De Crohn-coach

Voor deze oefening ga je in een comfortabele houding zitten of liggen. Adem gedurende vier seconden langzaam in door je neus. Vul je longen met lucht.

Houd je adem vast en tel in je hoofd rustig tot zeven.

Adem nu in acht seconden langzaam en volledig uit door je mond. Probeer je ademhaling rustig en gelijkmatig te laten verlopen.

Herhaal deze cyclus van inademen gedurende vier seconden, vasthouden gedurende zeven seconden en uitademen gedurende acht seconden. Doe dit minstens vijf keer achter elkaar.

Het is essentieel om deze ademhalingstechniek langzaam en ontspannen uit te voeren. Het kan enige oefening vergen om het ritme van de ademhaling goed te krijgen, maar na verloop van tijd helpt de 4-7-8-ademhalingstechniek stress te verminderen en een gevoel van rust te bevorderen.

Hoe was deze oefening om te doen?

Acceptatie. Het blijft een interessant fenomeen. En een moeilijke ook, is gebleken. Misschien herken je het wel. De primaire reactie van het menselijke brein is namelijk om weg te gaan bij tegenslag en nare, oncomfortabele gevoelens. Dat is een geweldig snufje van ons oerbrein om te overleven: weg bij pijn, en hup, naar genot toe. Maar het zorgt er ook voor dat we verdriet, angst en boosheid wegstoppen. En dat we gaan vechten tegen de – niet altijd leuke – werkelijkheid.

Acceptatie is een knuffel naar jezelf. Het is iets waar we vroeg of laat - in welke vorm dan ook - allemaal wel eens tegenaan lopen.

Vind jij het moeilijk om te accepteren?

Wanneer je jezelf opstelt als strijder in geval van ziekte, is de kans bijzonder groot dat dit leidt tot een vorm van zelfafwijzing en -ontkenning. Je bent letterlijk in strijd, waardoor het
contact met je lijf verbroken wordt.

Je gaat “in je hoofd” zitten en luistert niet meer naar de wijsheid van je lichaam. En er ontstaat een neerwaartse spiraal: hoe meer je vecht, hoe meer je lijf moet “protesteren”, en hoe meer je lijf protesteert, hoe meer jij je weer verzet.

Ziekte wilt iets vertellen. Via mildheid en geduld heb ik zelf veel meer klachten verlichting voor elkaar gekregen. En ja, ik ben ook als strijder aan de ‘slag’ gegaan - maar hierin circuleerde ik in een vorm van verzet.

Al wat je lichaam verlangt is aandacht. Acceptatie. Zachtheid naar jezelf. Laten we de strijders in ons ombuigen naar het aanvoelen en luisteren naar ons lichaam.

Het spreekt, soms moeten we alleen de tijd nemen om te leren luisteren.

Water bestaat – net als alles – voor meer dan 99,9 procent uit energie. En als energie te beïnvloeden is met gedachten en emoties, kan dit met water ook. In water is dit effect zelfs letterlijk zichtbaar, wat dit onderzoek zo interessant maakt.

Wist jij dit al over water en energie?

In plaats van steeds meer van alles, pleit ik voor een aanpak van steeds minder.

Door terug te gaan naar de essentie kun je veel voordelen behalen om het darmstelsel te kalmeren. Wanneer je er middenin zit klinkt het misschien (nog) niet zo, maar dichter tot jezelf komen draagt bij aan klachtenvermindering.

Er is een natuurlijke balans waar het lichaam steeds naar terugkeert. Deze balans kan niet gevonden worden als er kramp, weerstand en stress is. Wanneer het niet stroomt in ons lijf, om welke reden dan ook, ontstaat er ziekte in onze cellen. Daarom moeten we die blokkades doorbreken en ervoor zorgen dat we van overleven, naar leven gaan.

Op 2 april begint de online training ‘Omarm je darm’, waarin ik je drie maanden lang meeneem in de 7 stappen van mijn methode voor meer geluk en gezondheid. Elke twee weken zien we elkaar via een video-call en help ik je verder op de onderwerpen waar je tegenaan loopt.

Dat doen we met een klein groepje gelijkgestemden, die meestal chronische (darm)klachten hebben en voelen dat er meerdere wegen leiden naar ‘Rome’: dus dat er, naast de medische zorg, een hoop te doen is om je beter te voelen.

Is dit iets voor jou? Ga naar de link in de bio of stuur me een bericht voor meer informatie.

Emoties kunnen ons enorm beangstigen. Wanneer we ons boos voelen, kunnen we denken dat wij woede zijn. We voelen ons een boos persoon, en dit willen we liever niet. Als we langere tijd verdriet ervaren, kunnen we misschien denken dat wij het verdriet zijn.

Wij zijn onze emoties niet. We voelen ze. Ze komen langs om weer te vertrekken. We hoeven ze niet oneindig vast te houden, emoties komen en gaan. Onszelf, dat blijft bestaan. Emoties zijn tijdelijk.

We ervaren op een dag talloze emoties, vluchtiger dan we onszelf realiseren. Maar het echt doorvoelen van grotere, aanwezige emoties, is vaak een ander verhaal. Veel volwassenen hebben van jongs af aan geleerd om hun emoties weg te stoppen. Woede, verdriet of angst zijn hier de grootste voorbeelden van. Maar een emotie als vreugde ook. Misschien werd dit wel bestempeld als ‘te druk’ of ‘te aanwezig’, onder het mom van: ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’.

Iedereen heeft zijn eigen ervaringen, en zo heeft ook iedereen een moment gehad dat je je emoties moest wegstoppen. Het wordt tijd dat we weer leren voelen. En ja, dat kan iedereen!

Nee is een enorm belangrijk en krachtig woord. Hoe vaak heb je niet gedacht: dit voelt niet oké, maar ik durf er niets van te zeggen? Grenzen voelen en aangeven vinden veel mensen lastig, of het nu om kleine of grotere zaken gaat.

Wie heeft er vroeger niet gehoord: ‘Ben je boos? Pluk een roos.’ Van jongs af aan leren we emoties weg te stoppen, en zo ook grenzen aan te geven. Wanneer je voelt dat iets of iemand over jou grens gaat, wekt dit namelijk bepaalde emoties op. En wanneer je je emoties wegstopt, kan je ook niet op een gezonde manier je grenzen aangeven.

Nee zeggen in situaties waarin dit de juiste keuze voor jezelf is, is gehoor geven aan jouw behoefte. Het is het omarmen van je emoties en jouw grenzen.

Ademhalen. We doen het allemaal (gelukkig) - maar doen we het goed? We ademen veelal automatisch en staan er maar weinig bij stil. Door er bewust van te worden, krijg je inzicht in jouw ademhalingspatronen en wat dit met en voor je gezondheid doet.

Let de komende 24 uur eens op je ademhaling. Check het liefst elk uur even bij jezelf in: zit mijn adem hoog of laag? Adem ik snel of langzaam? Tel ze desnoods. En voel maar eens: stroomt het, of houd ik mijn adem vast?