21/07/2024
Are you really open?
Will you receive unconditional love when it steps through your front door some day? Or every day as a matter of fact 😅🙌
Het is een vraag die mij vertwijfeld doet stilstaan. Nog voor het besef komt, realiseer ik mij: niets in de wereld is zo ingewikkeld als de liefde. Een vervolgvraag die volgt na de eerste twee popt op: hoe leer je de liefde?
Ik besluit dat ik genoeg vragen aan mezelf heb gesteld over het onderwerp met “oké volgens mij is dit gewoon het enige wat wij te leren hebben op deze aardkloot”. Leren hoe we onvoorwaardelijk lief hebben, en beseffen dat we altijd verbonden zullen zijn in en met dit Krachtenveld.
Ik bewonder diegene die ooit een ijzeren harnas om hun hart hebben gezet en hebben besloten: ik ga dit alleen fixen, laat mij het maar dragen, daar heb ik niemand voor nodig. Hun hart is misschien wel het kwetsbaarst van allemaal, dat zij koste wat kost willen beschermen.
Ze zeggen eigenlijk: ik help je, maar bij mij kun je er niet in. Niet omdat ik niet van je hou, maar omdat ik teveel van je hou. En als mijn hart breekt, ben ik bang dat alle stukjes mijn hele wezen uiteenrijten. En dat ik dan nooit meer iets voor iemand kan dragen, en dus geen liefde kan geven. Die gedachte is voor hen ondragelijk.
Totdat ze op een dag worden wakker geschud. Hun hart barst alsnog of ze hebben zoveel ijzeren laagjes gecreëerd dat ze door hun hoeven zakken door al het dragen.
Tja, en leven stroomt als liefde stroomt
Blokkeer je de een, dan blokkeer je de ander
Op dat moment krijgen ze de grootste opgave die ze kunnen krijgen: learning to let the love in.
Open. Kwetsbaar. Bang. In volle overgave.
En ja je mag dit in stappen doen. En nee het is voor deze reis nooit te laat.
Het is een hele tocht, en ik leer nog elke dag.
Welkom,
Anouk
