Coach voor bewust leven

Startpagina
Nederland
Lisserbroek
Coach voor bewust leven

Ik sta klaar voor ieder die de regie over het eigen leven terug wil, maar niet goed weet hoe. Met mi Bewust leven, even stilstaan in het nu. Hoe vaak doen we dat?

Vanuit mijn eigen perspectief, zeg ik nog steeds: ‘Te weinig.’
We doen wat we doen en ons hoofd doet ons vaak geloven dat we het fijn hebben. Dat is hoe we geprogrammeerd zijn en wat we graag willen; blij zijn en vooral doorgaan. Toch knaagt er soms iets, diep van binnen. Ons onderbewuste, die het anders wil. Ergens voel je dat het niet lekker zit. Herken je dat knagende gevoel? Wat doe je erme

e? Stop je het weg? Geef je er woorden aan en blijft het hangen in je hoofd? Praat je erover met mensen in je omgeving? Soms lijkt het gevoel even verdwenen te zijn, om vervolgens later weer terug te komen. En wat dan? Ik ben Esther Anna Doll. Mijn leven lang heb ik onrust en onzekerheid ervaren. Ik had geen reden tot klagen. Alle levensgebieden scoorden ruim voldoende en toch knaagde er iets. Het was niet goed genoeg. Het voelde niet goed, maar ik had geen idee wat ik moest doen. Tot een van mijn zoons mij een spiegel voor hield. Ik kon mij niet langer verstoppen. Mijn zoektocht begon, met NLP, bewustwordingslessen en coachopleidingen. Toen ik dacht dat ik er klaar voor was, begon ik mijn eigen praktijk, maar het Universum stak er een stokje voor. Ik had nog wat (bruikbare) levenslessen te leren. Wat ben ik dankbaar voor alles wat ik mee heb mogen maken. Het heeft me dichter bij mezelf gebracht, bij wat echt is en belangrijk in het leven.. Ik leef 'bewust', op een manier die hel(p)end is en vreugde geeft. Wil jij dat ook? Stuur me dan een bericht of bel naar 0648860744

Ik ontmoet je graag,
Warme groet,
Esther

03/01/2024

" Als het vuur gedoofd is, dan komen de wolven." Acda en de Munnik zongen het en zo ervaar ik het op het moment ook even.

De afgelopen tijd heb ik me weinig laten horen op social media. Het vuur dat mij jarenlang het gevoel gaf dat ik leefde en mij fysiek ook steeds in actie bracht is langzaam gedoofd en de laatste dagen van het jaar waar de focus ging naar het jaar goed afsluiten, heeft ervoor gezorgt dat er nu nog nauwelijks beweging is.

Het kost me moeite om in actie te komen. Nadat ik dat opmerkte, nam de onrust toe en ontstonden negatieve gedachten als: "Wat heeft het allemaal voor zin" en " Ik ben al zo lang bezig en het leidt tot niks" Gedachten die niet waar zijn, want ik heb enorm veel inzicht gekregen in proces dat Leven heet.....

En weer word ik wakker in de nacht terwijl allerlei gedachten me overspoelen. Dus begon ik weer te schrijven.

Ik besef dat beweging nodig is om ergens te komen. Dat als ik in deze trage modus blijf, ik uiteindelijk doodongelukkig ga worden. Ik moet mezelf dus dwingen om in beweging komen.

Ik heb zojuist een plan gemaakt, voor de dingen die op dit moment het meest aandacht vragen.

Dat helpt nauwelijks om mijn vuur aan te wakkeren merk ik. Pas als het plan helemaal duidelijk is en ik alle middelen heb geeft het een vlammetje, waardoor er een beetje zin ontstaat om in actie te komen.

Dat is dus niet de manier om tot LEVEN te komen, maar het is even wat het is.

Waar mijn vuur wel van gaat branden is als ik bij kan dragen aan de nieuwe samenleving, waarin meer aandacht is voor 'het Leven' zelf.
'Het Leven' dat eigenlijk als vanzelf gaat, waardoor het nauwelijks opgemerkt wordt.

Dat bijdragen lukt wel, maar mondjesmaat en ligt de afgelopen 2 weken helemaal stil, (vandaar dat het vuur nog meer gedoofd is...)

Zo veel aandacht als ik geef aan 'het Leven' (het vuur) in mij, doen maar weinig mensen, dacht ik eerst.
Er blijken er meer te zijn met soortgelijke ervaringen als ik, maar men beleeft en verwerkt het allemaal op een andere manier, waardoor we elkaar moeilijk kunnen vinden.

Het leek dus alsof ik alleen stond in dit proces, maar we kunnen elkaar alleen niet zo goed vinden vinden.

Nu ik dat weer helder is, besef ik dat ik meer mag laten merken/horen wat 'het Leven' (de energie) met mij doet, zodat deze meer een stem krijgt.

Misschien herkent iemand zich in wat ik schrijf en delen we hetzelfde verlangen.

Als dat zo is, neem dan alsjeblieft contact op,
Ik geloof namelijk dat het hoog tijd wordt om het vuur hoger te laten branden, zodat meer mensen het licht ( lees: Leven) gaan zien.
💞

24/03/2022

"De GGZ zit vol!" lees ik in een artIkel.
"Nu al?" schiet het sceptisch door mijn hoofd.

Ruim 11 jaar geleden, was er al ruim 4 maanden wachttijd, voor mijn zoon van 10 die plotseling dwangmatig gedrag vertoonde en nergens anders meer toe bereid was.

Ik zocht snel andere hulp en vond dat bij een haptonoom, die hem zou helpen weer baas over zichzelf te worden.
Ik wilde echter ook de oorzaak van zijn plotselinge verandering achterhalen. Ik had namelijk al jaren het gevoel dat er speelde, maar kon er niet achterkomen wat dat was. Ik hoopte dat de professionals me hierbij konden helpen, ondanks dat het onderzoek pas na 4 (achteraf 5) maanden zou starten.

Toen na een paar maanden het traject bij de GGZ begon, was ik verrast over de aanpak. Veel vragenlijsten voor het thuisfront, oma, de gastouder en school over zijn gedrag. en daarnaast een paar momenten waarin zij onze zoon observeerden. Er kwam een, voor mij, onduidelijk rapport en vervolgens ondersteunende gesprekken met de gedragstherapeut, over hoe om te gaan met zijn gedrag. Toen haakte ik af, een ilussie armer.

Gelukkig zorgden bezoekjes aan de haptonoom wel voor verbetering Na ruim een jaar verliep het leven weer enigszins 'normaal'.
Ik had de meester op school gevraagd om mijn zoon RUIMTE te geven, als de dwangbeweging te sterk werd. Dus niet zeggen dat het niet mocht, maar de tijd ertussen soms een klein beetje 'rekken' . Dat hij dan meer niet als wel in de klas zou zitten, vond ik minder belangrijk.

Onbewust, heb ik in deze periode de juiste keuzes gemaakt voor mijn kind.
Het gaat goed met hem en heeft nauwelijks 'schade' aan deze periode overgehouden, al zie ik wel dat het hem GEVORMD heeft.
Hij zet zichzelf op de eerste plaats, wat ik persoonlijk een mooie ontwikkeling vind, ook al heb ik daar in zijn opvoeding behoorlijk moeite mee gehad. Hij laat zich namelijk moeilijk 'sturen' en dat is toch wat wij als volwassen mensen graag doen.Alsof we het allemaal BETER weten.

Nou we 'weten' maar verdomd weinig kan ik je zeggen. Zeker als het om gedrag en psyche gaat.

Ook bij een gezin waar ik later als vrijwilliger kwam, waar de ouders in een nieuwe situatie waren beland, waar ze maar moeilijk mee om konen gaan. Hun zoontje van toen 4 had op school meerdere malen 'ongepast' gedrag vertoond en de school had uiteindelijk
'Veilg Thuis' ingeschakeld.
De moeder, die haar kinderen belangrijker vond dan zichzelf, werd hierdoor ANGSTIG, bang dat ze uit de ouderlijke macht ontzet werd en zich zich volledig overgaf aan de instanties.

Uiteindelijk werd gezien dat de veiligheid thuis goed was,
En alle aandacht ging naar het gedrag van het kind wat niet gepast was. Aan de SCHADE die de moeder had opgelopen werd al snel geen aandacht meer gegeven. Maar het was wel de reden waarvoor de hulp van Homestart ingeschakeld werd, en ik wekelijks het proces kon volgen.

Ik zag hoe het steeds meer mis ging in het gezin. Ik sprak mijn gedachten uit, vertelde hoe het vanuit mijn visie ook anders kon, en probeerde dat ook te laten zien, maar men deed er niets mee.

Ook deze moeder kreeg steeds meer twijfels over de aanpak, maar had de kracht en de wijsheid niet om dat wat gaande was te veranderen.
Na ruim 2,5 jaar zijn er tientallen overleggen, onderzoeken en zelfs voplossingen' geweest, maar is er nog altijd geen passende plek voor het jongetje gevonden in het onderwijs. Ook deze moeder is het vertrouwen steeds meer kwijtgeraakt in de GGZ. Ik zag hoe zij langzaam maar zeker meer op haar eigen kracht en wijsheid vertrouwde en haar eigen weg zoekt.

Waarom ik dit deel?

Niet om de GGZ in een slecht daglicht te plaatsen. Zij doen zeker ook GOED werk. Wel om duidelijk te maken dat de reguliere zorg niet zalig makend is. Er is zoveel meer dan dat.

We belanden in de SNELHEID waarmee dingen soms gebeuren, in een 'kokervisie', waarin we niets meer zien dan een probleem, wat opgelost moet worden. Ook weer SNEL, want we hebben het DRUK met zoveel meer. Maar wat is nu eigenlijk echt belangrijk?

Na het traject met mijn zoon bij de GGZ, kwam de gedachte op, dat waar mijn zoon last van had, alles met mij te maken had. En ik ging op onderzoek uit. Geen idee naar wat, maar ik wist ergens dat de antwoorden in mij zaten.

Inmiddels ben ik er, na jaren zelfonderzoek, achter hoe ingewikkeld het leven van de mens geworden is. En hoe eenvoudig het in de kern was.
En HOE het zo 'in-gewikkeld' is geworden.

Allemaal doordat de mensheid, zo ontzettend veel ont-wikkelt heeft dat hetgeen dat zo eenvoudig was (het leven op aarde) nu be-dekt is en daarmee onzichtbaar geworden is.

Dit heeft niemand ooit kunnen voorzien of gewild. Ik geloof nog altijd dat ieder mens in de kern PUUR is en vanuit een zuiver GOEDE intentie handelt.
Alleen overzien maar heel weinig mensen het 'grote geheel'.
Waar we als mens en mensheid vandaan komen en hoe alles, wat gebeurd invloed heeft op elkaar en gevolgen heeft.
Gevolgen die in het moment 'goed' lijken te zijn (in elk geval voor de persoon zelf) maar als je verder in het proces kijkt, soms elders 'schade' aanricht.

Het moment dat ik dat voor het eerst besefte, kwam eerst 'de verwarring' en op een (veel) later moment 'de Verlichting' om de hoek kijken.

VERWARRING omdat ik niet meer wist hoe ik 'goed' kon doen en VERLICHTING toen ik besefte dat ik door zo GOED mogelijk voor mezelf te zorgen, anderen het minste LAST bezorg.

En toen was de cirkel rond voor mij, de puzzel AF. Begreep ik het proces, hoe 'het leven werkt'.

De laatste jaren heb ik steeds mijn gedachten over wat er gebeurd gedeeld op social media. Er kwam weinig respons, maar toch voelde het goed. Omdat alles KLOPT voor mij. Waar we nu staan als mensheid en hoe we hier gekomen zijn.
Door in mezelf naar antwoorden te zoeken, ben ik 'het grote geheel' gaan overzien. Hoe mooi is dat?

Inmiddels ben ik aan een nieuwe 'puzzel' begonnen. Ik ga de 'wijsheid', waarvan ik geloof dat we deze 'wijsheid' allen in ons hebben, en die ik gevonden heb in de ervaringen die ik had, nog meer naar buiten brengen.
Ook deze puzzel zal langzaam maar zeker gevuld worden. Eerst moeizaam, maar vervolgens steeds makkelijker.

Ik ga mensen in contact brengen met deze eigen-wijsheid, zodat ook zij in de eigen kracht komen en goed voor zichzelf gaan zorgen. Dat ga ik doen door te schrijven, te spreken en te DOEN. Zelf en samen met anderen.

Om op deze manier meer mensen te laten zien en ervaren dat het echt ANDERS kan.
Of ze de boodschap oppakken, is de vraag, waar ik niets mee hoef te doen.

Voor alles is een 'juist' moment heb ik geleerd.
Het moment dat de innerlijke KRACHT toeneemt en 'wint' van de ANGST. Dan wordt het leven 'lichter' en komen de 'juiste' mensen op ieders pad.

Voor mensen die dit nog een beetje 'vaag' vinden klinken en graag willen begrijpen wat er speelt en hoe 'het leven' werkt en kan werken voor jou.
Volg me op social media, of zoek contact met me. Ik vertel er met liefde meer over of laat je graag persoonlijk ervaren hoe het ook anders kan.

Heb een fijne zonnige dag en dank voor het lezen tot zover... (korte stukjes schrijven zijn nog altijd niet mijn sterkste kant😅) 💞

Liefs Esther

22/11/2021

In een tijd waar heel onrust is, verlangen we maar naar een ding. RUST en STABILITEIT. Maar hoe vind je dat dan?

Een zoektocht voor velen, waar geen eenduidig antwoord op is. We zijn tenslotte allemaal anders.

Het helpt wel als je een plek hebt waar je even mag 'landen'. Waar naar je geluisterd wordt als jij je verhaal kwijt wil. Zelfs als dat verhaal heel heftig is.
Niet iedereen heeft die plek, of kent een persoon waar dat mag, terwijl we het soms zo nodig hebben, zeker in deze tijd.

Ik wil die ruimte bieden, voor ieder die daar behoefte aan heeft. Gewoon van mens tot mens. Niet met het doel om problemen op te lossen, maar wel om je gedachten en gevoelens wat meer ruimte te geven zodat je wat lucht krijgt.
Dat kan onder het genot van een kopje thee of wandelend als dat fijner voelt.

Ik sta ingeschreven bij de Kvk als Coach voor Bewust leven, maar eigenlijk past de naam niet meer zo. Het voelt zo ongelijkwaardig, alsof ik beter zou zijn dan jij. Dat ben ik niet, we hebben alleen andere vaardigheden.

We leven op dit moment in een vreemde wereld, die nog maar een schim is van de wereld zoals ik deze graag zie. Er is zoveel wat niet meer klopt voor mij, maar het lijkt erop dat het voorlopig nog niet beter wordt.

"Wat kan ik doen" , vraag ik me dan af, "om de balans in de wereld een beetje te herstellen?"

Ik ben moe van de strijd, de discussie.
Ik lever graag een positieve bijdrage aan de wereld op een eenvoudige manier.
Door er te ZIJN, voor hen die het nodig hebben vanuit het principe: Pay it Forward.

Ik doe iets voor jou en jij geeft op jouw tijd iets door waar jij vaardig in bent en wat goed voelt voor jou, aan mij of aan iemand anders. Zo maken we de wereld samen mooier.

Doe je mee?
Je kunt me bereiken onder nummer 06-48860744 of via een pb.
Liefs, Esther

20/11/2021

Er wordt in deze tijd veel van ons mensen gevraagd. Begrip, medeleven, flexibiliteit, meebewegen en dat terwijl we onder druk staan van een gemeenschappelijke onzichtbare vijand, het virus.
Het is nogal wat.

Ten tijde van gevaar maakt een kat in het nauw rare sprongen, zegt het spreekwoord. Instinctief wil het een eigen pad volgen om het lichaam veilig te stellen. Kan dat niet dan gaat het mis, ontstaat er angst en paniek en is het 'normale' gedrag ineens ver te zoeken.

Wij zijn die kat, allemaal. En we maken rare sprongen, die veelal niet begrepen worden.

Het helpt slechts ten dele, als een ander de beslissing voor ons maakt ten tijde van gevaar. Al is het nog zo goed bedoeld, als jou intuitieve beweging vluchten is, terwijl men je vraagt om te vechten, ontstaat er 'kortsluiting' in het hoofd, wat zich uit in verwarring en/of angst voor degene die jou een kant op dwingt.
Een nieuwe 'vijand' is opgestaan. Nog iets waar tegen gevochten moet worden of waar men vandaan wil (onbewust).

Dat is wat nu gaande is.

Wat de mens nodig heeft is een plek waar het hoofd tot RUST kan komen. Het brein schakelt voortdurend tussen alle potentiele 'gevaren' zolang men zich voortdurend in de samenleving begeeft. Ieder mens met een andere beweging dan jij, vormt (on) bewust een 'gevaar' voor jou, waardoor het lichaam opnieuw kiest voor vechten of te vluchten.

De RUST ontstaat pas als we ontdekken, dat vechten voor meer strijd zorgt, en dat terugtrekken in jezelf de enige optie is.

Minimale prikkels van buitenaf en elke prikkel die 'schuurt' met wat klopt voor jou, een voor een onderzoeken of deze 'dienend' is. Of je er iets mee kunt.

Onmogelijk? Nee, ik ben het levende bewijs dat het mogelijk is. Ieder mens die tot op heden mee kon draaien met de maatschappij, heeft de kracht en de mogelijkheid om deze weg te volgen. Daarvoor hoef je niet hoog opgeleid te zijn.

We mogen stap voor stap weer groeien in de realiteit.
Er is maar een echte vijand, het virus, dat voor ziekte en dood zorgt.

Volg je eigen weg om bij het virus vandaan te blijven en respecteer dat anderen dat ook doen. We zijn allemaal mensen met een eigen 'wil'. Het lichaam zoekt zijn eigen weg in de wereld vol 'uitdagingen. Daar zijn we als mensheid groot mee geworden. Letterlijk.

Blijkbaar zijn we aan de grens van ons kunnen. Is het tijd om iets anders te doen. Wat dat is, kunnen we alleen ontdekken vanuit RUST, want dan functioneren we het beste.

Wil je meer weten over hoe ik dat voor mezelf gecreerd heb?
Neem gerust contact met me op.
Bel 06-48860744 of stuur een pb.

Ik ontmoet je graag. 💞

13/10/2021

"Manifesteer je mooiste leven!"

Zo begon ik het geschreven stukje wat ik gisteren plaatste op social media als Coach voor Bewust Leven. In dat stukje schreef ik alsof ik tegen iemand anders praatte. 'Mijn ideale klant' zoals men dan zegt.

Een dag later lees ik het opnieuw en 'schuurt' het. Voelt het een soort van 'ongelijkwaardig', terwijl het niet zo bedoeld is. Als het bij mij 'schuurt', dan weet ik dat ik niet zuiver heb gezegd wat ik eigenlijk wilde zeggen....ofzoiets.

Voor mij zijn we allemaal van gelijke waarde. We zijn onderdeel van een groter geheel, hebben allemaal een bepaalde 'taak' daarin en zorgen we samen of dat grote systeem al dan niet goed draait.
Een paar jaar geleden werd me dat heel duidelijk 'ingegeven' in een voor mij zeer hectische periode. Ik ontving een 'noodkreet van het Universum', dat er echt iets moet veranderen in de wereld en zag ook duidelijk wat er mis was en hoe dat opgelost kan worden. Sindsdien kan en wil ik niet anders dan me daar voor 200% voor inzetten. De weg daarin verloopt alleen niet geheel gemakkelijk, kan ik je zeggen....

Het gaat niet goed met de mensheid en de aarde waar we op leven. De aarde kan niks, is een grote ronde bol bestaande uit heel veel energie die continue in beweging is, door allerlei invloeden.
Een van die invloeden is de mens. De mens bestaat uit dezelfde energie als de aarde, maar heeft een andere, meer flexibele, vorm. En de mens kan heel veel. Kijk maar terug naar hoe de mensheid zich ontwikkeld heeft.

We bezitten als mens ongekende krachten, waardoor we krachtiger bleken te zijn dan het andere leven op aarde. Dat het gelukt is, hebben we te danken aan het feit dat we allen een doel hadden, namelijk overleven in de fysieke vorm. De mensheid versus 'mensetende' planten en dieren.

Op dit moment staan we tegenover een andere vijand. Ons eigen EGO. Een vorm van bewust-zijn dat in ons leeft en ervoor zorgt dat we niet alleen onszelf schade toebrengen, maar ook de aarde om ons heen.
Zolang we dat EGO, dat zich vermomd als het stemmetje in ons hoofd dat van alles.iets VIND, niet in onszelf herkennen en erkennen, blijft deze ons dwarszitten en irriteren en doen we niet wat we eigenlijk moeten doen: Goed voor onszelf zorgen.

Van ons EGO kunnen we niet vluchten. Hij is er en gaat niet weg, dus moeten we er 'vrienden' mee worden. Of beter, hem bondgenoot maken, laten zien dat we 1 zijn en samen in een lichaam zitten.
Hem laten weten dat we alleen samen kunnen zorgen voor een beter leven en vervolgens ook een betere wereld om ons heen.

Dat mijn weg om de wereld te 'redden', niet soepel verloopt, heeft alles te maken met het EGO. Ik vergat steeds dat ie er was. Ik hoorde het stemmetje veel minder dan vroeger en dacht dat ik hem 'overwonnen' had.

Dat bleek dus niet zo te zijn. Hij zei alleen andere dingen....
Het EGO wil graag meedoen, maar werd (als een lastig kind) steeds in de hoek gezet. Natuurlijk protesteert hij dan.
Hij wil net als de rest van mij gehoord en gezien worden en ik luister niet.

Dat weet ik nu en daar ga ik mee aan de slag. Alles in mij mag gezien en gehoord worden, ook het EGO. Ik ga meer met hem overleggen, zodat ons beider neuzen dezelfde kant opgaan en we SAMEN kunnen gaan voor ons mooiste leven!
Doe je mee? 💞

12/10/2021

"Manifesteer je mooiste leven!"

Zo begon ik het geschreven stukje wat ik gisteren plaatste.

Een dag later lees ik het opnieuw en 'schuurt' het. Voelt het een soort van 'ongelijkwaardig', terwijl het niet zo bedoeld is. Als het bij mij 'schuurt', dan weet ik dat ik iets heb gezegd wat voor mij niet 'zuiver' is.

Voor mij zijn we allemaal van gelijke waarde. We zijn onderdeel van een groter geheel, hebben allemaal een bepaalde 'taak' daarin en samen zorgen we dat het grote systeem al dan niet goed draait.
Een paar jaar geleden werd me heel duidelijk 'ingegeven', in een voor mij zeer hectische periode dat het niet goed gaat. Ik ontving een 'noodkreet van het Universum'.
Ik zag duidelijk wat er mis was en hoe dat opgelost kon worden. Sindsdien kan en wil ik niet anders dan me daar voor 200% voor inzetten. De weg daarin verloopt alleen niet geheel gemakkelijk, kan ik je zeggen....

Het gaat niet goed met de mensheid en de aarde waar we op leven. De aarde kan niks, is een grote ronde bol bestaande uit heel veel energie die continue in beweging is, door allerlei invloeden.
Een van die invloeden is de mens. De mens bestaat uit dezelfde energie als de aarde, maar heeft een andere, meer flexibele, vorm, waarmee het heel veel kan.
Kijk maar terug naar hoe de mensheid zich ontwikkeld heeft.

We bezitten als mens ongekende krachten, waardoor we het andere leven op aarde overleefden. De mensheid versus 'mensetende' planten en dieren.
Dat het gelukt is, hebben we te danken aan het feit dat we allen hetzelfde doel hadden: Overleven in de fysieke vorm.

Op dit moment staan we tegenover een andere vijand. Ons eigen EGO. Een vorm van bewust-zijn dat in ons leeft, maar wat we niet goed kennen.
Zolang we dat EGO, dat zich vermomd als het stemmetje in ons hoofd dat van alles iets VIND, niet in onszelf herkennen en erkennen, blijft deze ons onbedoeld dwarszitten en irriteren.

Van ons EGO kunnen we niet vluchten. Hij is er en gaat niet weg, dus moeten we er 'vrienden' mee worden. Of beter, hem bondgenoot maken, laten zien dat we 1 zijn en samen in een lichaam zitten.
Hem laten weten dat we alleen samen kunnen zorgen voor een beter leven en vervolgens ook een betere wereld om ons heen.

Dat mijn weg om de wereld te 'redden', niet soepel verloopt, heeft alles te maken met het EGO. Ik vergat steeds dat ie er was. Ik hoorde het stemmetje veel minder dan vroeger en dacht dat ik hem 'overwonnen' had.

Dat bleek dus niet zo te zijn. Hij zei alleen andere dingen....
Het EGO wil graag meedoen, maar werd (als een lastig kind) steeds in de hoek gezet. Natuurlijk protesteert hij dan.
Hij wil net als de rest van mij gehoord en gezien worden en ik luister niet.

Dat weet ik nu en daar ga ik mee aan de slag. Alles in mij mag gezien en gehoord worden, ook het EGO. Ik ga meer met hem overleggen, zodat ons beider neuzen dezelfde kant opgaan en we SAMEN kunnen gaan voor ons mooiste leven!
Doe je mee? 💞

02/09/2021

LEEF het Leven op een eenvoudige manier

Gevoelens en emoties, iedereen heeft ermee te maken, maar de relatie ermee is niet altijd even goed. Lang niet alle gevoelens en emoties worden welkom geheten in ons leven. En juist dat, maakt het LEVEN moeilijk.

Als alles er mag zijn, is het LEVEN een stuk eenvoudiger, is mijn ervaring.
Als alles er mag zijn, is er geen langdurige strijd en hoeft er ook niets 'opgelost' te worden. Omdat de RUST al heel snel wederkeert.

Het Leven LEVEN is eigenlijk heel eenvoudig.

Ons lichaam bestaat, net als alles om ons heen, uit energie. En net zoals de weersomstandigheden op aarde, kan de energie in ons lichaam RUSTIG of ONRUSTIG bewegen.
Het kan mooi weer zijn, het kan regenen, hagelen, stormen, of het onweer barst los. Maar altijd breekt uiteindelijk de zon weer door. We kunnen niet anders dan, het laten gebeuren.
Zo simpel kan ook het LEVEN zijn.

**********

Maar wat DOEN wij mensen, vanuit een ooit aangeleerde ‘beweging’ en ‘waarheid’ en onwetendheid dat het ook anders kan?

We geven de gevoelens en emoties allemaal een eigen 'naam'. Die naam 'plakken' we op de persoon en daarmee worden gevoelens en emoties 'persoonlijk' gemaakt.
Je BENT blij, of je BENT onzeker of bang, je BENT chagrijnig....

Het ‘ONRUSTIGE’ (prikkende, schurende, etc) gevoel is maar een momentopname, maar door er een naam aan te geven en te koppelen aan een persoon, wordt de aandacht erop gevestigd, en houden we het veel langer 'vast' dan nodig is.

Hoe vaker je te horen krijgt dat je iets 'bent' (of dat nu een emotie is of 'moeilijk' of 'stom') je gaat geloven dat je dat je niet 'goed genoeg' bent. Er ontstaat hierdoor een NEGATIEVE lading aan de woorden en aan wie we ZIJN.

Maar we ZIJN niet onze gevoelens en emoties. Het is de energie in ons lichaam die even duidelijk waarneembaar is, door de ONRUSTIGE of SNELLE beweging. Deze beweging is tijdelijk en niet tegen te houden, net als de weersomstandigheden.

Men kan er even 'last' van hebben, maar we kunnen ons er, in tegenstelling tot de weersomstandigheden niet tegen 'beschermen'. Omdat het in ieder mens zit en op elk moment van de dag kan omslaan.

Als in een persoon 'mooi weer' is, zijn we graag bij die persoon in de buurt. Maar alle andere 'weersomstandigheden' (stemmingen of emoties) worden minder goed ontvangen omdat ze als 'LAST' worden ervaren.
Vooral de 'druilerige' dagen (depressie), 'storm' (woede) en 'spanning' voor de storm die komen gaat (angst) willen mensen liever niet ervaren, maar het is er wel.

Laat deze storm of elke andere 'weersomstandigheid' (de 'stemming' of ‘emotie’) van jezelf of een ander) er gewoon zijn, zonder er een negatief waarde oordeel aan te hangen en wacht tot het weer opklaart.

Als mens hebben we (in tegenstelling tot de aarde) de mogelijkheid om te onderzoeken of er een externe reden (obstakel) was die de energie in het lichaam onrustig maakte (de stemming bepaalde) en of we een volgende keer iets aan deze oorzaak kunnen doen. Alleen zo kunnen we onze stemmingen en emoties ‘regulieren’ (onder controle proberen te krijgen).

Niet alle obstakels of grenzen kunnen weggenomen worden. Niet alles valt binnen onze mogelijkheden als mens of als persoon. Dat 'zegt' niets over het al dan niet 'GOED GENOEG' zijn.
Het geeft alleen maar aan dat we als persoon kunnen verschillen en daarmee van toegevoegde waarde kunnen zijn op elkaar. Juist door de verschillende vaardigheden SAMEN te laten WERKEN kunnen we als mensheid samen ongekende mogelijkheden hebben. Die ervaring hebben we.

Dat SAMENWERKEN lijkt de laatste jaren steeds meer af te nemen en dat heeft alles te maken met de creativiteit van het brein in de mens.

De mens DENKT steeds meer in GOED (positief) of SLECHT (negatief) en gaat hiermee voorbij aan de wetenschap dat we samen een GEHEEL zijn. Wat mensen God noemen of het Universum.

Ik zie het GROTE GEHEEL, waar we als mensheid deel uitmaken, als een ‘lichaam’ dat steeds meer ‘verscheurt’ raakt door deze verdeeldheid.
Er bestaat geen goed OF slecht, alleen goed EN slecht. Positief en negatief zijn beiden nodig om de boel 'in beweging' (LEVEND) te houden.

Door steeds vaker gebruik van niet opbouwende maar afbrekende woorden en zinnen, raken we niet alleen zelf 'verscheurt', maar gaat op den duur alles KAPOT.

Zullen we met dit als conclusie, een tijdje STIL zijn en erover nadenken wat jij hierin kunt DOEN?
Zullen we even geen NAMEN verbinden aan gedrag wat iemand vertoont tenzij we er zelf DIRECT schade van ondervinden?
Zullen we de meningen met een negatief OORDEEL even voor onszelf houden en kijken wat er dan gebeurd?

17/08/2021

Een paar jaar geleden vonden een paar grote veranderingen plaats in mijn leven en was ineens niets vanzelfsprekend meer.
Alle grond leek onder mijn voeten verdwenen en de verwarring in mijn hoofd was overweldigend.

De periode daarna is de meest bijzondere tijd van mij leven geweest. Een periode waarin ik mezelf goed heb leren kennen en ontdekte hoe krachtig ik kon zijn als het erop aan kwam. En dat terwijl ik een heel ander beeld van mezelf had. Ik had geen hoge pet van mezelf op en eigenlijk al mijn hele leven 'zoekend', zonder dat ik daar duidelijk woorden aangaf. Ik was niet zo een prater, ik was een 'doener' die haar hele leven al 'zocht' zonder echt te weten waarnaar.

De overweldigende verwarring in mijn hoofd zorgde ervoor dat ik van de een op andere dag een spraakwaterval werd.
Alsof alle informatie die mijn brein in de jaren daarvoor opgeslagen had ineens verwerkt werd en eruit moest. Ik schreef urenlang en ook de mensen in mijn omgeving kregen al mijn gedachten te horen, of ze wilden of niet.

Dat wat ik uitte, bleek een bron van 'zuivere' informatie te bevatten. Informatie die hel(p)end was voor mij als mens. Het duurde even voor ik het onderscheid kon maken tussen wat zuiver was en wat niet.
Inmiddels lukt me dat goed, het gaat bijna vanzelf. Niet alleen bij mezelf, maar ook bij anderen.

Maar weinig mensen praten over wat echt belangrijk voor ze is en voelen zich vervolgens niet gehoord of gezien. Er wordt (zonder het te beseffen) gepraat om het praten, maar eigenlijk zegt men 'niks' of weinig waar zijzelf of een ander iets aan heeft.
Prima als mensen daar blij van worden, maar ik heb daar niet zoveel mee en dat is precies de reden waarom ik lang niet met iedereen gesprekstof heb.

Ik luister graag naar de (levens) vragen en ervaringen van andere mensen omdat dit mij dichter bij mezelf brengt en ik tegelijkertijd ook hen vragen stel waardoor zij anders naar een situatie of zichzelf gaan kijken. Een win-win situatie dus, waar we beiden blij van worden omdat we het ervaren als GROEI.

Vierenhalf jaar geleden startte ik een coachpraktijk vanuit de beleving dat ik mensen iets te bieden had. Ik wist toen nog de helft niet van wat ik nu weet, over mezelf en over het leven.
Het zuiver WETEN wat belangrijk en helpend is in het leven, maakt mij als mens 'bijzonder'. Hier ligt mijn 'taak' in het leven, een taak waar ik enorm blij van wordt.
Al wat 'ontbreekt' zijn de mensen die de moed hebben om uit te vinden wat voor hen belangrijk is. Die ontmoet ik (nog) niet zoveel en ik ben een beetje klaar met het altijd en eeuwige 'zoeken'. Ik geloof niet meer in 'hard werken' om dingen voor elkaar te moeten krijgen die buiten mijn bereik liggen.
Ik geloof dat de dingen op je pad komen als je ze zuiver benoemd.

Ik heb dus ruimte voor hen die gezien en gehoord willen worden. Voor hen die verder willen komen dan ze nu zijn. Voor hen die alles uit het leven willen halen, maar geen idee hebben hoe.
Ben jij een van hen? Stuur me gerust een bericht of bel naar 0648860744. Ik ontmoet je graag.

Warme groet,
Esther

PS.Wees niet bang dat ik je van alles ga 'verkopen' dat zit niet in mijn aard. Al wat ik wil is een mooiere wereld voor mij en onze. kinderen. Tot op heden heeft het Universum mij altijd precies gegeven wat ik nodig had en ik heb het volste vertrouwen dat dit nog even doorzet.

28/07/2021

" Ik ben mijn passie kwijt'.
" Ik voel me niet gelukkig in mijn relatie"
" De s*x is niet meer wat het geweest is" .

Woorden geven zo duidelijk weer waar je naar verlangt. Wat je denkt dat ontbreekt (want dat is verlangen, iets wat er 'hoort' te zijn wil je opgevuld zien )

Lang niet altijd is het kwijt, je ervaart het alleen niet meer.
Ervaren is waarnemen op een diepere laag.
Niet d.m.v. horen of zien, maar door te VOELEN.

Je ervaart iets (een gevoel) als je iets doet, als ergens 'beweging' inzit, als een actie steeds andere gevolgen heeft. Dat kan een beetje anders zijn, of heel anders.

Doe je langere tijd hetzelfde, met daarbij steeds soortgelijke resultaten dan wordt dat 'patroonmatig gedrag' .wat naar het onderbewuste zakt. Je doet het steeds meer 'als vanzelf', zonder nadenken.

Het lijkt dan alsof bijv. de passie 'kwijt' is, maar die is er nog wel. Het moet alleen weer 'geactiveerd' worden. Dat kun je doen door eens op een andere manier te.kijken en te 'werken' met datgene waarvan je weet dat het je blij (ooit) maakt(e) .

Als je kijkt naar de (s*xuele) relatie of gelukkig zijn met wat je hebt.

Het proces is vrij eenvoudig.
In het begin van de relatie ervaar je 'passie'. Alles is nieuw, er valt heel veel bij elkaar te ontdekken en dat ontdekken gaat spelenderwijs.
Hoe langer je bij elkaar bent, hoe beter je elkaar leert kennen. In die periode ontstaan bepaalde patroonmatige handelingen in de omgang met elkaar. Daar ontkom je niet aan.

Teveel patroonmatig gedrag kan funest zijn in een relatie (met jezelf of anderen). Alles draait om de balans tussen het 'te verwachten' en het 'onverwachte'. De zekerheid en de uitdaging.

Patroonmatig gedrag kan heel fijn zijn, maar als daar veel van hetzelfde resultaat uitkomt zeker 'geest-dodend', ook wel SAAI genoemd. En in de saaiheid, ontstaat het verlangen, naar meer, naar anders, naar hoe het ooit was.
Hoe het ooit was, komt nooit meer. Daarvoor ken je elkaar (jezelf en de ander) te lang.

In een relatie is het de kunst om nieuwsgierig te blijven. Naar wat je leuk vind aan de ander en aan jezelf. En dan niet wat de ander specifiek voor jou doet, maar juist hoe de ander zich gedraagt ten opzichte van zichzelf en anderen. Hoe beweegt deze persoon zich?
En hoe beweeg jij zelf?

In de 'beweging' van mensen zit altijd verandering. (groei), terwijl we soms behoorlijk stil lijken te staan in wat we doen. Dus niet kijken naar 'wat' iemand doet maar 'hoe' die het doet en kijk ook eens of je de goede intentie van de persoon ook kunt ontdekken in wat degene doet.

Door nieuwsgierig te blijven naar zowel je eigen bewegingen als die van de ander in de relatie zul je merken dat deze veel meer te bieden heeft dan je aanvankelijk dacht.

Benoem niet alles wat je waarneemt, vraag niet om verandering of bevestiging van wat je denkt te zien, behalve als het je echt 'stoort' in de mate dat je zelf niet meer kunt doen wat je eigenlijk wilt.

Op die manier hou je de 'spanning' erin op een positieve manier en leer je, zowel je partner als jezelf beter kennen op een niveau waar altijd verandering plaatsvind en het dus minder snel saai wordt

Adres

Forsythiastraat 32
Lisserbroek
2165CH

Telefoon

06-48860744

Website

http://www.coachvoorbewustleven.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Coach voor bewust leven nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.