14/06/2025
Afgelopen donderdag, 1 dag na zijn 13e verjaardag hebben we ons gezinslid Dexter moeten laten inslapen. Hij was oud, voor een labrador en niet meer fit en had kwalen dus we wisten dat hij niet lang meer bij ons zou zijn maar dat het donderdag zou zijn wisten we niet. Erik ging met hem naar het bos, zoals altijd maar in het bos ging het niet goed, hij viel om en kwam niet meer overeind, hij raakte in ademnood 😢 Erik heeft hem uit het bos getild (33 kilo!) en naar huis gebracht. Thuis bleef hij ademnood houden en zag er niet goed uit. Hij was duidelijk in paniek, heel erg om te zien. We hebben toen de dierenarts gebeld en konden gelukkig komen er naartoe gegaan met Dex in de achterbak en Sam erbij. Bij de dierenarts hebben we overlegd en besloten het lijden van Dex te beëindigen en hem daar in te laten slapen. Een lieve jongen dierenarts heeft hem geholpen. Eerst kreeg hij een slaapmiddel en toen werd hij al rustig en viel in slaap, hij was meteen rustig. Op dat moment heb ik afscheid van hem genomen en zijn zachte lieve snoet gekust. Vrij snel daarna kreeg hij een tweede sluit en stopte zijn hart met kloppen. Alles ging heel snel. Hij had meteen rust. We hebben hem meegenomen de auto in en heeft die avond en nacht op zijn kussen gelegen in de kamer. We hebben erbij gezeten en alles gedaan zoals normaal. Het zag er heel normaal uit maar dat was het natuurlijk niet. De volgende dag hebben we hem weggebracht met Finn erbij naar het crematorium. Hij is daar achtergelaten, dat was heel gek maar het voelde ook goed. Zodra hij is gecremeerd, alleen, halen we zijn as op en zullen we hem uitstrooien in zijn geliefde bos met zijn allen. Het voelt raar en onwennig maar ook dat het goed is. We missen hem nu al 💔🙏💔