Peter Kool Smit Training en Coaching

17/08/2026

Deze vind ik een mooie kick-off voor na de vakantie. Goed moment om jezelf even een simpele vraag te stellen: wat zit er eigenlijk in mijn kopje? Vrije interpretatie van een Zenverhaal.

Geen ingewikkelde theorie. Gewoon even eerlijk kijken naar wat er naar buiten komt als het leven je weer flink door elkaar schudt.

Je houdt een kop koffie vast wanneer iemand tegen je aanloopt of je arm aanstoot, waardoor je overal koffie morst.

Waarom heb je de koffie gemorst?

“Omdat iemand tegen me aanliep!”

Fout antwoord.

Je morste de koffie omdat er koffie in je kopje zat. Had er thee in gezeten, dan had je thee gemorst. Wat er in je kopje zit, is wat eruit komt.

Zo werkt het ook in het leven. Wanneer het leven je door elkaar schudt en dat gaat gebeuren, komt naar buiten wat er werkelijk in je zit. Zolang alles rustig is, kun je het aardig voor elkaar hebben. Maar zodra het leven je flink door elkaar schudt, wordt zichtbaar wat er echt in je zit.

Dus moeten we onszelf af en toe afvragen:

“Wat zit er in mijn kopje?”

Wanneer het leven moeilijk wordt, wat stroomt er dan over?

Vreugde, dankbaarheid, rust en nederigheid?
Of boosheid, bitterheid, een slachtoffermentaliteit en de neiging om op te geven?

Het leven schudt je vroeg of laat door elkaar. Zorg dus dat er iets goeds in je kopje zit.

06/08/2026

Diep in het Teutoburgerwoud veranderde Arminius de regels van het spel. Geen groter leger, geen betere wapens. Wel lef, inzicht en de moed om zijn eigen pad te kiezen. De Romeinse legioenen kwamen vol macht binnen… en verlieten het woud verslagen.

Dat is ook de kern van mijn coaching met jongeren. Niet proberen iemand anders te worden. Maar ontdekken wie je bent, waar je kracht zit en hoe je overeind blijft als het leven je uitdaagt. Geen zachte praattherapie, maar werken met hoofd, hart en lichaam. Soms moet je eerst door je eigen woud om sterker terug te komen.

28/07/2026

Elke dag lijkt er wel een nieuwe crisis te zijn. Klimaat. Stikstof. Oorlog. Migratie. Biodiversiteit. De boodschap is vaak dezelfde: de aarde moet gered worden.

Maar dat is een typisch menselijk perspectief.

De aarde kent geen crisis. Ze kent alleen verandering. Ontstaan en verdwijnen. Groei en verval. Ze heeft ijstijden, meteorietinslagen en massa-extincties overleefd. Ze zal ook de mens overleven. De planeet draait onverstoorbaar door.

De echte crisis is misschien niet die van de aarde, maar die van de mens.

Wij verwarren onze eigen kwetsbaarheid met die van de planeet. We bekijken alles vanuit onze behoefte aan controle, onze economische belangen en onze korte tijdshorizon. Alsof de natuur zich moet aanpassen aan onze plannen.

In mijn ogen is dat een fundamentele misvatting. Creatie en destructie zijn geen tegenpolen, maar twee kanten van hetzelfde proces. Groei zonder verval bestaat niet. Orde zonder chaos evenmin. Verandering is geen fout in het systeem; verandering ís het systeem.

Dat betekent niet dat we onze leefomgeving mogen vervuilen of uitputten. Integendeel. Verantwoord omgaan met de natuur is verstandig, omdat wij afhankelijk zijn van de omstandigheden die zij biedt.

Maar laten we ophouden met doen alsof de aarde onze bescherming nodig heeft.

De aarde redt zichzelf wel.

De vraag is niet of de aarde deze eeuw overleeft.

De vraag is of wij bereid zijn onze plaats in het grotere geheel weer met wat meer bescheidenheid te zien.

16/06/2026

Een vette TEDx-talk die ik regelmatig terugkijk en aan anderen aanbeveel is “On Getting Up Again” van Rodney Mullen. Voor diegenen die Rodney Mullen niet kennen: een absolute GOAT in de skateboardwereld. De uitvinder van de “kickflip” en vele andere onnavolgbare skateboard tricks. Letterlijk "The Godfather of Modern Skateboarding".

Op het eerste gezicht gaat het over skateboarden (zelf ook honderden uren met bijna religieuze toewijding gedaan).

In werkelijkheid gaat het over veerkracht, leren, vallen, opstaan en blijven bewegen wanneer iets niet direct lukt.

Wat mij aanspreekt, is de manier waarop Mullen laat zien dat groei niet ontstaat door fouten te vermijden, maar door nieuwsgierig te blijven naar wat een tegenslag je kan leren.

Een thema waar ik dagelijks samen met jongeren aan werk: ontdekken dat je niet hoeft te wachten tot iets vanzelf lukt, maar dat ontwikkeling ontstaat door te blijven proberen, bij te sturen en opnieuw op te staan.

Welke inzichten neem jij mee uit zijn verhaal?

Rodney Mullen is widely considered to be the most influential skate...

03/06/2026

Deze week is het de Week van de Mentale Gezondheid. Een mooi moment om stil te staan bij wat mentale gezondheid eigenlijk is.

Wat mij betreft zoeken we mentale gezondheid soms te veel op één plek: therapie.

Therapie kan waardevol zijn en voor veel mensen een belangrijk onderdeel van herstel of ontwikkeling. Maar mentale gezondheid ontstaat niet uitsluitend in een gesprekskamer.

In mijn dagelijkse realiteit merk ik dat verandering vaak begint wanneer mensen weer in beweging komen. Letterlijk. Door te sporten, wandelen, spelen, trainen, creëren, een instrument te bespelen, te sleutelen aan een scooter en nieuwe ervaringen op te doen.

Ons denken, voelen en handelen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Daarom geloof ik dat mentale gezondheid niet alleen gaat over begrijpen wat er met je aan de hand is, maar ook over ervaren dat je invloed hebt op je eigen leven.

Veel jongeren hebben niet alleen behoefte aan meer inzicht, maar ook aan succeservaringen. Aan momenten waarop ze ontdekken: ik kan dit. Ik ben sterker dan ik dacht.

Mentale gezondheid groeit in verbinding. Met jezelf, met anderen en met de wereld om je heen.

Laten we deze week daarom niet alleen praten over mentale gezondheid, maar ook aandacht besteden aan bewegen, ontmoeten, betekenis ervaren en doen.

Want soms begint herstel niet met een gesprek.

Soms begint het met een eerste stap.

24/05/2026

Afgelopen week weer een mooie coachingsessie gehad met een jongere. Geen tafelgesprek. Geen eindeloos praten. Gewoon naar buiten. Bewegen. Doen.

Op deze houten hindernisbalk gebeurde eigenlijk precies waar het wat mij betreft over gaat. Balans zoeken. Letterlijk en figuurlijk. Een stap zetten terwijl je nog niet helemaal zeker weet of het lukt. Focus houden. Doorzetten als het wiebelt.

Veel jongeren zitten vol in hun hoofd. Denken veel, voelen spanning, raken snel overprikkeld of verliezen vertrouwen in zichzelf. Dan helpt het niet altijd om nóg meer te analyseren. Soms moet je het lijf eerst meenemen.

Tijdens dit soort oefeningen zie je direct wat er gebeurt onder druk. Hoe iemand reageert op spanning, frustratie of onzekerheid. Maar je ziet ook groei. Meer rust. Meer concentratie. Meer vertrouwen in eigen kunnen.

Vanuit beweging ontstaan vaak de gesprekken die binnen vier muren niet op gang komen. Eerlijk, direct en zonder gedoe.

En het mooie? Jongeren voelen dat zelf ook.
Niet omdat ik het uitleg.
Maar omdat ze het ervaren.

Soms zit ontwikkeling niet in grote woorden.
Maar in één stap vooruit op een balk van hout.

18/04/2026

Vechtsport trekt jongeren. Punt. En als je het goed neerzet, is het een sterk middel om ander gedrag aan te leren.

Geen praten over, maar doen. Jongeren komen in contact met wat er speelt vanbinnen – spanning, boosheid, onzekerheid – en leren daar direct iets mee te doen. Fysiek én mentaal.

Ze ervaren hoe hun lichaam reageert. Wat er gebeurt als ze versnellen, vertragen, druk voelen of juist ruimte nemen. Vanuit die ervaring ontstaat grip.

Van daaruit groeit er iets. Veiligheid. Verbinding. Zelfvertrouwen. Beter voelen waar je grens ligt en ‘m ook kunnen aangeven. Meer rust in je hoofd en lijf.

Ze zijn bezig. Praktisch, fysiek. En ondertussen gebeurt de ontwikkeling vanzelf.

Leren door ervaren.

06/04/2026

Je hoeft niet alles te weten om te beginnen.

Ik zie het vaak. Jongeren (en ouders trouwens ook) die vastlopen omdat ze eerst “zeker willen weten hoe het moet”.

Maar zo werkt het niet.

Toen ik begon met “modden” van mijn gitaren wist ik echt niet wat ik deed. Pickup vervangen, brug afstellen… ik heb genoeg verkloot in het begin.

Maar juist daardoor ging ik het snappen. Niet door te wachten. Door te doen.

En dat zie je overal terug.

Mensen die vastlopen blijven vaak hangen in hun hoofd. Twijfel, uitstellen, wachten op het juiste moment.

Terwijl het juist zit in iets kleins doen. Iets concreets. En van daaruit verder.

Beweging eerst. Inzicht volgt. Dus:

Pak het op.

Begin klein.

Zoek het onderweg uit.

Of het nou een gitaar is… of iets anders waar je al te lang omheen draait.

31/03/2026

Iets anders doen zorgt bijna altijd voor anders voelen. Klinkt simpel, maar we doen het weinig. We blijven hangen in hetzelfde gedrag en hopen op een andere uitkomst. Werkt niet.

Wil je meer rust? Ga bewegen. Zit je vast in je hoofd? Kom in je lijf. Twijfel je? Doe iets kleins en concreets. Actie eerst, gevoel volgt. Niet andersom. Je brein heeft vaak geen rust nodig, maar regie.

Dagelijks zie@ik het: verandering begint niet met praten, maar met doen. Kleine shifts, groot effect. Dus minder analyseren, meer ervaren.

Minder wachten, meer starten. Je hoeft niet alles te weten om een stap te zetten. Je hoeft alleen te beginnen. De rest volgt.

28/03/2026

Loyaliteit is mooi. Tot het je vastzet.

Ik zie het dagelijks: jongeren die loyaal zijn aan alles en iedereen… behalve aan zichzelf.

Aanpassen. Pleasen. Doorgaan.
En ondertussen loopt de spanning op.

Autonomie wordt vaak gezien als “ik doe het alleen”. Dat is het niet.

Autonomie is: weten wat van jou is en wat niet.
Voelen waar je grens ligt en daar iets mee doen.

In mijn werk begin ik niet in het hoofd, maar in het lijf. Daar zit de waarheid.

Onrust. Spanning. Vermijding. Signalen dat loyaliteit en autonomie uit balans zijn.

De beweging die we maken is simpel, maar niet makkelijk: van aanpassen → naar voelen → naar kiezen.

Echte loyaliteit begint bij autonomie.
Niet blind volgen, maar bewust kiezen.

Loyaliteit zonder autonomie maakt klein.
Autonomie zonder verbinding maakt leeg.

De kunst zit in de balans.