Albeda Zorgcontract

Op de nationale dag van 𝗔𝗮𝗻𝗱𝗮𝗰𝗵𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗦𝘁𝗲𝗿𝘃𝗲𝗻, staan we stil bij wat verlies en afscheid betekenen – voor cliënten, hun naasten én voor zorgprofessionals.

In de scholingen en trainingen van Albeda Zorgcontract krijgen de onderwerpen sterven, verlies en rouw speciale aandacht met name binnen de scholing PDL (Passiviteiten dagelijkse levensverrichtingen) en de vervolgopleidingen GVP (Gespecialiseerd verzorgende psychogeriatrie) en GVGP (Gespecialiseerd verzorgende gerontopsychiatrie).

Hoewel sterven, verlies en rouw inherent zijn aan de zorg, krijgen deze thema’s vaak onvoldoende aandacht. Palliatieve zorg wordt in het onderwijs en de praktijk nog regelmatig technisch benaderd.

In onze lessen besteden we aandacht aan de betekenis van sterven, verlies en rouw voor de deelnemer zelf en aan de manier waarop hij dit meeneemt in het professionele handelen.

Durf je te kijken naar je persoonlijke verlies en rouw en hoe je hiermee omgaat? Meer inzicht hierin helpt je bewust te worden van zowel je talenten als je valkuilen in het begeleiden van cliënten en hun familie tijdens de stervensfase.

Om passende en comfortabele zorg te bieden is het belangrijk dat iemand zich veilig voelt en er ruimte is voor oprecht contact. Menselijke verbinding is daarbij onmisbaar.

Vanuit deze visie geven wij vorm aan onze scholingen en trainingen.

Albeda Zorgcollege

Nationale 𝗖𝗼𝗺𝗽𝗹𝗶𝗺𝗲𝗻𝘁𝗲𝗻𝗱𝗮𝗴 is een moment om even stil te staan bij de kracht van een oprecht woord. Een compliment is meer dan een aardige zin; het is erkenning, waardering en gezien worden. Het laat iemand voelen dat wat hij of zij doet ertoe doet. Eén compliment kan iemands dag lichter maken, zelfvertrouwen geven en nieuwe energie brengen.

Vandaag richten we die woorden speciaal aan mensen in de zorg. Jullie zorgen, vaak zonder op de voorgrond te staan, maar altijd met toewijding, aandacht en een groot hart. Jullie zijn er op moeilijke momenten, luisteren, troosten en blijven doorgaan, ook als het zwaar is. Dat verdient diepe waardering. Dank jullie wel voor jullie inzet, menselijkheid en kracht – jullie maken elke dag een verschil. 💙

🎉 Felicitaties voor deze groep zorgmedewerkers van 🎉
Zij hebben de training Werkbegeleider afgerond met een zeer verdiend certificaat. De deelnemers zijn door onze docent Paul Vollenberg goed voorbereid om de studenten en stagiaires te begeleiden naar een volwaardige collega. Het behoud van goed opgeleide collega's begint bij een goede begeleiding.

Deze groep heeft via deze scholing en het maken van een verbeterplan aangetoond dat zij deze taak uitstekend kunnen neerzetten.

Voor Stichting verzorgen wij vanuit Albeda Zorgcontract een scholing verpleegtechnische vaardigheden.

De felicitaties zijn voor deze enthousiaste toppers 🎓✨ die nu diverse verpleegtechnische handelingen mogen uitvoeren!

Dit traject is aangeboden aan zorgmedewerkers met het mbo-certificaat Helpende Plus die goed functioneren. Zij krijgen de ruimte om zich verder te ontwikkelen, bijvoorbeeld via aanvullende certificaten of doorgroei richting de opleiding Verzorgende-IG.

Een mooie prestatie en een belangrijke stap vooruit.
Gefeliciteerd allemaal! 👏🥳

🎓 Diploma-uitreiking bij Salios zorg 🎉
Gefeliciteerd allemaal met het behalen van jullie diploma Gespecialiseerd Verzorgende Psychogeriatrie.

𝟭𝟭 𝗳𝗲𝗯𝗿𝘂𝗮𝗿𝗶 𝟮𝟬𝟮𝟲 𝗴𝗮𝗮𝘁 𝗱𝗲 𝗹𝗮𝗻𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻𝗱𝗲 𝘁𝗿𝗮𝗶𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗣𝗗𝗟 𝘄𝗲𝗲𝗿 𝘃𝗮𝗻 𝘀𝘁𝗮𝗿𝘁

𝗣𝗮𝘀𝘀𝗶𝘃𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗗𝗮𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝘀 𝗟𝗲𝘃𝗲𝗻 is een gespecialiseerde zorgmethode voor cliënten met een grote tot volledige zorgafhankelijkheid, ontstaan door lichamelijke of geestelijke achteruitgang. Het streven van PDL-zorg is het verpleegbaar en verzorgbaar houden van de cliënten door de begeleiding, verzorging en/of verpleging af te stemmen op dat wat de cliënt niet meer kan.

Werk je met cliënten met een grote of volledige zorgafhankelijkheid? En ben je benieuwd naar de aanpak volgens de Passiviteit Dagelijks Leven-methode? Volg dan de training PDL, die Albeda Zorgcollege geeft onder auspiciën van de Stichting Passiviteiten Dagelijks Leven (PDL). In tien modules leer je stap voor stap wat de PDL methode inhoudt.
In een compacte en praktijkgerichte training wordt de theorie en praktijk van deze methodiek, door inspirerende, erkende en ervaren trainers, eigen gemaakt. Een meerwaarde voor de verzorging in jullie instelling.

We hebben nog een aantal plekken vrij in de groep die 11 februari start.

👉 Kijk op onze website voor meer informatie en om aan te melden: https://www.albeda.nl/zorgcontract/passiviteit-van-het-dagelijks-leven

Gefeliciteerd allemaal met het behalen van jullie mbo-certificaat Individuele basiszorg verlenen (C0163)

Soms ben je tot tranen toe geroerd.

Een leerling van de scholing Individuele basiszorg verlenen (certificaat 0163) bij Laurens Borgstede, vertelde vandaag dat zij altijd stukjes schrijft over zorgvragers. In de les lazen we dit door haar geschreven stukje voor. Dit maakte veel los bij iedereen Ze vertelde dat dit haar helpt de dingen los te laten. Hoe mooi dat we zo een top vrouw erbij krijgen in de zorg! Iemand die met haar hart zorgt❤️.

𝗩𝗮𝗻 𝗧𝗼𝗽𝘀𝗽𝗼𝗿𝘁 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗦𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲

Soms kom je iemand tegen op je werk die je iets laat voelen wat je nooit meer vergeet.

Mijn zoon doet aan topsport. Hij traint hard, reist vaak, en maakt stappen die me als moeder ongelooflijk trots maken. Af en toe vertel ik daarover aan collega’s, gewoon tussen het werken door. Mijn teammanager weet er ook van.

Laatst sprak hij me aan: “Wist je dat een van onze bewoonsters vroeger op het hoogste niveau dezelfde sport deed als jouw zoon? Ze heeft zelfs met hemelsbreed dezelfde stappen gezet, toen nog in het nationale team.”

Ik stond even stil.

De gedachte dat er hier, in dit huis vol kwetsbaarheid, iemand woonde die ooit precies hetzelfde pad liep als mijn kind… raakte me. Ze vroegen of ik bij haar langs wilde gaan. Een paar foto’s laten zien, iets vertellen.

Toen ik haar kamer binnenstapte, voelde ik meteen iets breken vanbinnen. Ze zat in een rolstoel, haar hoofd licht gebogen, nauwelijks in staat om te spreken. Maar haar ogen, haar ogen leefden nog. En daar, naast haar, zat haar zusje. Samen bladerden we door herinneringen. En het klopte. Ze had echt op topniveau gesport. Wat een verleden.

Wat een contrast.

Van kracht en beweging, naar stilte en afhankelijkheid. Het liet me niet los.

Ik dacht aan mijn zoon. Aan hoe jong hij nog is. Hoe vol zijn toekomst lijkt. En ik dacht aan haar, hoe ver weg haar verleden nu ligt, hoe weinig ze nog kan, hoe weinig ze misschien nog wordt herkend voor wie ze ooit was.

Ik verliet haar kamer met een brok in mijn keel. Een mengeling van dankbaarheid en verdriet. En met een diepe les:

Het leven draait. Niets blijft zoals het is. Maar de waarde van een mens… die blijft.

Altijd.