26/09/2025
☝🏽☝🏽
📢 Nieuwsuur is bezig met een artikel waarin de islam en islamitische scholen opnieuw als zondebok worden gebruikt. Dit laten we niet zomaar gebeuren.
Als OMA roepen we iedereen op om in actie te komen:
✅ Deel dit bericht
✅ Laat je reactie achter
✅ Maak zichtbaar dat we dit niet accepteren
Samen creëren we bewustwording en laten we zien dat deze manier van journalistiek niet onopgemerkt voorbijgaat. Doe mee en laat jouw stem horen! ✊
https://www.facebook.com/share/p/1B2B2z1TtE/
https://www.instagram.com/share/p/BAWbcwK-84
De neutraliteit van Milena Holdert ter discussie
Wanneer een journalist drie keer vlak voor verkiezingen met een reportage komt die islamitische scholen en moskeeën in verband brengt met extremisme, roept dat vragen op. Is dit puur toeval, of is er sprake van een patroon? En tot hoever kunnen we dan nog spreken van een neutrale journalistieke blik?
Patronen in de reportages van Milena Holdert
Het is moeilijk om een direct bewijs te vinden dat Milena Holdert bewust anti-islam te werk gaat of samenwerkt met bepaalde partijen. Toch valt er iets op in de manier waarop zij en haar collega’s moslims in beeld brengen. Moslims worden vaak in hokjes geplaatst, er worden telkens verbanden gelegd met “extreem” of met één bepaalde leer binnen de islam en de timing van de reportages maakt dit des te opvallender.
Drie keer vlak voor verkiezingen
2019 (september) – Reportage over salafistische invloeden op moskee- en weekendscholen. Deze uitzending kreeg veel politieke aandacht en werd direct opgepakt in de Kamer.
2021 (september) Wederom een onderzoek naar islamitische stichtingen en scholen, opnieuw kort voor verkiezingstijd.
2025 (september) Er wordt nu aangekondigd dat er weer een reportage komt over invloeden van moskeeën op islamitische scholen. Precies op tijd om net voor de verkiezingen (29 oktober 2025) het thema opnieuw in de spotlight te zetten.
Toeval? Misschien. Maar drie keer in dezelfde lijn, telkens kort voor nationale verkiezingen, is moeilijk te negeren.
Door steeds dezelfde onderwerpen uit te lichten, ontstaat een eenzijdig beeld: islamitische scholen als plekken van dreiging of extremisme. Er wordt weinig aandacht besteed aan het normale, dagelijkse werk dat deze scholen doen of aan de positieve bijdragen van moslims aan de samenleving. Het gevolg is dat het publiek en zeker de politiek, moslims bijna automatisch koppelt aan risico’s en problemen.
Er is geen bewijs dat Milena Holdert zelf, of direct met Yoeri Vugts, een vergelijkbaar diepgaand onderzoek heeft gedaan naar christenen, joden of extreemrechts op de manier zoals zij dat doet met islamitische instellingen.
Zij heeft ook niet eerder een groot onderzoek gedaan naar joodse gemeenschappen of naar extreemrechts als ideologie of beweging, in de zin van een “onderzoek naar extremistische christelijke of extreemrechtse netwerken”.
Ze heeft nooit een reportage gemaakt waarin zij christenen of joden als groep beoordeelt op radicalisering of extremisme, op de manier waarop dat wel bij moslims gebeurt. Volgens de joodse leer mag een vrouw tijdens de menstruatie niet worden aangeraakt, mogen geen voorwerpen worden overhandigd en mag er niet in hetzelfde bed worden geslapen. In sommige teksten wordt beschreven dat joden als superieur worden beschouwd ten opzichte van de rest van de mensheid, enkel en alleen vanwege hun ras. Waarom onderzoekt Holdert dit niet op joodse scholen?
In het Oude Testament, 2 Kronieken 15:1, staat het volgende vers: “Ieder die de HEER, de God van Israël, niet zou zoeken, moest gedood worden, klein of groot, man of vrouw.” Hoe wordt dit uitgelegd aan kinderen op joodse en christelijke scholen?
In Leviticus 20:13 staat: “Wanneer een man met een man slaapt zoals men met een vrouw slaapt, hebben beiden een gruwel gedaan; zij moeten zeker ter dood gebracht worden, hun bloed is op hen.” Op welke manier wordt dit vers uitgelegd?
Tot hoever spreken we dan nog van een neutrale blik van Holdert als journalist?!
Holdert doet wel ander onderzoekswerk, zoals onderzoek naar de financiering van Syrische strijdgroepen en onderzoek naar de financiering van moskeeën door conservatieve Golfstaten.
Opvallend is ook dat deze reportages direct worden opgepakt door partijen die al kritisch staan tegenover islamitische instellingen. Daarmee versterken de uitzendingen, of dat nu bewust of onbewust gebeurt, de agenda van partijen die de islam vooral zien als probleem.
Er is dus geen direct bewijs van anti-islam banden of afspraken met politieke partijen. Maar wie naar het patroon kijkt, ziet hoe de thema’s, de manier van schetsen en de timing telkens dezelfde richting op wijzen. Het beeld van moslims als “probleemgroep” wordt zo keer op keer herhaald. En dat dit net voor verkiezingen gebeurt, is niet onopgemerkt.
Tot slot. We vragen ons oprecht af waar dit beleid vandaan komt, wat er achter zit en wat het uiteindelijke doel is. Door steeds dezelfde groep in het kwade daglicht te zetten, verdwijnt nuance en wordt verdeeldheid gevoed.
De vraag luidt: hoe objectief is Milena Holdert dan nog?
Team Al-Andalous
