Marian Buijs, coaching aan zee

06/09/2026

Het mogen begeleiden en ondersteunen van mensen blijf ik bijzonder vinden.

Het gedrag van mensen observeren, aanhoren en 'er boven gaan hangen'.

Jezelf afvragen hoe ontstaat ons gedrag?

Want waarom gedragen we ons zoals we ons gedragen?

Hoe we onszelf laten zien en horen in de buitenwereld.

Ja, voor mijzelf ook een heel intens proces hoor!

Mijn overlevingsstrategieën, mijn coping, mijn gedrag.

Ik werd ooit een Pleaser.

Echt een Pleaser met een grote hoofdletter.
Doen wat ik dacht dat de ander van mij verwachtte. Aardig gevonden willen worden. Niet tot last zijn. Geen eigen mening hebben.

Dit was voor mij het veiligst.

Want, waar kom ik vandaan...wat gebeurde er in mijn leven voor mijn 30tigste levensjaar...

*onveilige hechting.
*s*xueel misbruik wat mijn hele leven op z'n kop zette doordat het in de doofpot gestopt werd.
*zwaar! religieus systeem. Scholen en kerk.
*zwaar en intens auto ongeluk dat mij op mijn 25 ste veranderde in een oude vrouw van '80 jr'.
*in het ziekenhuis werd er een voedingsinfuus geplaatst i.v.m aansterken voor nekoperatie om nekwervels vast te zetten.
Voedingsinfuus niet goed geplaatst; uiteindelijk in coma en een week volledig beademd gelegen.
*weer leren lopen, langdurige revalidatie etc.
*scheiding 1ste man.

En toen...kwam ik de liefde van m'n leven tegen, maar ook dat had nogal wat voeten in de aarde, waaronder het feit dat ik nooit zwanger zou kunnen worden.

Waarom ik hier open over ben....
Omdat ook jij vast een heleboel te verwerken hebt (gehad) en jouw gedrag daar mee te maken heeft.

Laten we niet altijd alleen maar af gaan op wat we van iemand zien of horen, maar probeer vragen te stellen, open en warm te zijn voor de ander. We kunnen zo makkelijk negatief praten over de ander.

Een mens is zoooooveel meer dan wat er aan de buitenkant zichtbaar is.

Heel veel liefs voor jou!
En voel je welkom!!

Marian🫂

Www.marianbuijs.nl

30/07/2026

Of..."Je kunt niet meer doen dan je best..."

Je best doen...

Met deze uitspraken, de ene zin iets meer ontspannen dan de andere zin😉, ging ik vaak de deur uit.
Als kind.
Naar school.

Goedbedoelde woorden, maar ook een onbewuste boodschap. En dat was best verwarrend voor mij als sensitief meisje.
Want wanneer doe je je best?

Als de juf/meester tevreden is?
Wanneer je vriendinnen aardig tegen je doen omdat je iets gedaan hebt, dat zij prettig vonden?
Als je een goed cijfer gehaald hebt?

Als je ouder(s) tevreden zijn?

'Doe je best!'.

Misschien herken je deze uitspraak ook wel, gebruik je deze zelf regelmatig tegen je kind(eren) of zet je jezelf aan met "kom op, doe je best!!".

Al vanuit onze kindertijd leren we van onze ouder(s), opvoeder(s) onbewuste boodschappen, uitspraken, zinnen waardoor jij bijvoorbeeld 'je best ging doen', voor waardering, externe beloning, een glimlach, goedkeurend knikje etc.

Je bent misschien door deze 'driver' (doe je best), zoals het in de theorie van TA genoemd wordt, hard gaan werken, pleasen om de goedkeuring van de ander te ontvangen. Afhankelijk zijn van het (positieve) oordeel van de ander.

Bestaansrecht....door goedkeuring van de ander.....

Herken jij de 'doe je best?'.
En heb je vanuit je kindertijd een pleasegedrag ontwikkeld?

Je bent zo welkom om een andere overtuiging aan te gaan nemen....

JE BENT ÉCHT AL GOED GENOEG🥰

Liefs,

Marian.

29/07/2026

16/07/2026

Omdat jij mag huilen, tranen mogen er zijn.
Hoeven niet direct weggepoetst te worden

Van jongsafaan leren we vaak dat de tranen weer weg moeten. Huil maar niet, het komt goed.

Hier een zakdoekje. Of iets lekkers en dan weer stil zijn...

Lief bedoeld vaak, maar wat maakt dat een glimlach er wel mag zijn, maar tranen vaak niet?

Vaak voelen we onszelf ongemakkelijk en willen we het verdriet van de ander oplossen

Hoeft niet, het huilen hoort bij het leven....

Écht, zo vaak dat een cliënt nog sorry zegt wanneer deze gaat huilen.

Tijdens mijn sessies; huil gerust, laat je verdriet maar toe, je hoeft je niet te verontschuldigen voor jouw verdriet.
Dat mag juist voelbaar en zichtbaar zijn.

Want...dit is zo helend...

09/06/2026

De afgelopen weken was ik veel in mijn eigen bubbel, aan het nadenken, voelen, schrijven, uitwerken, wikken en wegen....

Over...

Mijn praktijk.

Dé vraag die ik mezelf stelde...

"Ga ik na 15 mooie coachjaren, stoppen met mijn eigen praktijk Marian Buijs, coaching aan zee?".

Omdat ik fysiek nog niet helemaal hersteld ben en ook niet weet hoe dit verder gaat verlopen, voelde ik een onrust over het runnen van mijn eigen business.

Totdat ik met een aantal mensen hier over sprak en zij tegen mij zeiden:
"Laat de controle los en laat het maar als vanzelf ontstaan".
"Je hoeft er nu toch niet over te beslissen?".
"Neem het maar zoals het komt en beweeg maar mee met hoe het zich aandient".

Organisch.

En dan klopt het weer, want zo past het bij mij en bij als ondernemer; go with the flow, het ontstaat vanzelf, of niet en dan is het ook wat het is.

Op dit moment werk ik met zo'n 3 cliënten in de week op maandag, woensdag en vrijdag.
Fijn over de week verdeeld.
En dus zo'n beetje exclusieve aandacht voor iedere cliënt😆

Ik neem geen nieuwe cliënten aan; werk dus alleen met mensen die al eens eerder bij mij zijn geweest voor een coachingstraject.

Voor nu voelt dit helemaal passend en mag ik alle rust nemen om verder te herstellen, zonder dat ik het idee dat ik een beslissing zou moeten nemen.

Dat geeft ook weer rust😉

Lfs, Marian.

30/12/2025

Dankjewel❣️

Dat je me bent blijven volgen ondanks dat ik het laatste half jaar weinig werkgerelateerd heb kunnen delen.

Dank voor zoveel lieve berichtjes, zoveel kaarten, bloemen, chocolade, gebakjes, douchecreme, bosbadenthee, planten, maaltijden, hulp in huis, soulhealing, hulp in de tuin, je kunt het zo gek niet noemen; maar het was veel dat ik mocht ontvangen het afgelopen half jaar.

Het heeft me geraakt!!
Zoveel liefs!
Een diepe dankjewel vanuit m'n ❤️
Het waren positieve 'lichtpuntjes' in een periode dat ik 'in mijn binnenwereld' verbleef en erg weinig kon.

Het was voor mij een zeer intens jaar dat 2025 en ik kijk uit naar 2026, naar meer herstel.

Een nieuw jaar, dat open voor ons ligt.
Een jaar waarin je je dromen waar kunt maken.
Een jaar waarin je juist kiest voor wat meer rust.
Een jaar waarin je misschien gaat kiezen voor meer leven i.p.v. overleven.
Een jaar waarin je plezier meer centraal gaat stellen.
Een nieuw jaar....

Ik wens jou voor het nieuwe jaar 2026 ruimte voor jezelf en jouw wensen, samen met de mensen die je lief zijn.
Leef!

Tot volgend jaar en liefs,

Marian.



#2026

23/12/2025

Lieve mensen,

Over een paar dagen vieren we massaal vrolijk kerst.

Tenminste, zo lijkt het wanneer je de reclames ziet. De perfecte afbeeldingen kun je voorbij zien komen van blije mensen aan een prachtig gedekte dis.

Dit geldt zeker voor veel van ons, maar ook voor veel van ons niet.

Wanneer dat bij jou 'niet zo perfect' is, wil ik je graag liefdevolle kracht wensen om deze dagen toch, op een voor jou zo prettig mogelijke manier, door te komen.

Voor iedereen waar het kerstfeest een feest voor is; geniet met volle teugen van al het gezellige, liefdevolle, verbindende dat je ervaart tijdens de kerstdagen.

Veel liefs,
Marian.




🎅🌲

15/11/2025

De afgelopen maanden waren best intens.

Lichamelijk werd ik stilgezet, maar m'n hoofd ratelde echt nog wel lekker even door.

Maar juist dat hoofd had ook zoveel rust nodig.

En echt werkelijk....wat doe je veel vanuit je hoofd....

Wat deed ik?

🧡zoveel mogelijk coconen, op mezelf zijn.
🧡hoe kort m'n wandelingetjes in het begin ook waren; de natuur in.
🧡kiezen om juist niet te gaan starten met revalidatieprogramma.
🧡ontvangen van zoveel liefde, steun, warmte en verbinding van zoooveel lieve mensen.
🧡lekkere gebakjes eten.
🧡eventjes op bezoek bij iemand, hoe kort ook.
🧡naar de Drukkery fietsen en een tijdschrift te kopen.
🧡naar de mini bieb hier een straat verder wandelen en daar de tijdschriften meenemen én weer terugbrengen.
🧡geleide meditaties die mij helpen om rust te creëren.
🧡veel ademhalingsoefeningen.
🧡gerichte oefeningen voor rust in mijn zenuwstelsel.
🧡bewust positieve communicatie; geen ziekteproces, maar ik ervaar het als een herstelproces.

Rustig aan en op t gemakje loop ik mijn pad in dit leven en.....herstel ik🙏🏼

28/09/2025

F*ck it.

Zeg jij dat nou Marian, ja hoor, ook ik ben af en toe boos.
Gelukkig maar. Ben geen heilige ofzo...

Want de afgelopen dagen waren pittig. Pittig in mijn herstelproces, pittig in het "wanneer weer aan het werk?". "kan ik überhaupt nog aan het werk?".

Overgave en vertrouwen zeg ik zelf vaak, voel dat ook zo.
Anderen zeggen ook 'overgave en vertrouwen'.
Nee, zeker waar, maar deze week voelde ik me recalcitrant, lekker het boze kind in mij. Lekker opstandig.
Koekjes en chocolade (vr)eten.
Ja, ja, ik weet he...wegeten.

Dit.is.wat.er.is.

En dat dit.is.wat.er.is. Accepteren.
Omarmen.
Er mee Zijn.

En ik geloof dat dat is wat ik/we te doen hebben in het leven.

Écht kunnen Zijn met wat er is.

En soms valt dat zwaar, heel zwaar.

Maar tegelijkertijd voel ik vandaag weer lichtheid, rust, maar ook daadkracht, het innerlijk vuur, zin in actie en kan dit weer omzetten naar een knutsel maken, keukenkast poetsen of een kast opruimen die allang aandacht vraagt.

En zo zien en voelen, dat ik LEEF.

Liefs, Marian.