09/05/2025
Wanneer is het genoeg? Wanneer zijn we tevreden met wat we hebben? De laatste tijd voel ik frustratie opborrelen als ik door social media scroll.
(ja, ja “dat zijn je eigen triggers, Nanda kijk in de spiegel” I know, I know).
Maar toch… ik word moe van wat ik zie. Ik zie het voortdurende streven naar méér. Meer omzet. Meer volgers. Meer reizen. Meer zelfontwikkeling. Meer prikkels. Meer manifestaties. Meer doelen. Meer succes. Meer, meer, meer....
Maar wanneer is het eindelijk genoeg? Deze week las ik op social media: “Mijn bedrijf draait geweldig, ik woon op mijn droomplek, ik leef het leven dat ik altijd wilde… maar ik voel dat ik weer uit die comfortzone moet.”
En ergens dacht ik: Waarom eigenlijk? Waarom mag je daar niet gewoon zijn? Het lijkt wel alsof je in 2025 niet gewoon tevreden en gelukkig mag zijn.
Alsof rust betekent dat je het bijltje erbij neergooit. Alsof ‘tevreden zijn’ gelijkstaat aan luiheid, stilstand of middelmatigheid.
En ik snap het ook wel, want we leven in een wereld die ons continu vertelt dat we pas ‘iemand’ zijn als we groeien, ontwikkelen, stretchen, investeren.
Maar… misschien komt mijn weerstand doordat ik de afgelopen maanden dagelijks échte armoede heb gezien. Gezinnen die niets anders wensen dan een maaltijd per dag en een dak dat niet lekt. Kinderen die blij zijn met een tweedehands trui. Ouders die elke dag vechten om hun kind naar school te kunnen sturen.
Misschien komt het doordat ik zelf het afgelopen halfjaar op de pauze-knop heb gedrukt. Eindelijk. En tijdens die pauze ook tien dagen in stilte en meditatie heb doorgebracht in een Vipassana retreat.
Daardoor ben ik gaan zien in wat voor gekte ik zelf jarenlang heb meegedraaid. Ook voor mij was het nooit genoeg.
En begrijp me niet verkeerd, groeien is mooi. Dromen zijn waardevol. Ambitie is super krachtig. Maar misschien is het soms ook mooi om te zeggen:
“Ik ben precies goed, hier waar ik nu ben.” Misschien is comfort geen valkuil, maar een zegen. Misschien ligt onze grootste impact juist in de rust. In genóeg zijn. In het omarmen van wat er al is. 🫶🏼💛