31/08/2026
Er is een moment waarop je beseft hoeveel van je dag eigenlijk draait om één ding:
hoe voel ik me?
Je wordt wakker en checkt meteen je lichaam.
Je voelt wat spanning en denkt: oh nee...
Je gaat ergens naartoe en vraagt je af of je het wel aankunt.
Je voelt je hart wat sneller kloppen en bent meteen bezig met wat dat betekent.
En als je je een keer wat minder voelt, pas je je plannen aan.
Misschien ga je niet.
Misschien blijf je thuis.
Misschien doe je het rustig aan.
En ergens voelt dat logisch, want je wilt natuurlijk niet weer zo’n klotedag hebben.
Maar ondertussen ben je de hele dag bezig om een slechte dag te voorkomen.
En daardoor ben je soms helemaal niet meer bezig met leven.
Je bent bezig met jezelf in de gaten houden.
Dat heb ik zelf ook gekend.
En ik denk dat daar uiteindelijk een belangrijk stuk van herstel zit.
Niet dat je nooit meer een slechte dag hebt.
Niet dat je nooit meer angst voelt.
Maar dat je langzaam weer vertrouwen krijgt in jezelf.
Dat je kunt denken:
Misschien voel ik me vandaag k*t.
Misschien krijg ik angst.
Misschien wordt het even lastig.
Maar ik hoef mijn hele dag daar niet meer omheen te bouwen.
Want een slechte dag is vervelend.
Maar een slechte dag kunnen hebben zonder dat je er bang voor hoeft te zijn...
dat is iets heel anders.
En juist dát geeft uiteindelijk zoveel vrijheid. 🤍