11/09/2025
Als kind was ik een meester in spieken. Een briefje van 1 bij 1 cm en vijftig multiple choice antwoorden onder mijn ring. Een velletje met jaartallen in de voorzak van mijn tuinbroek. Slim, maar altijd gevolgd door angst om betrapt te worden en wroeging.
Mijn rebelse kant kwam vaker naar boven.
Stiekem snoepen uit de bruine voorraadkast, spijbelen met een smoes (โik zie vlekken, ik heb migraine, ik moet echt nu naar huis anders lukt het niet meerโ) en dan op de brommer naar Breda om te shoppen met een vriendin.
Op donderdagmiddag, als mijn ouders naar Amsterdam waren, gooide ik met mijn broer rauwe eieren over. We boorden g*ten in houtblokken en lieten ze knallen met illegaal gekochte strijkers.
Van buitenaf zag men een โstoutโ kind, maar van binnen was het een wirwar van stemmen en gevoelens. Delen die verdrietig waren, me op mijn kop gaven, elkaar tegenspraken.
Ik begreep mezelf niet.
Vaak lag ik โs avonds wakker, met schaamte in mijn lijf en het gevoel dat ik slecht was.
Later ontdekte ik dat dit geen ondeugd was, maar bescherming. Delen die me afleidden van een gevoel van leegte en niet goed genoeg zijn.
Andere delen die logen om erbij te blijven horen. Kinderdelen die zichzelf redden met creativiteit, slimheid en humor.
Vandaag zie ik dat juist die kanten mij maken tot de mens die ik ben. Met veel compassie voor de pijn die ontstaat wanneer je binnen- en buitenkant niet overeenkomen. En met een scherp oog โ mijn innerlijke Sherlock โ voor de oorsprong van dat g*t.
Ik was nooit een stout kind.
Ik was een kind dat manieren zocht om zich staande te houden.
En nu is dat mijn kracht: anderen begeleiden in het herkennen van die beschermers, en de zachtheid vinden die eronder verscholen ligt.
๐ง Soms zit wijsheid in kleine druppels herkenning.
Ik noem ze HartDruppels.
๐ญ Hoe kijk jij terug op de manieren die jij als kind gebruikte om je te handhaven?
Loet de Steenhuijsen Piters
***
Zonder lange gesprekken snel naar de kern. Ik help je voelen wat je hoofd niet op kan lossen.
-therapie coach
