22/04/2025
Vraag jij je ook weleens af:
๐ช๐ฎ๐ป๐ป๐ฒ๐ฒ๐ฟ ๐ธ๐ผ๐บ๐ ๐ธ๐ฎ๐ฟ๐บ๐ฎ ๐ป๐ผ๐ ๐ฒ๐ถ๐ป๐ฑ๐ฒ๐น๐ถ๐ท๐ธ ๐ฒ๐ฒ๐ป๐ ๐น๐ฎ๐ป๐ด๐?
Vandaag maakte ik iets mee dat me flink raakte. ๐๐๐ญ๐ฌ ๐ค๐ฅ๐๐ข๐ง๐ฌ, ๐ฆ๐๐๐ซ ๐ก๐๐ญ ๐ฐ๐๐ซ๐ ๐ข๐ง๐๐๐ง๐ฌ ๐ ๐ซ๐จ๐จ๐ญ. ๐๐ซ๐จ๐ญ๐๐ซ ๐๐๐ง ๐ฅ๐จ๐ ๐ข๐ฌ๐๐ก ๐ฐ๐๐ฌ. Ik bleef gelukkig rustig, maar het liet me niet los. Niet zozeer door wat er gebeurde, maar door het gedrag van iemand die compleet buitenproportioneel uit haar slof schoot. Dreigend, scheldend, zonder maat.
๐๐ง ๐ญ๐จ๐๐ง ๐๐๐๐ก๐ญ ๐ข๐ค: ๐ฐ๐๐ง๐ง๐๐๐ซ ๐ค๐จ๐ฆ๐ญ ๐ค๐๐ซ๐ฆ๐ ๐๐ข๐ ๐๐ง๐ฅ๐ข๐ฃ๐ค ๐ฅ๐๐ง๐ ๐ฌ?
Dat bracht me op het volgende verhaaltje:
Er was eens een vogel. Geen charmant fluitertje, maar een ๐ค๐ซ๐ข๐ฃ๐ฌ๐๐ง๐๐ ๐ซ๐จ๐จ๐๐ค๐ข๐ฉ die zichzelf had uitgeroepen tot de Koningin van het Bos. Ze schreeuwde, snauwde, joeg andere dieren weg alsof het allemaal van haar was. Niemand durfde er iets van te zeggen. ๐๐ข๐๐ญ ๐ฎ๐ข๐ญ ๐ซ๐๐ฌ๐ฉ๐๐๐ญ, ๐ฆ๐๐๐ซ ๐ฎ๐ข๐ญ ๐๐ง๐ ๐ฌ๐ญ.
Tot er op een dag een rustige hond door het bos liep. Vriendelijk. Gewoon op zoek naar een zonnestraaltje. Hij groette de vogel beleefd, maar kreeg meteen een stortvloed aan geschreeuw over zich heen. Ze dook op hem af, krijste in zijn gezicht, kwam zรณ dichtbij dat hij haar hete adem voelde. Dreigend, brutaal, en intimiderend.
De hond bleef stil. Keek haar รฉรฉn keer aan, draaide zich om en liep verder. En hij dacht:
๐๐๐ง๐ง๐๐๐ซ ๐ค๐จ๐ฆ๐ญ ๐ค๐๐ซ๐ฆ๐ ๐๐ข๐ ๐๐ง๐ฅ๐ข๐ฃ๐ค ๐ฅ๐๐ง๐ ๐ฌ?
Hoog in de boom zat een uil. Hij knikte langzaam en zei:
โ๐๐๐ง๐ข๐ ๐ ๐ค๐ข๐ฉ ๐ฃ๐๐๐ฉ ๐๐ก๐จ ๐๐ ๐ง๐ค๐๐ฅ๐ฉ.
๐๐๐๐ง ๐ฏ๐ ๐ ๐ค๐ข๐ฉ.
๐๐ค๐ข๐จ ๐๐ก๐ช๐๐จ๐ฉ๐๐ง๐ฏ๐๐๐๐ฉ.
๐๐ค๐ข๐จ ๐ข๐๐ฉ ๐๐ค๐ฃ๐๐๐ง๐๐ฃ๐ ๐๐ฅ๐ฅ๐ก๐๐ช๐จ.โ
Diezelfde avond, toen de Koningin van het Bos weer luidkeels haar macht stond te etaleren op een tak, zag ze iets glinsteren in het donker. Het waren de ogen van een vos. Geen gewone. Maar eentje die ze al een tijdje had geobserveerd. En waarop ze geduldig had gewacht.
Ze begon net haar gebruikelijke ๐ฌ๐๐ก๐๐ฅ๐๐ญ๐ข๐ซ๐๐๐ in te zettenโฆ
Maar voor ze het wist, sprong de vos op haar af.
En dat was niet om te pratenโฆ
De volgende ochtend hingen er nogal wat veren in de boom en lagen er ook veel veren op de grond.
Er was een opvallende stilte in het bos.
De hond liep voorbij, floot een deuntje, genoot van de heerlijke stilte die er ineens was, en dacht terug aan de wijze woorden van de uil.
