31/08/2026
Een arts vertelde me destijds dat ik waarschijnlijk nooit meer normaal zou kunnen sporten.
Dat kwam natuurlijk wel even binnen.
Ik had op dat moment zoveel last van mijn lies dat normaal autorijden al pijn deed. Ook mijn werk uitvoeren werd steeds lastiger.
Dus ga je zoeken naar een oplossing.
Ik ben bij verschillende artsen terechtgekomen en natuurlijk wilde ik weten wat er lichamelijk aan de hand was, maar tegelijkertijd voelde ik zelf dat er meer speelde.
In mijn privéleven kwam op dat moment namelijk ontzettend veel tegelijk.
Een relatie die overging, geen werk en bij mijn ouders en zusje was er ook van alles aan de hand. Er was behoorlijk wat spanning in die periode.
Ik ben uiteindelijk geholpen door Jasper, hij constateerde dat ik bekkeninstabiliteit had, waardoor die liespijn heftiger werd. De pijn was alleen compleet buiten proportie.
En achteraf ben ik me steeds meer gaan realiseren dat je lichaam en alles wat er in je leven gebeurt niet zomaar los van elkaar kunt zien.
Dat betekent voor mij absoluut niet dat je lichamelijke klachten moet negeren.
Ik geloof dat het enorm belangrijk is om de wetenschap en je eigen gevoel met elkaar te combineren.
Als er iets aan de hand is, wil je weten wat er speelt en moet je daar deskundig naar laten kijken.
Maar kijk ook verder dan alleen de plek waar het pijn doet.
Hoe slaap je?
Hoeveel stress ervaar je?
Wat gebeurt er thuis?
Hoeveel vraag je op dat moment van jezelf?
Je lichaam krijgt het allemaal te verwerken.
In mijn geval bleek “waarschijnlijk nooit meer sporten” gelukkig niet het einde van het verhaal.
En juist die ervaring heeft mij geleerd om niet alleen naar een klacht te kijken, maar naar de hele persoon erachter.
