08/06/2022
Postnatale depressie. Je hebt er vast wel eens van gehoord. 24% Van de moeders overkomt het. Gelukkig zijn steeds meer mensen er alert op bij moeders, …. Maar niet bij vaders. Ik las het laatst al, maar ik wist even niet wat ik wilde met dit artikel, nu wel. Naar schatting is 10 procent van de vaders in het eerste jaar na geboorte van hun kind depressief. Ik herhaal: 10 procent! Ik durf niet te zeggen dat ik me volledig identificeer met wat omschreven wordt in het artikel (https://www.bbc.com/worklife/article/20220601-male-postnatal-depression-why-men-struggle-in-silence), maar ik herken wel de frustratie en de boosheid als het niet lukte om mijn zoontje te laten stoppen met huilen. De machteloosheid en het gevoel dat ík het blijkbaar niet kan. Iets was een paar uur eerder nog rust bracht, lijkt het een paar uur later alleen maar erger te maken. Het is een verschrikkelijk gevoel; alsof je faalt als vader. Maar er over praten met iemand, dat deed ik niet. Dat wordt in mijn beleving ook niet van een man verwacht; ik wil het zelf doen, zelf oplossen! En dat ik hiermee worstel, dat doen we af met een grapje!
Misschien krijgen jij en ik mannen zover om dit soort onderwerpen bespreekbaar te maken. Over anderhalve week is het vaderdag en ik zou graag iedereen willen vragen om eens in je omgeving te kijken of je jonge vaders kent, met kinderen onder de twee. En eens te vragen hoe het nu écht met ze is, en wat ze het meest tegenvalt aan vader zijn en waar ze tegenaan lopen.
Kunnen we dit jaar vaderdag ook niet een beetje: Hoe-is-het-nu-écht-met-Vaderdag maken?
