24/03/2026
Wat gebeurde er ineens vandaag.....
Vanavond aan tafel vroeg mijn dochter (10 jaar) of mijn vader ook Huntington had.....(zij heeft hem nooit gekend, hij overleed toen ik 16 was)
OK..... ineens gingen allerlei radaren draaien in mijn hoofd. want het antwoord op deze vraag is JA
Wat nu, wat ga ik vertellen en wat vooral niet.
Even verbaasd want deze vraag had ik niet verwacht.
Ik heb geen Huntington, getest op mijn 24e, dus mijn dochter (10 jaar) kan het niet krijgen.
Maar waarom dan deze vraag???
Nou ja ik ben coach voor kinderen en jongeren in Huntington gezinnen. Dus het gesprek bij ons gaat nog al eens over Huntington.
Mijn dochter is een denkertje en ging haar eigen conclusie trekken...
Zij hoort wel eens flarden van een gesprek, er zijn wel eens ruzies in gezinnen. en ik probeer door de telefoon ook mensen te helpen.
Haar conclusie is, doordat mijn dochter ook wel eens ruzie met mij maakt (beginnende puber), zij nu ook wel Huntington heeft.
Zij hoort nl wel eens dat er ruzies zijn in de gezinnen.
Haar uitgelegd hoe het zit en waarom zij geen Huntington heeft.
Het was een gesprek die ik nooit had gedacht te hoeven voeren met mijn dochter.
Maar super fijn te merken dat ze zich vrij genoeg voelt haar vragen te stellen.
Openheid over de ziekte is belangrijk,
eerlijke antwoorden als je kind vragen heeft ook. Het gevaar is dat ze hun eigen waarheid gaan creeren. En deze is vaak vervelender dan de echte waarheid.
Heb je vragen over hoe je nu praat over en met je kinderen over de ziekte van Huntington.
Dan kan je contact opnemen met het Steunpunt Huntington.
https://www.huntington.nl/steunpunt
coach voor kinderen en jongeren die te maken hebben met een ouder die de ziekte van Huntington heeft.
Steunpunt Huntington
