25/09/2025
๐๐ฒ ๐ฝ๐ฒ๐๐๐ฒ๐ฟ๐ฝ๐๐ฏ๐ฒ๐ฟ, ๐ท๐ถ๐ท ๐ฒ๐ป ๐ฑ๐ฒ ๐ผ๐๐ฑ๐ฒ๐ฟ๐ ๐
๐๐ท๐ฆ๐ณ ๐ด๐ข๐ฎ๐ฆ๐ฏ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ฌ๐ฆ๐ฏ, ๐ข๐ง๐ด๐ต๐ฆ๐ฎ๐ฎ๐ฆ๐ฏ ๐ฆ๐ฏ ๐จ๐ณ๐ฐ๐ฆ๐ช๐ฆ๐ฏ ๐ช๐ฏ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ต๐ณ๐ฐ๐ถ๐ธ๐ฆ๐ฏ
Peuters maken grote stappen: emotioneel, lichamelijk en sociaal. Ze oefenen met autonomie, botsen tegen grenzen en laten volop zien wat ze voelen. Dat is prachtig, soms uitdagend en altijd in beweging.
Als gastouder mag je een stukje meewandelen in die ontwikkeling. Je ziet de kleine dagelijkse momenten: hoe een kind reageert op andere kinderen, hoe het afscheid neemt, of juist ineens veel wil โzelf doenโ. Maar jij bent niet de enige die kijkt. Ouders zien weer รกndere dingen. Thuis, in rust of juist tijdens hectische ochtenden. Samen zie je het geheel.
๐ฆ๐ฎ๐บ๐ฒ๐ป ๐ธ๐ถ๐ท๐ธ๐ฒ๐ป = ๐บ๐ฒ๐ฒ๐ฟ ๐๐ถ๐ฒ๐ป
Een goede samenwerking begint bij het delen van ervaringen. Wat jij ziet in jouw opvang, hoeft niet hetzelfde te zijn als wat ouders zien thuis. En dat is logisch. Kinderen reageren op verschillende omgevingen, mensen en situaties.
Door open te blijven delen en vragen te stellen, vullen jullie elkaar aan:
โIk merk dat hij hier wat sneller uit balans raakt na de lunch. Zien jullie dat thuis ook?โ
โZe lijkt ineens heel bezig met alles zelf willen doen. Hoe ervaar jij dat als ouder?โ
Niet om te sturen, maar om samen te onderzoeken: Wat speelt er bij dit kind? Wat helpt? Wat herkennen we allebei?
Lees deze volledige blog hier:
https://www.vanhartelief.nl/gastouders/de-peuterpuber-jij-en-de-ouders/