachen hebben met onze fotograaf tijdens de shoot.
Het was onze dag waarbij de liefde en het plezier, voor en met elkaar, ervan af straalde.

Is het al die jaren een roze wolk geweest? Tuurlijk niet!
Je leert van en met elkaar. Hoe ga je om als het tegenzit? Als het niet lukt om zwanger te worden? Miskramen, rouw, verlies van je baan…
Wat geef jij en is dat wat de ander nodig heeft of komt er nu nog meer ruis?
Hoe blijf je staan en hoe doe je dat samen?

Wij zijn het (gelukkig) niet altijd eens met elkaar, die emoties mogen er zijn. We creëren ruimte, geven daar woorden aan, schaven bij en zoeken elkaar weer op.

Voor mij voelt onze relatie als de wortels van een boom. Het overleeft alle seizoenen en zet zich steeds steviger in de grond.
We gunnen de ander alles en vergeten zeker onszelf niet.
We doen dingen samen en ook apart van elkaar.

En wat ook zo fijn is… We kunnen nog steeds uren praten en onwijs samen lachen!!

Ik denk dat ik deze maar hou. 😉❤️

𝐙𝐨𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐭𝐞 𝐝𝐨𝐞𝐧, 𝐢𝐤 𝐡𝐞𝐛 𝐧𝐨𝐠 𝐳𝐨𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐭𝐞 𝐝𝐨𝐞𝐧….

Het liedje van Toontje Lager schiet door mijn hoofd.

Wat zijn we allemaal toch druk, hè.
Het gezin, je werk, het huis moet schoon zijn en ook de hond moet nog uitgelaten worden. Ondertussen bel je met je moeder of vriendin. Overigens zie je dan niet hoe de hond met z’n staart kwispelt, hoe die geniet van het buitenzijn en rust neemt. Daar heb je geen tijd voor, je hoofd zit vol en je hebt nog zoveel te doen.
Het moet allemaal snel en gepropt in de uren dat je wakker bent om vervolgens moe (en voldaan) ’s avonds op de bank te zitten.

Wat ik me afvraag is of je nu echt zo voldaan bent. Ben je nu blij met jezelf nu je alles voor de ander gedaan hebt? Heb je nu rust in de hoofd nu je huis schoon is? Fijn als dat zo is, maar heb je vandaag ook iets voor jezelf gedaan? Gun jij jezelf iets of gaat al jouw energie naar een ander?

Hoe zorg jij ervoor dat jouw batterij opgeladen blijft en dat wat er gedaan moet worden, moet dat echt nu of kan het ook uitgesteld worden?

Er zijn kinderen zonder moeder,
en moeders zonder kind.
Mama's die er tien hebben,
ongeacht wat een ander vind.
Er zijn moeders die zorgen,
voor een kindje niet van hen.
En mama's die denken aan morgen,
'als ik er niet meer ben'.
Er zijn moeders die een kind ontvangen,
uit hun buik geboren.
Adoptiemama's die voelen,
dit kind zal aan mijn hart behoren.
Er zijn moeders die een engel dragen,
op handen, als ieder ander kind.
En wensmama's van hoop en dromen,
die vervlogen in de wind.
Er zijn moeders met precies
twee kinderen aan hun zij.
Maar vandaag is een dag voor allen,
die weten 'er leeft een moeder in mij'.

Uit: kusje in de wind, Irene van Wesel

Fijne moederdag voor iedereen ❤

Leer van een boom….

Deze week volgde ik een training over vitaliteit waarbij we onszelf mochten introduceren d.m.v. een kaart.

Ik trok een grijzige kaart met de boom. Een andere deelnemer zei dat dat plaatje zo op een rouwkaart geplaatst kon worden.

Mijn introductie ging als volgt.
Een boom groeit zowel naar beneden als naar boven. Tijdens de herfst/winter verliest het al z’n bladeren en ziet het er wat troosteloos uit. Zo maken wij allemaal situaties mee die we lastig vinden, die ons raken en dat je niet meer weet hoe hier uit te komen.

Wat ik elke vrouw gun, is dat haar wortels, haar fundering zo stevig wordt zodat zij veerkrachtig kan zijn en weer opbloeit na een mindere periode.

Een boom die bloeit is prachtig, de basis zit hem in de wortels. Dat geldt ook voor ons. Focus op je wortels zodat je niet omwaait.

14 Februari Valentijnsdag.

Een dag waar verliefden elkaar liefdesboodschappen sturen en/of cadeaus geven. Een dag waarop vaak aan de ander gedacht wordt, waarbij je geeft en laat zien hoeveel die ander voor jou betekent.

Hoe zou het zijn als je die aandacht aan jezelf geeft. Gun jezelf een cadeau wat overigens ook in de vorm van tijd/rust kan zijn.
Geef zelfliefde, gewoon omdat jij dat verdient.

Fijne Valentijnsdag!❤️

𝐄𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐥𝐞 𝐝𝐚𝐠 𝐧𝐢𝐤𝐬 𝐝𝐨𝐞𝐧?

Mijn zoon zei me laatst dat ik niet een hele dag niks kon doen (zoals hij dat wel kan 😉).
Poeh, ik besefte dat hij daarin gelijk had. Ik kan zeker een film kijken, maar als die langer dan twee uur duurt begin ik onrustig te worden.

Mijn hoofd denkt dan aan de strijk, de was, iets opruimen of werk. Vroeger kon ik verdrinken in een boek dat ik las en had ik juist geen tijd voor andere dingen. Misschien was dat wel omdat ik alles gepoetst en opgeruimd had en het ook zo bleef en er verder weinig ruis was. Dat is nu namelijk niet het geval.
Er loopt bijna altijd wel iemand rond in huis en als dat niet het geval is, dan is er altijd wel iets te doen of raak ik afgeleid door social media. Wil ik even iets checken, blijk ik ineens een half uur op Instagram of Facebook te zitten of doe een spelletje op mijn telefoon.

Om even los te komen van de dagelijkse werkzaamheden heb ik het nodig om in rust op te laden.

Hoe zit dat bij jou?

Liefs Tineke

𝐇𝐞𝐭 𝐢𝐬 𝐥𝐚𝐬𝐭𝐢𝐠….

Ik hoor veel vrouwen zeggen dat het lastig is wanneer ze in een situatie zitten die ze graag willen veranderen.
Stel je nou voor dat je kinderen niet willen luisteren, ook niet na 100 keer vragen, wat doe je dan? Of je wordt boos en doet het zelf of je zucht en moppert en doet het alsnog zelf.
Een uur later ben je het weer vergeten en zie je dat ze hun vuile bekers op het aanrecht zetten i.p.v. in de vaatwasser. Jij begrijpt er niks van. Zij WETEN toch dat het erin moet!
Hoezo doen ze dat dan niet?

Het gaat niet alleen over de kinderen. Wellicht heb je een partner of collega die continue over jouw grenzen heen loopt.
En jij? Jij slikt en zorgt ervoor dat alles toch op rolletjes loopt ondanks dat je er helemaal klaar mee bent.

‘Ik wil wel veranderen, maar het is zo lastig’ krijg ik dan te horen. Dus omdat iets lastig is, laat je het zoals het is?

Besef dat je altijd een keuze hebt om te veranderen. Het liefst wil je een grote sprong maken en daar komen waar je wilt zijn. Helaas, gaat hem dat niet worden. Wel kun je kleinere stappen nemen om je uiteindelijke doel te bereiken. Het vergt moed om eindelijk voor jezelf te kiezen.

Wil je daar hulp bij? Stuur me een berichtje.
Trouwens wist je dat veel werkgevers een persoonlijk ontwikkelbudget hebben welke jij in kan zetten hiervoor?

Liefs Tineke

𝗕𝗲𝗻 𝗲𝗲𝗻𝘀 𝗲𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸…

Heb jij ook zo’n groot hart voor de mensen om je heen? Doe jij alles voor hen ook als het ten koste gaat van jezelf? Als zij het maar goed hebben, dan ben jij ook gelukkig. Toch?

Durf je echt eerlijk naar jezelf te kijken en je af te vragen of dat wel klopt. Wanneer ben jij gelukkig en voel jij je geliefd? Ben eens bloedeerlijk naar jezelf toe. Is dat omdat je alles geeft of wanneer je je gezien voelt, terwijl je alles geeft?

Maar krijg jij wel die aandacht die jij verdient? Zien anderen wel wat jij doet of voel je je soms een sloof van je eigen omgeving? Beschouwen je kinderen het maar als ‘gewoon’ wat jij doet en doe jij steeds meer om toch gezien te worden?

Het kan echt anders! Je kunt voor jezelf kiezen, een ander pad bewandelen zonder dat je je gezin tekort doet.

Wil je weten hoe? Stuur mij een DM en ik geef je 5 tips.

Liefs Tineke

𝐀𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐝𝐨𝐨𝐫 𝐝𝐞 𝐛𝐨𝐦𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐛𝐨𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐳𝐢𝐞𝐭

Ik wandel vaak in het bos en geniet tijdens elk jaargetijde om daar te zijn. Mooie gesprekken met moedige vrouwen vinden er plaats.
Tijdens de eerste sessie laten ze vaak hun tranen achter. Het lukt hen niet meer om te zien wie zij zelf zijn en hoe ze met de hele brij van diverse lastige situaties en gedachten om moeten gaan. De pijn is voelbaar en zichtbaar.
Vaak hebben ze een hoge ademhaling en zie ik ze letterlijk naar lucht happen.

In het bos is het fijn om rust in te bouwen. Een moment van stilstaan, de ademhaling richting de buik te sturen en te laten landen in je eigen lichaam om zo te ervaren dat er weer rust en ruimte ontstaat.
Dat is het moment dat er vaak woorden worden gegeven aan de gevoelens die aanwezig zijn. Of dit nou verdriet, woede, angst of iets anders is… Het mag er allemaal zijn.
Als coach bouw ik aan een fundering van vertrouwen zodat de ander zich veilig voelt. Voor mij is dat het belangrijkste in onze samenwerking.

Hoe fijn zou het voor jou zijn om door de bomen het bos weer te zien?

Liefs Tineke

𝐃𝐞 𝐛𝐞𝐧𝐳𝐢𝐧𝐞𝐭𝐚𝐧𝐤 𝐯𝐞𝐫𝐬𝐮𝐬 𝐣𝐨𝐮

In tegenstelling tot mijn man, krijg ik altijd de zenuwen als mijn benzinetank van mijn auto bijna leeg is. Overigens heb ik dan nog zeker een kwart tank over maar ik moet er niet aan denken dat ik ergens stil kom te staan.
Of je nu, net als ik, op tijd tankt of net als mijn man wacht totdat de tank zo goed als leeg is, je zorgt er uiteindelijk voor dat de auto voldoende brandstof heeft om jou van A naar B te brengen.

Afgelopen week had ik een griepje te pakken. Ik voelde het al wel aankomen, maar ik had een deadline te halen en vond dat ik daarna pas tijd had om ziek te zijn.
Sommigen verklaarden me voor gek. Ik moest werk niet voor mijn gezondheid laten gaan. Natuurlijk ben ik het daar volledig mee eens. Maar ja, soms dan ben ik echt heel eigenwijs…

Veel werken en het druk hebben is geen probleem, wel besefte ik dat ik al lange tijd niet meer een dag voor mijzelf in had gepland. Heerlijk alleen naar een stad, strand of in de natuur. Voor mij voelt dat als landen in mijn eigen lijf en de ideeën laten stromen om vervolgens keuzes te maken wat ik wil en hoe dat aan te pakken.

Voor de tank van je auto zorg je wel. Maar hoe zorg jij voor jezelf? Wanneer tank jij eens bij en op welke manier doe jij dat?

Ik ben er benieuwd naar.

Liefs Tineke

𝐒𝐜𝐡𝐫𝐢𝐣𝐟 𝐣𝐨𝐮𝐰 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐧𝐝𝐥𝐞𝐢𝐝𝐢𝐧𝐠

Ben jij ook zo’n zorgzaam type. Iemand die aandacht geeft aan de ander en ook altijd klaar staat om te helpen? Zolang iedereen het naar de zin heeft, gaat het met jou ook goed.
Zorgzaam zijn is een goede eigenschap totdat je tot de ontdekking komt dat je alleen maar rekening houdt met een ander.

Heb jij die ervaring? Dat er verwacht wordt dat jij alles oppakt, regelt en het huishouden bijhoudt? Sta je er wel eens bij stil wat jouw eigen tijd is? Wie ben jij als je niet hoeft te zorgen?
Wie ben jij als het echt over jou gaat?
Vaak zie ik zulke lieve vrouwen die altijd klaar staan voor de ander en zichzelf ergens kwijt zijn geraakt. Zij die op een gegeven moment geen weerwoord meer hebben en uiteindelijk alles goed vinden. Zij werken zich uit de naad om het voor iedereen goed te doen en vergeten zichzelf.
Je wilt je gevoel verwoorden, maar klap je dicht omdat je niet meer weet hoe je dat moet doen en omdat de ander verbaal sterker is.

Je bent niet de enige die dit meemaakt. Dit kun je veranderen. Maar hoe dan, wordt mij geregeld gevraagd. Hoe kan ik leren om mezelf wel te uiten en hoe kan mijn (gespreks)partner begrijpen dat ik het lastig vind om te zeggen hoe ik me voel.

Het antwoord zit hem in het schrijven van je eigen handleiding waarbij zowel jij als je partner mogen gaan begrijpen dat ieders handleiding verschillend is. Kijkend naar jezelf, zou je na kunnen gaan wat jij nodig hebt als jij een rotdag hebt. Als woorden niet uit je mond komen, misschien is dan een handreiking naar een knuffel voldoende zonder verder iets te zeggen. En wanneer je je hier vertrouwd genoeg bij voelt, durf je het volgende stuk te schrijven van jouw eigen handleiding.

Hierdoor ga jij jezelf steeds beter begrijpen en heb je daar woorden aan gegeven. Juist daardoor lukt het je ook om tijdens discussies/gesprekken die woorden te gebruiken om je gevoelens te uiten en te laten weten wat jij nodig hebt.

Uiteraard mag je me altijd een berichtje sturen als je hier meer hulp bij nodig hebt.

Liefs Tineke

𝗗𝗲 𝘃𝗮𝗸𝗮𝗻𝘁𝗶𝗲 𝗶𝘀 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗯𝗶𝗷....

In het Zuiden van het land is voor de meesten de vakantie voorbij. De kids gaan weer naar school en het normale leven wordt weer opgepakt.
Wij hebben samen met onze kinderen genoten in Malaga. Wat een heerlijke stad is dat met fantastische restaurantjes.
Ik geniet van het samenzijn en merkte soms ook dat mijn sociale batterij op was. Wat een uitkomst dat we, naast wat cultuur en natuur te hebben opgesnoven, ook enkele dagen op ons strandbedje lagen. Daar dook ik weg in mijn tijdschrift of deed gewoon niks.

Aan het einde van de vakantie draait in mijn hoofd de wasmachine al. Nu omdat onze zoon de dag later weer een kort weekje naar Breskens ging. Bij thuiskomst vlogen mijn opmerkingen ‘neem alle spullen mee naar boven, ruim alles even op etc.’ weer rond.
Ik ga er maar vanuit dat ik hierop geen uitzondering ben.

In ieders geval is de was gedaan, ben ik uitgerust en heb weer zin om meer op social media te verschijnen. Door de hectiek van mijn werk op school, is dat er echt bij ingeschoten.
Daarnaast wil ik meer filmpjes opnemen voor mijn stories omdat ik de boodschap dan eenmaal sneller kan delen.
Ik heb alleen de hobbel te nemen om mijn hoofd en stem op zo’n filmpje te zien/horen.
Mijn ego zit me dan in de weg. Van de andere kant merk ik steeds meer dat ik maar een klein ienemienie stukje ben van deze wereld, dus wat maakt het uit dat mijn haar niet goed zit, die onderkin er zit of ik geen make-up draag. Het gaat uiteindelijk om de boodschap.

Dit najaar zal ik nog een BuitenGewoonDag organiseren. Dat zal op een andere locatie zijn aangezien de ruimte bij Villa Vredelust niet meer beschikbaar is. Maar ik ga op zoek naar eenzelfde soort ruimte in een bosrijke omgeving. Mocht je hier interesse in hebben, laat het me alvast weten.

Dus vol goede moed en met nieuwe energie ga ik weer aan de slag.

Hopelijk is jouw batterij ook weer opgeladen en lukt het je om ook aan jezelf te denken.
Besef dat de kinderen ook weer een jaartje ouder zijn en dus zelf ook hun kamer kunnen opruimen, een keer kunnen koken etc.
Hou ze anders vast dan je gewend bent zodat zij zich kunnen ontwikkelen en jij meer ruimte krijgt voor jezelf.

Liefs Tineke