12/08/2026
Meer kan ik er niet aan toevoegen🥋
Geen tijd?
De laatste jaren hoor ik regelmatig van mensen die graag Yawara of een andere Krijgskunst zouden willen leren: "Ik zou heel graag willen trainen, maar ik heb geen tijd." Of: "Je woont te ver weg."
"Ik heb het te druk." "Misschien later."
Ik begrijp dat. We hebben allemaal verplichtingen. Werk, gezin, zorgen en verantwoordelijkheden. Maar tegelijkertijd vraag ik mij soms af: Hebben we werkelijk geen tijd, of maken we er geen tijd voor? Een dag heeft 24 uur. Wanneer je acht uur kunt werken, boodschappen kunt doen, televisie kunt kijken of tijd op je telefoon kunt doorbrengen, moet het vaak ook mogelijk zijn om ergens in de week een uur vrij te maken voor jezelf.
Want Krijgskunst is geen product dat je met één druk op de knop bestelt. Je moet ervoor komen. Je moet bewegen. Je moet zweten.
Je moet fouten maken. Je moet opnieuw beginnen. En juist daarom krijg je er zoveel voor terug. Krijgskunst groeit met je mee
Je hoeft niet jong, groot, sterk of bijzonder lenig te zijn om te beginnen. Je hoeft ook niet eerst fit te worden voordat je een Dojo binnenstapt. Je begint waar je bent. Iedereen kan op zijn eigen niveau trainen. Ik heb mensen tot op zeer hoge leeftijd zien trainen en zelfs lesgeven. Dat vind ik een van de mooiste eigenschappen van traditionele kKijgskunst: zij kan met je meegroeien.
Als je twintig bent, train je anders dan wanneer je zestig bent. Je lichaam verandert en daardoor verandert ook je training. Maar je blijft leren. Ook lichamelijke beperkingen hoeven niet automatisch te betekenen dat Krijgskunst onmogelijk is. Een goede leraar kijkt naar wat iemand wel kan en past de training waar nodig verantwoord aan.
Je hebt niet altijd een grote Dojo nodig. Natuurlijk raad ik iedereen aan een goede school en een deskundige leraar te zoeken. Persoonlijke begeleiding is belangrijk en Krijgskunst leer je niet uitsluitend uit filmpjes. Maar daarnaast kun je ook thuis veel doen.
Voor standen, verplaatsingen, ademhaling, Kata en eenvoudige bewegingsvormen heb je vaak maar enkele vierkante meters nodig.
Een excuus is gemakkelijk gevonden. Een mogelijkheid meestal ook. Het hoeft geen Yawara te zijn. Ik houd van Yawara. Ik zie iedere week hoeveel plezier mensen eraan beleven en hoeveel zelfvertrouwen zij door de training kunnen ontwikkelen.
Maar Krijgskunst hoeft helemaal geen Yawara te zijn. Misschien past Karate bij jou. Misschien Eskrima, Judo, Aikido, Kung Fu, Taekwondo of een totaal andere Krijgskunst.
Ga kijken. Probeer. Ontdek. Zoek vooral een leraar en een school waarbij jij je prettig voelt. Meer dan trainen. Wie langere tijd serieus Krijgskunst beoefent, weet dat er iets bijzonders gebeurt. Je traint niet alleen je lichaam. Je leert omgaan met spanning, frustratie en vermoeidheid. Je ontdekt je sterke kanten en wordt geconfronteerd met je zwakke kanten. Je leert vallen en weer opstaan.
En je ontmoet mensen. Martial Arts-vriendschappen kunnen bijzonder sterk worden. Tijdens de training maken we het elkaar soms behoorlijk moeilijk en ja, soms doen we elkaar zelfs een beetje pijn. Maar juist daarbij bestaat vertrouwen: we helpen elkaar, corrigeren elkaar en proberen samen beter te worden.
Je trainingspartner is niet degene die jouw groei tegenhoudt. Hij of zij helpt jou groeien. Voor mij is Krijgskunst daarom al lang geen hobby meer. Het is een manier van leven.
Dat hoeft het voor jou niet te worden. Niet iedereen houdt van Martial Arts en er zijn talloze andere prachtige manieren om lichamelijk en geestelijk actief te blijven. Maar wanneer je diep van binnen al jaren denkt: "Eigenlijk zou ik graag een Krijgskunst willen leren..." stop dan met wachten op het perfecte moment. Dat moment komt waarschijnlijk niet. Maak het moment. Zoek een Dojo. Stap naar binnen. Begin op jouw niveau. Leer. Train. Ontdek.
Misschien ontdek je uiteindelijk niet alleen een Krijgskunst.
Misschien ontdek je vooral jezelf.
🥋 "Yawara Ichi Dai"
Wim Pieck
