02/09/2026
Na de masterclass van Iwam Boersma merk ik dat ik steeds sterker naar de gong word getrokken.
Niet alleen naar de klank zelf, maar naar wat er onder en achter die klank te vinden is.
Ik ben steeds meer gefascineerd door wat de gong kan openen. Wat er voelbaar wordt wanneer je niet meer probeert iets te bereiken, maar jezelf steeds verder laat zakken.
En hoe dieper ik zak, hoe meer ik uitkom bij iets heel eenvoudigs.
Tederheid.
Zachtheid.
Stilte.
Rust.
Puurheid.
De gong raakt iets aan wat moeilijk in woorden te vangen is. Iets kwetsbaars, iets wat niet hoeft te worden opgelost of veranderd.
Juist in die verstilling lijkt steeds meer ruimte te ontstaan om gewoon te zijn.
Misschien is dat wel wat mij op dit moment zo naar de gong trekt.
Niet om steeds meer geluid te maken.
Maar om steeds dieper te luisteren naar wat er in de stilte ontstaat.
En ondertussen merk ik dat ik in een prachtige stroming zit. Oude verbindingen worden hersteld. Er komt zoveel moois op mijn pad, zoveel bijzondere ontmoetingen, inzichten en mogelijkheden waar ik intens blij van word.
Er ontstaat iets waarvan ik voel: hier wil ik nog veel meer mee.
Hopelijk kan ik daar binnenkort meer over delen.
Voor nu deel ik alleen deze kleine sprankeling met jullie. β¨π€