26/04/2022
Een oudere vrouw had twee grote potten, die elk aan de uiteinden van een p**l hingen die ze om haar nek droeg.
Een van de potten had een barst terwijl de andere pot perfect was en altijd een volle portie water afleverde.
Aan het einde van de lange wandelingen van de beek naar het huis, kwam de gebarsten pot maar halfvol aan.
Twee jaar lang ging dit dagelijks door, waarbij de vrouw slechts anderhalve pot water mee naar huis nam.
Natuurlijk was de perfecte pot trots op zijn prestaties.
Maar de arme gebarsten pot schaamde zich voor zijn eigen onvolmaaktheid en voelde zich ellendig omdat hij maar de helft kon doen van wat hij moest doen.
Na twee jaar van wat het als een bittere mislukking beschouwde, sprak het op een dag bij de stroom met de vrouw.
'Ik schaam me, want door deze barst in mijn zij lekt het water helemaal terug naar je huis.'
De oude vrouw glimlachte, 'Heb je gemerkt dat er bloemen aan jouw kant van het pad staan, maar niet aan de kant van de andere pot?'
'Dat komt omdat ik altijd van je gebrek heb geweten, dus ik heb bloemzaden aan jouw kant van het pad geplant, en elke dag als we teruglopen, geef je ze water.'
Twee jaar lang heb ik deze prachtige bloemen mogen plukken om de tafel te versieren.
Zonder dat je bent zoals je bent, zou er geen schoonheid zijn die het huis siert.'
Lieve mensen, ieder van ons heeft zijn eigen unieke 'fout'. Maar het zijn de scheuren en gebreken die we allemaal hebben die ons leven samen zo interessant en lonend maken.
Je moet gewoon elke persoon nemen voor wat ze zijn en zoeken naar het goede in hen.
Dus......, aan al mijn gebarsten-pot-vrienden, ik wens je een hele fijne dag en vergeet niet om aan de bloemen aan jouw kant van het pad te ruiken!
🥰
Rumi