08/07/2024
Bam! In your Face… sommige oude patronen liggen echt diep! En daar kom je dan achter nog vóór de start van je retraite.
Ik neem je even mee; … Gisteren kwam ik aan op het vakantiepark Kampinastaete voor de Business retraite van Reflectit, de B&B vol business. Wat een heerlijk vooruitzicht. Een week lang, in een natuurlijke, rustige setting eindelijk eens áán mijn bedrijf werken, zonder afgeleid te worden door allerlei dagelijkse prikkels.
Nadat ik ingecheckt was en mijn huisje gezien had, ging ik terug naar de auto om mijn bagage te halen. Ik wist dat er bolderkarretjes klaarstonden voor alle bagage omdat je met de auto het park niet op mag. Ik werp een vluchtige blik over de parkeerplaats, maar geen karretjes. Koppig als ik ben, dacht ik: "Ach, ik kan het wel dragen."
Ja hoor, voor ik het wist, liep ik te sjouwen met vijf tassen! Een laptoptas over mijn linker schouder, handtas over mijn rechterschouder en beide armen vol met tassen. Boodschappen voor vier dagen, kleding, vliegenmepper en muggenspray... en mijn eigen hoofdkussen (stel je voor dat ik slecht slaap). Eigenlijk was het gewoon teveel om in één keer te dragen. Dan heb ik het nog niet eens over hoe belachelijk dit eruit moet hebben gezien.
Terwijl ik daar stond, half struikelend en balancerend met mijn armen vol, besefte ik ineens iets belangrijks. Met een glimlach bekeek ik mijn eigen gedrag. Dit was niet de eerste keer dat ik probeerde teveel in één keer te dragen. Had ik vroeger ook niet vaak de neiging om teveel lasten op me te nemen? Zorgen, verantwoordelijkheden, angsten. Ik probeerde toen ook alles zelf te dragen en zo raakte ik overbelast en uitgeput.
En weet je, ditzelfde gebeurt met stress. Stress lijkt vaak onschuldig in het begin, een beetje druk hier en daar. Maar na verloop van tijd begint het zich op te stapelen. De spanning in je schouders, de vermoeidheid die maar niet weggaat, de zorgen die 's nachts door je hoofd blijven malen. Al die kleine stressmomenten worden samen een zware last. En ik spreek uit ervaring!
Als je die last maar blijft dragen zonder pauze, zonder los te laten, gaat het zich vanzelf tegen je keren door allerlei lichamelijke of emotionele klachten.
Op zo'n moment is het belangrijk om stil te staan bij wat er aan de hand is. Het is oké om te zeggen dat het teveel is, dat is geen zwakte, maar juist een teken van kracht en zelfbewustzijn.
Ik ben benieuwd naar jouw ervaring. Ben jij weleens tot het besef gekomen dat je teveel tegelijk probeert te doen? Laat een smiley achter als je dit begrijpt.