Het educatiesysteem in Nederland is nog relatief ouderwets ingeregeld. Het gaat uit van zendend lesgeven. Logisch zou men zeggen. De docent leert immers de leerling. Maar gaat deze filosofie ook nog echt op? Als we kijken naar de wereld om ons heen, wordt het door de technologie steeds kleiner. Ze is toegankelijker en door de altijddurende doorontwikkeling steeds meer binnen handbereik. Hierdoor z
ien we een generatie autodidacten (zelflerenden) op staan. Kijk maar naar het verschil bij het gebruik van electronica. Waar onze ouders nog de handleiding van kaft tot kaft lazen, drukken onze kinderen op de knoppen om te achterhalen wat het betekent. Boeken zijn achterhaald, zeggen ze dan. "Je kan het uitvinden door te doen in dezelfde tijd als het lezen van de handleiding. Zo niet, dan sneller." Dit geldt ook in het klaslokaal. De huidige generatie kinderen groeien op in een wereld waar zenden nog wel voorkomt, maar ontvangen steeds kleiner wordt. Hier moet steeds meer rekening mee gehouden worden. Deze gedachtengoed is het uitgangspunt van Bijles Den Haag. Bijles Den Haag streeft ernaar om de instrumenten aan te reiken, de filosofie van de stof uit te leggen en in de praktijk direct uit te voeren. Dit zorgt voor een speelse en leerzame omgeving waar de leerling in essentie zichzelf leert door direct te doen. De (bijles)docent is niet langer de poortwachten tot de informatie, maar ridder die de grens bewaakt wanneer de leerling zelf zijn kennis ontwikkeld.