21/12/2025
Je hoeft niet altijd bewuste herinneringen te hebben in je hoofd van dingen die gebeurt zijn. Maar dat wil niet zeggen dat het niet aanwezig is in je lichaam.
Klinkt vaag maar hieronder zal het duidelijker worden.
De schrik na meerdere rot opmerkingen. De verkramping na iets pijnlijks. Het blokkeren tijdens pesten. Het verstijven tijdens misbruik of verkrachting.
Je brein is super slim: als iets te veel pijn doet, schakelt het stukjes uit. Dan herinner je het niet of alleen vaag.
Dat helpt jou verder door te leven.
Jezelf “uit” zetten om het vol te houden. Je lijf blijft aanwezig, maar jij gaat weg. Dat is een heel mooi mechanisme om je te beschermen. Maar dat zorgt er wel voor dat je niet overal meer bewuste herinneringen aan hebt. Soms niks soms vaag.
In je hoofd weet je dus niet meer of niet meer precies wat er gebeurt is, maar je lichaam wel. Die reageert in bepaalde situaties in het dagelijks leven wat jij niet bewust snapt. Je kan ergens heel boos over worden, of je blokkeert in sommige situaties, of je wordt heel onzeker.
Maar ook de volgende reacties kunnen erbij horen: verkramping, alertheid, leegte, moe zijn, vlak gevoel, geen blijheid, controle, irritatie, geen s*x willen, niet kunnen knuffelen, spanning, hoofdpijn, buikpijn, bindingsangst, verlatingsangst.
Vaak komt dit toch later in je leven weer naar boven. Je krijgt mentale of lichamelijke klachten.
Omdat herinneringen niet altijd in je bewuste zitten. Maar wel in je lichaam, in je zenuwstelsel, in je doen en laten.
Je lichaam vertelt het verhaal dat je hoofd niet kon dragen.
En daarom is met je lichaam werken zo goed.
Je kunt niet praten over iets wat je niet meer bewust weet.
Maar je lichaam kan dit nog wel loslaten.
Daarom zien wij zulke grote veranderingen bij mensen die bij ons zijn geweest: de rust die komt, het zelfvertrouwen, weer zin om te leven, relaties die groeien, de energie die terugkomt...
Omdat je eindelijk ruimte geeft aan wat er nog aanwezig is in je lichaam.
groeien lichaam genieten trauma