23/12/2025
Vandaag neem ik afscheid van iets dat diep verweven is met mijn leven: mijn laatste dag als gastouder.
Ik begon hieraan twaalf jaar geleden, in een periode waarin ik zelf net moeder werd.
Mijn gezin en mijn werk groeiden letterlijk samen op.
De kinderen noemden mijn oudste zoon heel lang baby Colin", zelfs toen hij al lang geen baby meer was. En eigenlijk zegt dat alles. Ze kwamen niet alleen om opgevangen te worden, maar draaiden mee in ons dagelijks leven.
Anderhalf jaar geleden kwam daar onze jongste, Mason, bij. Ook hij werd vanzelf onderdeel van de groep, en de kinderen vonden het altijd geweldig dat er “anderen over de vloer” waren. Het huis leefde, altijd.
De baby’s van toen zijn nu grote kinderen die ik nog regelmatig tegenkom. Dat blijft bijzonder.
Dankbaar dat ik aan het begin van zóveel verhalen mocht staan.
Trots op wat het was, dankbaar voor alles wat ik mocht meemaken… en met nieuwsgierigheid op naar wat nu komt❤️