11/01/2024
Jaren geleden overkwam mij
iets vervelends wat de aanzet was tot mijn hele proces.
Het proces dat mij tot dit moment heeft gebracht. “Wat je niet kapot maakt, maakt je alleen maar sterker”.
Deze zin heb ik in mijn jeugd vaak gehoord maar begreep ik pas veel later.
Er is niks wat mij overkomen is dat ik zou willen veranderen, ook de minder leuke dingen niet.
Het heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben, en van deze persoon houd ik zielsveel.
Steeds meer ga ik mijzelf omhelzen, meer liefdevol naar mijn “fouten” kijken.
Mijn honger om mijzelf en de wereld om mij heen te begrijpen brengt mij steeds verder op mijn zielsmissie.
Vanaf jongs af aan voel ik een brandend verlangen om thuis te komen bij mijzelf.
Het pad is niet altijd makkelijk geweest. Ik heb veel angsten en fobieën gehad.
Vaak waren ze niet te verklaren, maar ik had er wel last van.
Er tegen vechten had geen zin, want alles wat je aandacht geeft groeit. Volledige overgave was de sleutel tot mijn bevrijding.
Langzaamaan begon ik mijzelf te accepteren, te zien dat ik er ook mocht zijn.
Te voelen dat mijn intuïtie niet mijn vijand was maar mijn dierbaarste vriend. Die vriend heeft mij tot nu toe nooit in de steek gelaten.
Steeds meer durf ik mijzelf te laten zien. Niet mijn buitenkant maar mijn ziel. Wie ik echt ben, en weet je… nu voel ik mij thuis bij mezelf.
In het moment leven. Niet bezig zijn met gisteren of morgen. Maar in het NU.
Zodra je ziet dat alles NU gebeurt, en er geen tijd is, dan is alles waar je naar verlangd al bij jou.
Jarenlang heb ik in st***je ‘overleving’ gestaan. En om nu vol overgave te voelen en te weten dat juist door verzachting er ruimte komt om te creëren voelt soms nog wat onwennig en spannend.
En toch kijk ik uit naar alle momenten die ik nog mag gaan ervaren, ook de “mindere” momenten. Want weet je, mijn grootste groei kwam voort uit pijn en verdriet.
Heb het goed mooi mens en geniet van alles wat is en van alles wat nog mag gaan komen 🦋
