19/12/2023
Poeh wat kom ik mezelf weer tegen vandaag. En het heeft alles te maken met Leven in de vorm. In de materie. En keuzes maken.
Vorige week werd ik 52. Volgens de natuurlijke tijd is dan de eerste levensronde voltooid. Op je verjaardag staan alle planeten en de zon weer precies zoals ten tijde van je geboorte.
Ik zit/zat in mijn geboorte energie. Ik ben een blauwe aap. Het magische kind. De goddelijke boodschapper en de scribent/ schrijver. Mijn wavespel start met de Gele Zon en eindigt met de Kosmische mens. En dat was een intens proces wat zich (nog steeds) verder verdiept. Mezelf geboren te laten worden. Als Goddelijk Kosmisch kind in de Mens.
Ik ben met Economy transformers bezig om te onderzoeken wat en hoe ik mijn kwaliteit in de wereld zet. Hoe ik mijn ster/ mijn licht kan uitdragen en leven en er ook van kan leven.
Mijn coach Jennifer vraagt mij wat ik wil. Wat wil ik in de wereld zetten? Ik ben al weken in de war. Ik weet niet wat ik wil. Gaat het daarover? IK wil? Ik heb moeite met die zin. Er is niet een IK die iets wil. Behalve dienstbaar zijn aan. En ik snap dat er een IK is, ik ben er, om juist handen en voeten te geven aan wat via mij, de wereld in wil stromen. Dus er is wel een IK.
En ik kan heel veel, maar er komt nu (al te lang) te weinig uit mijn handen. En dat vind ik niet fijn. Ik wil in beweging. Maar wat? En hoe? Waar word ik echt blij van? (Dat gevoel ben ik kwijt) ik weet niets te kiezen...
In de opstelling op de 6 sleutels kom ik in diep verdriet als ik het gevoel krijg dat ik moet kiezen.
Mijn verwarring, pijn en emoties hebben te maken met keuzes maken. En mijn overtuiging dat wanneer ik voor iets kies, ik al het andere "in de steek" laat. Ik mezelf in de steek laat. Het voelt heel verdrietig. Ik voel me dan niet meer compleet. Niet heel.
Als ik in dat gevoel zak dan word ik machteloos. Moedeloos. Voel ik bijna geen levenskracht, laat staan levensvreugde.
Ik kom terecht in mijn conceptie en in mijn baarmoedertijd.
Ik krijg het beeld dat ik een energie ben. En door te kiezen om hier als mens te zijn, moet ik een deel van mij "achterlaten". Eerst ziet het veld er nog uit als een soort parachute dat met touwtjes aan mij vast zit. Maar dan knappen de lijntjes en is het weg. Ben ik een deel van mijzelf kwijt. De overtuiging ontstaat dat ik helemaal alleen ben. Dat ik er alleen voor sta. En dat het mijn eigen schuld is. Ik koos om te incarneren en dus ben ik zelf verantwoordelijk dat ik niet meer compleet ben. Niet heel. Door te kiezen verloor ik mezelf...
De afgelopen jaren heb ik me breed ontwikkeld. En ik bewoog de laatste jaren tussen mijn water bezigheden en onderwijsvernieuwing. Voor mij onlosmakelijk met elkaar verbonden. Voor de buitenwereld 2 verschillende gebieden die weinig met elkaar te maken hebben.
Maar ik wou niet kiezen. Het is voor mij 1 geheel. Dus deed ik van alles een beetje.
En ondanks mijn bezigheden is het niet iets waar ik nu van kan leven. Dus leef ik op de inkomstenstroom van mijn man wat ik niet fijn vind. Ik wil ook op eigen benen staan. En de Ik Wil zit in de benen. In het in beweging komen.
Dus nu schrijf ik mijn eigen Brondocument volgens de sleutels van Economy Transformers. En ik heb te kiezen. Waar geef ik mijn energie aan? Wat wil ik nu echt de wereld in brengen? Zonder afleiding. Wat heb ik echt te doen? Vanuit mijn Wezens kern?
Maar die pijn en het verdriet op kiezen... pfff
De pijn die ik voel van het incarnatie proces gaat diep. Ik realiseer me; Het is de sluier van vergetelheid die pijn doet. Hier in de vorm komen als mens betekent dat ik een deel van mij Zelf "parkeer". Achter laat.
Deels onbewust ben. Dat is de beinvloeding en het spel van de matrix. Ik voel de link naar het water en wie ik ben.
Water draagt alle informatie en alle blauwdrukken van creatie.
En... op de plek van wat water werkelijk is, is in deze werkelijkheid een invoeging gedaan. Een hack. Een afleiding. Waardoor we niet meer weten wie we zijn en waar we vandaan komen. Waardoor Oorsprong en de Oorspronkelijke codes vergeten zijn.
Op die plek van/ in het water is het geldsysteem ingebracht. Het slaafsysteem.
Vandaar de uitdrukking "geld als water verdienen". Maar ook de innerlijke uitnodiging om me met economie en Economy Transformers te verbinden.
Ik voel dat ik hier mezelf en het water heb te verlevendigen. Mezelf levend te verklaren. Heel te verklaren. Tot in de stof. In mijn lichaam en mens zijn. Alles weer vrij en toegankelijk te maken. Het voelt als opnieuw kiezen voor het leven. Ook kiezen voor mens zijn. Om mezelf opnieuw geboren te laten worden. In en door mijzelf. Onbevlekt.
Het gaat om her- inneren en her-bronnen.
Dit is wie ik ben. Waarom ik hier ben. Mijn bijdrage aan het groter geheel. Ik kom de Oorspronkelijke codes activeren. Ik herschrijf de waterinformatie en verrijk deze met de Oorspronkelijke codes om Kosmisch en Oorspronkelijk bewustzijn weer mede mogelijk te maken. Om deze weer volledig(er) te belichamen als mens. Her-inneren en her-bronnen.
Ik draag de blauwdruk van het Soevereine (vrije) Goddelijke kind.
Daar waar water en vernieuwend onderwijs elkaar raken.
Ik kan nu dus ook kiezen. Ik weet wat ik de wereld in wil brengen.
"Watereducatie" op kind niveau en op leerkrachtniveau. De vorm en uitwerking volgt. Daar heb ik wel een idee bij.
Ooit noemde een kind die mij nog nooit gezien maar wel gevoeld had, mij de juf van de school van de Zee. Dat vond ik zo mooi. Hij had een zee met walvis en andere wezens en energieën getekend.
Ja!
Ik sta voor de Magie van water en de Zee van Mogelijkheden. Ik ben Bronkind.
💧🌊💛💎💦
