22/09/2025
Laatst zei iemand tegen me: “het lijkt altijd zo zen bij jou als ik je posts zo zie…”. En daar schrok ik een beetje van, want mijn leven is echt niet 1 grote staat van zen! “Natuurlijk niet” zou ik willen zeggen, want ik ben mens en een mens beweegt nou eenmaal door het leven met ups en downs. Iedereen heeft uitdagingen en blijft zich ontwikkelen voor de rest van zijn leven, daar zit geen einde aan! Denk je dat je ‘er’ bent; nee hoor, komt er een nieuwe uitdaging of tegenslag op je pad en word je weer opnieuw geconfronteerd met de dingen waar je al eerder tegenaan gelopen bent. Waarschijnlijk op een net andere manier, maar toch: “Hallo! Daar ben ik weer, kijk me maar even weer aan!”
Maar toch hield het me even bezig, want ik haak juist (in real life maar ook op de socials) het liefste aan bij mensen die authentiek zijn, zich kwetsbaar durven opstellen, hun mooie maar ook hun minder mooi kanten of periodes laten zien aan de wereld. Want alles lijkt zo mooi te (kunnen) zijn op alle social media. Het leven lijkt soms 1 grote walk in the parc als je de socials mag geloven! Vinden we het gek dat de burnout cijfers de pan uit rijzen, de suïcide cijfers schrikbarend zijn, met name onder jongeren en het gevoel van eenzaamheid nog nooit zo intens is geweest.
Het ís natuurlijk geen walk in de parc! Dat geldt ook voor mij. Ook al heb ik al een heleboel dingen aangekeken van mijn patronen en overlevingsmechanismen en heb ik me al veel nieuwe dingen eigen gemaakt, ook ik heb valkuilen en blind spots. En dat betekent dat ik ook nog steeds mezelf tegenkom. En ook dat vind ik soms lastig, want heej, ik ben coach, dan moet ik ze zelf toch allemaal ‘op een rijtje hebben’?! 😉
In de opleiding welke ik nu volg voor Lichaamsgerichte Stress & Burnout coaching kom ik ze allemaal toch weer tegen, die patroontjes en mechanismen. En tijdens de lesdag van afgelopen week dacht ik echt wel even: “nee he, is ie daar weer?!” Jazeker, daar is ie weer, mijn patroon van ‘altijd bij de ander zijn ingecheckt maar soms lastig bij mezelf kunnen blijven’. Mijn kracht, maar ook eentje waar ik af en toe veel last van kan hebben. En zo zijn er nog wel een paar, teveel voor 1 post, dus wie weet zie je ze binnenkort voorbij komen 😉.
En eigenlijk is dit ook precies waar ik in mijn coachpraktijk zoveel voldoening uit haal: met mensen de zoektocht aangaan naar mechanismen, overtuigingen en patronen die in de weg zitten, die lastig zijn, die ervoor zorgen dat je je behoeften, verlangens en kwaliteiten soms uit het oog verliest. En hier dan een weg in zien te vinden. Met het lichaam als uitgangspunt, want jouw lijf weet het allemaal, geeft het vaak ook aan, maar de kunst is dit te signaleren, serieus te nemen en er antwoorden uit te halen. En die puzzel, daar help ik graag bij, of je nu hooggevoelig bent of stressklachten hebt.
