01/10/2025
Het overlijden van één van je beste vrienden leert je wat vriendschap écht betekent.
Ronald Mulder. Mijn naamgenoot. Te jong gestorven.
Mario Boluda. Mijn schoolmaat van de middelbare. Ook veel te vroeg weg.
Twee gasten die me nog steeds les geven, ook al zijn ze er niet meer.
Want toen ze er nog waren, hadden we het simpel:
Lol maken. Keihard grappen soms, maar altijd eerlijk.
Elkaar helpen als één van ons in de problemen zat, maar ook elkaar daarmee kapot zieken achteraf.
Gewoon kameraadschap.
Geen ingewikkelde spelletjes.
Geen sociale media-drama.
Geen fake vriendschappen voor de show.
Gewoon gasten die samen konden lachen tot de tranen over hun wangen rolden.
En als het moest, zeiden ze me de waarheid.
Hard, eerlijk, recht voor zijn raap.
Vooral als ik weer eens koppig als een ezel was.
Want dat ben ik. Eigenwijs tot op het bot.
Maar zij waren soms de enige die door mijn dikke kop heen konden boren.
Ze hielden van me genoeg om me de waarheid te vertellen.
Ook als die pijn deed.
En nu ze er niet meer zijn, besef ik pas hoe zeldzaam dat was.
De eerste maanden na hun overlijden was ik compleet de weg kwijt.
Boos. Verdrietig. Machteloos.
Tot ik leerde hoe mijn brein rouw verwerkt.
En hoe je dat proces beter kunt begeleiden in plaats van erin vast te lopen.
Echte vriendschap is geen rocket science:
Maak lol samen.
Vertel elkaar de waarheid.
Help elkaar wanneer het nodig is.
Meer hoef je niet te doen.
Ronald en Mario hadden dat door.
Ze leefden het.
En zo leven ze voort in mij.
👉 Ben je iemand verloren die belangrijk voor je was? Laat rouw niet je leven overnemen. Leer hoe breintraining je helpt het beter te verwerken.