Roots Rotterdam Coaching

Hej, leuk dat jij er bent ✨

Ik heet Juanita en ben het gezicht achter Roots Rotterdam Coaching. Ik woon in een dorp net buiten Rotterdam en heb 2 dochters van 3 en 5 jaar oud.

Ik begeleid oudste dochter van het altijd aan staan en zich verantwoordelijk voelen voor alles en iedereen naar meer ontspanning en vrijheid. Vrijheid om weer keuzes te gaan maken die goed en passend zijn voor jou. Vanuit een helder weten van wie jij bent en wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn.

Voorbij het aanpassen en het altijd sterk zijn, want dat ken jij al zo goed. Zodat je in verbinding met de ander jezelf niet verliest. En je in staat bent om de ander echt dichtbij te laten komen zonder de angst om jouw autonomie te verliezen.

Het resultaat van coaching bij mij is dat je weer meer energie hebt, makkelijker kunt ontspannen en voelen. Na de coaching weet jij beter wie jij in de kern bent en hoe jij op een manier die goed en kloppend is voor jou liefdevolle relaties aan kunt gaan met anderen én met jezelf.

Dit doe ik via 1:1 coachsessies, vrouwencirkels en familieopstellingsdagen.
Ik ontvang al mijn klanten live in mijn coachpraktijk in Rotterdam. Offline kan ook, maar heeft niet mijn voorkeur. Mijn aanpak bestaat uit een mix van innerlijk kindwerk, systemisch coachen en opstellingen. Ik ben een gecertificeerd NOBCO coach.

Waar ik in geloof is dat jij in jouw kern krachtig en liefdevol bent.
Ik zie mezelf als coach niet als het middel tegen jouw pijn. Ik kan jou niet fixen of redden. Daarmee zou ik mezelf onnodig groot maken en jou onterecht klein.
Wat ik met liefde doe is jou begeleiden op JOUW eigen persoonlijke ontwikkelingsreis. Als een liefdevolle en soms confronterende gids. Waarin ik graag samen met jou ontdek wat jouw volgende stap is naar het leven waar je naar verlangt.

Liefs ❤,
Juanita

Dit had ik zelf echt niet kunnen bedenken.
Toch voelde ik aan alles in mijn lijf dat het klopte.

Stroomden de tranen over mijn wangen. En kwam daarna de opluchting en de rust. Laatst tijdens een opstelling die ik heb gedaan voor jezelf.

Om meer helderheid te krijgen over polariteiten die nu een grote rol spelen in mijn leven. Die mij voorzien van vuur en dat ook net zo vlug weer kunnen doven.

Uit angst, ongemak en twijfel.Om mij te beschermen.
Op mijn plek te houden. Verandering te voorkomen.

Ik moest zo huilen, omdat het kleine innerlijk meisje in mij het helder voor me maakte. Waarom ik deed wat ik deed. Waarom het mij diende om te blijven doen wat ik deed, ookal wilde ik zo graag anders.

De druk van het goed willen doen. Geen fouten mogen maken.
Ergens pas aan moeten beginnen wanneer je zeker bent dat je het kunt.

Oef, ik ken het zo goed. En het loyaliteitsconflict dat erbij hoort.
Goed. Fout. Spelen. Verantwoordelijkheid. Samen. Alleen.

Groeipijn. Het hoort erbij wanneer je nieuw patronen wilt veranderen en nieuw gedrag wilt eigen maken om te kunnen groeien als volwassenen.
Als Vrouw, ondernemer, mens.

De oplossing lag niet in het denken. Anders was het mij al gelukt.
Dus had ik diep te zakken in het voelen. In het niet weten en eigenlijk ook weer wel.

Een opstelling is voor mij een prachtige samenwerking tussen het hoofd en het lijf. Het bewust en het onderbewuste. En alle energie uit het familiesysteem doet mee.

Waardoor alles samenkomt. En je antwoorden en helderheid vindt achter patronen, emoties en gedragingen van jezelf.

Na de opstelling vond het kleine meisje in mij weer rust.
Voelde zich weer veilig en gehoord. Ze is precies goed zoals ze is.

Dit wil je misschien niet horen.
Dus daarom zeg ik het wel.

Helen lukt niet door:
Vele boeken te lezen of naar podcast te luisteren
Jezelf een mindset en maniertjes aan te leren
Het alleen te willen doen zonder hulp van iets of iemand

Als het zo simpel was dan was het je al gelukt.
Dan verviel je niet steeds in dezelfde negatieve patronen.
En ergens weet jij dit zelf ook wel. Toch.

Helen gaat niet over het hier en nu.
Wat jij in het hier en nu ziet zijn de handelingen die voortkomen uit jouw beschermingsmechanismes. En die beschermingsmechanismen heb jij ooit ontwikkeld als reactie op wat er toen pijn deed.

Helen gaat ook niet enkel over de feiten van daar en toen.
Het gaat over jouw beleving en emoties bij gebeurtenissen en ervaringen in het daar en toen. Hoe groot of klein die gebeurtenissen nu ook mogen lijken.

Daarom is helen ook geen kwestie van een quick fix.

En laat mij eerlijk zijn: Ja, je gaat voelen. Alles. Pijn en geluk.
Wanneer je gaat afdalen naar jouw onderbewuste.

Neem jouw lijf als ingang in jouw helingsproces en laat dat het verhaal vertellen. Je hoofd hoeft het allemaal niet meer te weten. Vertrouw maar op jouw lijf, want dat weet het allemaal allang.

Ga terug. Haal de delen van jezelf op waarvan je bent vergeten dat je ze ooit had. Je speelsheid. Je enthousiasme. Jouw levensvreugde. Je vuur. Je passie. Jouw kwetsbaarheid.

Zodat je daarna weer echt vooruit kan.

Je hoofd staat constant aan.
Je bent ook met zo veel dingen tegelijkertijd bezig dat het niet gek is dat het simpelweg druk is in je hoofd.

Alleen: leven vanuit je hoofd komt met een prijs.

Wanneer je veel in je hoofd zit ben je minder in verbinding met je lijf.
Dat maakt het lastig om bij jouw gevoel te komen.

Hierdoor mis je de signalen die jouw lijf je geeft.
Signalen als stress, vermoeiheid, verdriet en pijn.

Om tijdig te voelen wanneer jij over jouw grenzen heen gaat is het belangrijk dat je gaat vertragen. Door gedurende de dag kleine rustmomenten in te bouwen waarop je even niets doet. Zodat je berust wordt van wat in jouw lijf om aandacht vraagt.

Natuurlijk kan ik hele verhalen houden over de voordelen van wandelingen in de natuur en mediteren. Echter: ik weet hoe dat zal gaan. Door alle drukte ga jij die tijd waarschijnlijk niet nemen.

Dus daarom hieronder even een quick and dirty oefening van 5 minuten die je bijna overal kunt doen. Al zou ik om te beginnen jouw aanraden dit eerst gewoon thuis op de bank te oefenen.

1️⃣ Zet je timer op 5 minuten. Ga op de bank zitten. Met je beiden voeten op de vloer.

2️⃣ Sluit je ogen en haal heel bewust 4x diep adem. In door je neus en uit door je mond. Kijk of het lukt om zo diep adem te halen dat je buik uitzet wanneer je dit doet.

3️⃣ Wat merk je in jouw lijf wanneer je zo zit? Voel je ergens spanning of pijn of voelt jouw lijf juist ontspannen en zacht aan? Welke gedachten en emoties komen omhoog? Aanschouw het. Zonder oordeel en ook zonder het te willen oplossen. Laat het er simpelweg zijn.

4️⃣ Schrijf nadien op wat er zich aandiende. Doe dit een paar keer in de week totdat het steeds makkelijker wordt om te zakken in jouw lijf.

Het kan gebeuren dat je tijdens deze oefening weer in het denken schiet. En dat is oké. Je bent dit niet gewend. Merk op dat het gebeurd en verleg je aandacht weer naar je lijf. Dit is niet iets wat je goed of fout kunt doen. Het is een kwestie van oefenen.

Als oudste dochter ben je een echte regelaar.
Je ziet snel wat er moet gebeuren en gaat over tot actie. Jij bent hierdoor gewend het voortouw te nemen wanneer er iets moet gebeuren.

Of het nu gaat om het organiseren van het personeelsuitje of het jaarlijks familieweekend. Jij hebt al tig ideeën over hoe het tot in de puntjes geregeld kan worden.

Wanneer jij besluit iets te doen leg je de lat hoog voor jezelf.
Het moet goed en met minder neem je niet snel genoegen.

Anderen weten dit ook van jou en vinden het daarom fijn wanneer jij een klus oppakt. Want ze weten: als jij iets doet dan wordt het goed geregeld en is over alle details nagedacht.

Al van jongs af aan heb jij onbewust geleerd dat door jouw uiterste best te doen om het anderen naar de zin te maken jij gezien wordt en er mag zijn. Dit is dan ook de kant van jou die je het meeste aan anderen zult laten zien.

Daardoor weten anderen vaak minder goed wat er allemaal in jou omgaat. Tenminste niet als het gaat voor jouw eigen behoeften en zorgen.

Dit kan je veranderen door te leren om meer ruimte in te nemen. Om jezelf meer te laten zien en horen. Voorbij de angst dat je te veel bent. Door jezelf toe te staan dat het ook over jou mag gaan.

Wil jij hier 1:1 samen met mij aan werken?
Stuur mij dan een dm. Ik spreek je graag.

Liefs,
Juanita

Het kwam mij vaak slecht uit.
Mijn mamadag.

Iedere week weer.
Ik zag er echt enorm tegenop.

Apart woord eigenlijk. Mamadag. Alsof je kunt kiezen op welke dag van de week je moeder bent. Je hoort het woord ook niet zo vaak. Terwijl papadag wel een veelgebruikte term is.
Dat vind ik niet raar, maar bijzonder 😉

Oke, genoeg daarover 🤐 *duwt feminist in zichzelf weer terug in haar hok*

Mamadag was voor mij gedoe.
Veel gestress en frustraties.

Ik wilde van alles en kwam voor mijn gevoel nergens aan toe. Ik vond het gewoon ruk.

Het duurde best even voordat ik door had dat ik zelf het probleem creëerde.
Ik legde de lat veels te hoog. En daar werd ik nou niet bepaald een gezelligere moeder van.

Ik zorgde er zelf voor dat ik gestresst was. Niet de kids of het huishouden of alle taken op mijn to do list. Ik deed het zelf.

Doordat ik zoveel moest doen van mezelf maakte ik het voor niemand leuk.

Ik had daarin andere keuzes te maken.
Te zakken van controle naar overgave.

Overgave aan het ritme van die twee kleintjes.
Aan het schaamteloze niksen, vertragen en spelen.

Woensdag is nu weer leuk. Mijn agenda is die dag zo goed als leeg. Wat een rust en vrijheid geeft dat!

Het is de dag van samen kleurplaten inkleuren, naar de kinderboerderij gaan of gewoon met de kids buiten spelen.

Zonder de innerlijke onrust, veroorzaakt doordat ik eigenlijk snel door wil want er moet nog zo veel.

En wanneer het lukt om tussendoor even een wasje erin te gooien of wat administratie weg te werken dan zie ik dat als een mooie bonus.



Hoe ervaar jij mamadag?

Vorige week kon je geen social media kanaal open gooien of je struikelde over de liefde. Of het nou foto's waren van happy couples of statements van (not so) happy singles.

Het samen én het alleen.
Het symboliseert voor mij precies waar de liefde over gaat.
Of het nu gaat om een liefdesrelatie of de relatie met vrienden of familieleden.

Leren om in verbinding met een ander te zijn zonder daarbij jezelf te verliezen.
Het vinden van een balans tussen: verbinding en autonomie.

Om te kunnen geven én ook te kunnen nemen. Nemen gaat verder dan ontvangen.
Nemen gaat over het zelf actief innemen van tijd, aandacht en ruimte van de ander.
Over aangeven wat jij nodig hebt.

En dit is precies wat ik heb moeten leren. Waar ik ook zo mee heb lopen stoeien.
De behoeftes van de ander stelde ik vaak boven die van mezelf. En doordat ik mij zo verantwoordelijk voelde voor alles en het moeilijk vond om hulp te vragen wist ik soms gewoonweg niet hoe ik al die ballen in de lucht moest had.

Het werk, het huishouden, de kinderen, het onderhouden van vriendschappen en mijn relatie. En ohja....ergens onderaan de lijst probeerde ik ook nog wat rust en tijd voor mezelf in te bouwen, maar dat was altijd het eerste wat ik liet vallen wanneer er een keuze gemaakt moest worden.

🧐 Wat ik heb geleerd?

Liefde gaat over loyaal blijven aan jezelf.
En vanuit die basishouding steeds opnieuw de keuze te maken.

Waarbij je de ene keer kiest voor jezelf.
En de andere keer voor de relatie met de ander.

Echter altijd vanuit een oprechte liefde voor de authentieke versie van jezelf.
En niet de aangeleerde versie van jezelf die nu eenmaal makkelijker te verteren is voor de ander.

👉 Herkenbaar?
Merk jij dat je het ook makkelijker vindt om veel te geven dan te ontvangen.
En stel je in relaties vaak de behoeftes van de ander boven die van jezelf.

❤ Wil je samen ontdekken hoe het ook ander kan?
Stuur mij dan een DM of een mail naar [email protected]

Rust hoef je niet eerst te verdienen.
Het is niet iets waar je pas recht op hebt nadat je eerst jezelf een periode drie slagen in de rondte hebt gewerkt.

Of wat je pas mag nemen wanneer het huis perfect aan kant is.
En jouw to do lijst eindelijk is afgewerkt.

Rust is een basale menselijke behoefte waar je aan toe mag geven.

Heb jij voor deze week al rustmomenten voor jezelf ingepland?

Uit angst om de ander te verliezen of op wat voor manier dan ook te kwetsen of verdriet te doen pas je je aan.

Doe je wat de ander van je verwacht. Gedraag jij je zoals de ander dat het liefste heeft. En hou je binnen wat je het liefste zou zeggen.

Je voelt je zo verantwoordelijk voor het geluk van de ander. Dat je niet open bent over wat je echt denkt of voelt. Of voel je je achteraf zo schuldig wanneer je wel een keer hebt laten blijken hoe jij je echt voelt dat je achteraf spijt hebt van jouw openheid.

Het vergt moed om eerlijk en kwetsbaar te zijn. Zowel richting jezelf als naar de ander.

Het is niet jouw taak om de ander gelukkig te maken. Net zo min als dat het de taak van de ander is om jou gelukkig te maken.

Stel je eens voor dat...

🔋 Je meer tijd en energie zou hebben voor jezelf
🔋 Je minder alleen hoeft te doen
🔋 Je minder onrust ervaart wanneer je niet nuttig bezig bent
🔋 Je niet altijd sterk hoeft te zijn
🔋 Je de lat lager zou kunnen leggen voor jezelf
🔋 Je anderen voor jou zou kunnen laten zorgen

Hoe zou dat zijn?

Klaar om hier samen 1 op 1 aan te gaan werken: stuur mij dan een prive bericht.
Ik spreek je graag.

Liefs,
Juanita

Wat we vaak vergeten

Is het effect dat jouw gezin van herkomst heeft op wie jij nu bent.
Op hoe jij je gedraagt, hoe je over bepaalde dingen denkt en op wat jij wel of juist niet hebt ontwikkeld.

Hoe vaak sta jij nu echt stil bij hoe jouw opvoeding en jeugd was?
Bij wat je daar fijn aan vond én bij wat je toen zo hebt gemist.
Waarschijnlijk zelden. Logisch.

Het is niet echt een lekker luchtig gespreksonderwerp voor op het schoolplein of bij de bitterballen 😉 En misschien is het een tijd waar je bewust niet aan terug denkt.
In kader van het is geweest en ik kan er toch niets meer aan veranderen.

Snap ik best.
En toch is het precies daar- jouw verleden- waar je naar terug moet, als je in het heden dingen graag anders zou willen doen.

Wanneer je bepaalde patronen wilt doorbreken.
Liever andere keuzes zou willen maken in de liefde.
Of je verlangt naar een andere band met een van jouw ouders of broers en zussen.

Jouw gedrag staat namelijk niet op zichzelf.
Dat lijkt wellicht zo wanneer je alleen maar kijkt naar wie je nu bent.
Naar hoe je nu doet wat je doet.

Probleem is: je hebt dan slechts de helft van de puzzel voor je liggen.

Wanneer je jouw gedrag van nu in de context plaatst van jouw jeugd, het gezin waarin je bent opgegroeid en de familieregels die golden binnen jouw ouderlijk gezin gaan er opeens meer puzzelstukjes op hun plek vallen.

Dan ga je zien en voelen wat er werkelijk speelt onder de oppervlakte. Ontstaat er meer begrip en compassie voor jezelf. En het wordt helder waar je een afslag hebt genomen en je bent gaan aanpassen omwille van de ander.

Hoe zou het voor je zijn wanneer je zou weten waarom je doet wat je dat en hoe je daar verandering in kunt brengen?

Het klinkt zo simpel

“Je moet gewoon even lekker je rust pakken”
Maar hoe doe je dat dan wanneer je vindt dat er nog veel moet gebeuren?
Ga je dan even lekker in alle rust op de bank zitten?

Ik denk van niet.

Jij hebt namelijk in je achterhoofd wat er allemaal nog moet gebeuren.
En alles wat je nu niet doet, ga je dan in de avond of in het weekend doen.

Dus “verplicht” even op de bank zitten zorgt voor nog meer stress en onrust.

Rust is iets wat je creëert. Het is iets waar je jezelf toestemming voor te geven hebt.
En waar je soms gewoonweg innerlijk werk voor te doen hebt om makkelijker tot dat punt te komen.

Aan de oppervlakte gaat het kunnen nemen van rust over het maken van keuzes.
De hoeveelheid rust die je neemt, is dan het antwoord op de vraag: Hoe wil jij je tijd verdelen?

Op een diepere laag kan het nemen van rust voor jou een trigger zijn.
Het altijd maar door blijven gaan en aan blijven staan komt voort uit een patroon vanuit jouw familiesysteem. Het is niet langer een keuze, maar een overlevingsmechanisme.

Wellicht heb jij jouw moeder altijd maar door zien gaan.
Of misschien heb jij in jouw gezin van herkomst al jong allerlei zorgtaken op je genomen, omdat jouw ouders dat niet konden en ben je vanaf toen altijd maar door blijven gaan.

Ooit was het dienend voor jou om op daadkracht te gaan handelen.
Dat gedrag is voor jou bekend en daardoor veilig. En dat maakt dat je het blijft herhalen tegen beter weten in.

Wil je gaan ontdekken hoe ook jij meer rust en vrijheid kan creëren voor jezelf:
stuur mij een DM.