Blogs van Caroline

Wie o wie komt ons fijne team versterken? Delen wordt gewaardeerd!

Leerkrachten Christiaan Huygens Stichting Codenz - Leren met lef

Onderpresterende volwassenen of kinderen?

Na een lange radiostilte klim ik maar weer eens in de pen! Wat heb ik het afgelopen anderhalf jaar veel mogen leren van professionele, hartverwarmende, mooie mensen!

Zo ben ik heel anders gaan kijken naar intelligentieprofielen en de sterkte- en zwakte-analyses daarvan. Maar ook naar andere kindfactoren dan alleen een (zeer) hoge intelligentie. Holistisch kijken naar een kind, dat levert voortschrijdend inzicht op.

Ik weet nog goed dat er een aantal jaren geleden een vader naar me toe kwam. Ik was toen leerkracht. Hij vond dat zijn dochter onderpresteerde en eerlijk gezegd dacht ik dat als leerkracht ook. Hij zei: "Jullie hebben hier een Porche en weten niet hoe jullie die moeten besturen". Daarmee doelend op de hoge intelligentie en de slechte resultaten van deze leerling. Los van de metafoor die hij gebruikte, kon ik zijn opmerking wel plaatsen.

Met de wetenschap van nu schaam ik me enorm. Ouders en leerkrachten bleven maar interveniëren. Er werd geen sterkte- en zwakte-analyse gemaakt en niet gekeken naar andere kindkenmerken. Nu vraag ik me af wie er op dat moment werkelijk onderpresteerden. Ik ben bang dat ik het antwoord weet........... Het was niet het kind!

Hoe kijken jullie daarnaar? Hebben jullie ook dergelijke ervaringen?

Op verzoek vacaturenieuws:

Wij zoeken per 1-1-2021 een collega en wel een vakkundige en enthousiaste plusklasleerkracht (zzp kan ook) in Rijen.

* Voor een werktijdfactor van 0.2 ( bij voorkeur op donderdag)

* In blokken van 8 dagen leerlinggebonden en 2 dagen voorbereidingstijd
* Voor de groep 4-5-6
* Met ingang van 1 januari 2022

Om het onderwijs aan cognitief getalenteerde leerlingen een plaats te geven heeft
Stichting Nuwelijn twee bovenschoolse plusklassen in Rijen ingericht. Het is een voorziening waar hoogbegaafde leerlingen één dag per week samenkomen om te werken aan uitdagende projecten met gelijkgestemden. Elke week ontmoeten hoogbegaafde basisschoolleerlingen elkaar en werken zij aan leren leren, leren denken en leren leven.

* Ben je een leerkracht met affiniteit cognitief talent?
* Heb je ruime kennis van en ervaring met hoogbegaafdheid?
* Kun je goed differentiëren?

Dan nodig ik je uit te solliciteren op deze uitdagende functie!

Als leerkracht van de Plusklas Nuwelijn werk je 1 dag in de week met groepen leerlingen afkomstig van onze basisscholen uit de groepen 4-5-6. Je onderhoudt contacten met de groepsleerkrachten en intern begeleiders van deze leerlingen en hebt daarbij een coachende rol. Je bent verantwoordelijk voor het bijhouden van de administratie. Het voeren van gesprekken met ouders behoort ook tot je takenpakket.

Functie-eisen
* Je hebt affiniteit met de doelgroep;
* Je hebt kennis en inzicht in de speciale onderwijsbehoeften van deze groep leerlingen;
* Je bent geschoold in meer- en hoogbegaafdheid;
* Je bent in staat om af te stemmen op de onderwijsbehoeftes van de leerling;
* Je bent iemand die bekend is met zijnskenmerken van hoogbegaafde kinderen en deze kenmerken herkent en goed kan begeleiden.
* Je durft los te laten en je kan leerlingen begeleiden vanuit een coachende en ondersteunende rol;
* Je bent in staat om leerlingen te inspireren, zodat hun talenten worden aangesproken en ontwikkeld;
* Je bent flexibel, oplossingsgericht en creatief en kunt goed zelfstandig werken;
* Je kunt goed samenwerken in het team van plusklasleerkrachten;
* Je bent in staat om je eigen kennis van en ervaring met hoogbegaafde leerlingen te delen met de leerkrachten;
* Je beschikt over uitstekende communicatieve vaardigheden;
* Je hebt ervaring met het coachen van leerkrachten;
* Je bent bereid je verder te scholen op het gebied van hoogbegaafdheid;
* Je beschikt over een HBO+ werk- en denkniveau.

Inlichtingen kunnen worden ingewonnen bij: Cor Diepstraten, voorzitter stuurgroep plusklas Nuwelijn ([email protected])

Geïnteresseerden worden verzocht hun reactie, voorzien van een uitgebreid CV, uiterlijk vrijdag 26 november a.s. via e-mail te zenden naar het volgende adres: [email protected]

De mist ingaan

Soms sta je op een kruispunt in je leven en blik je even terug. Na 12 jaar afwisselend werkzaam te zijn geweest voor SCPO Lelystad en de Almeerse Scholengroep, ben ik per vandaag officieel in dienst bij Codenz. In 2009 stopte ik in de financiële dienstverlening, waarin ik 12 jaar werkzaam was geweest en startte ik met de PABO verkorte deeltijd. Niet zo'n vanzelfsprekende keuze. Mijn vader was onderwijzer en mijn ouders opperden toen ik een puber was al dat het onderwijs ook wel iets voor mij zou kunnen zijn. Kennelijk hadden ze daar toen meer kijk op dan ik, want op dat moment wilde ik alles behalve leerkracht worden. Mijn vaders collega's waren aardige mensen die ik vaak op zijn verjaardag zag en waar ik tegen op keek, maar ik vond hen op die leeftijd niet heel inspirerend. De open dag op de PABO was de nekslag voor het idee van mijn ouders: er werd een filmpje getoond van een kleuterleerkracht die met haar kleutergroep door de gymzaal liep met haar ogen dicht en haar handen vooruit en zich zo een weg baande door de imaginaire mist. Die mist vormt misschien wel een prachtige metafoor voor mijn onwetendheid destijds. Ik tastte wat het onderwijs betreft volledig in het duister en bedacht dat ik zakenvrouw wilde worden. Na het Atheneum naar de HEAO. Niet echt een boeiende opleiding, vond ik na enkele maanden, maar goed te doen en dan had ik tenminste een diploma. Daarna werkte ik voor verschillende organisaties in de buitendienst, zoals dat destijds heette. Ik kwam in de zakelijke dienstverlening terecht. Een echte mannenwereld, met targets die gehaald moesten worden en opleidingen die met goed gevolg afgelegd moesten worden. Leuke arbeidsvoorwaarden, zeker voor zo'n jonkie als ik. Zo mocht ik bijvoorbeeld vijf maanden een interne opleiding volgen, waarbij ik doordeweeks in een hotel verbleef. Auto van de zaak en natuurlijk een telefoon en fax. Ik ben altijd met veel plezier naar mijn werk gegaan. Maar toen gebeurden er twee dingen: ik was inmiddels moeder geworden en de oudste ging naar school en de kredietcrisis brak uit. Dat de oudste naar school ging, maakte dat ik vaak met groepjes kinderen in de weer was om hen, op verzoek van de leerkracht, wat extra aandacht te geven. Ik merkte dat dat veel voldoening gaf. De kredietcrisis maakte dat er minder werk was in financiële sector. De overstap was snel gemaakt. Die tijd als "zakenvrouw" had ik niet willen missen, het maakt dat ik door een bepaalde bril naar onderwijs kijk. Zo verbaast het me tot op de dag van vandaag dat je met de PABO op zak 40 jaar les mag geven, zonder de plicht van permanente educatie, die ik in de financiële sector wel had. Wat mij betreft onbestaanbaar. Ons mooiste goed (de kinderen) vertrouwen we toe aan passievolle mensen met een PABO-opleiding die vervolgens niet meer (formeel) bij hoeven te leren. Gelukkig heb ik heel veel collega's die zichzelf graag ontwikkelen en dat ook doen, maar wat mij betreft slaat de overheid de plank volledig mis door ten aanzien van geld wel permanente educatie op te leggen, maar ten aanzien van kinderen niet. Nu heb ik zelf natuurlijk PABO verkorte deeltijd gedaan, dat maakt dat ik minder heb geleerd dan collega's die de voltijds opleiding hebben gedaan, maar toch. Ik voelde me dusdanig vaak handelingsverlegen dat ik daarna de Master Educational Needs heb gevolgd. Daarna voelde ik me pas echt handelingsbekwaam.

Een andere opvallendheid is de manier van kijken naar resultaten. Als je core business onderwijs is, dan heb je je op dat vlak te verantwoorden. Dan is het je dure plicht te zorgen dat de leerlingen zich ontwikkelen naar hun potentie en te zoeken naar aansluiting als dit soms minder goed lukt. Je moet je targets immers halen. Zo hoorde ik een collega eens zeggen (inmiddels wel tien jaar geleden): "50% van deze groep haalt jaar in jaar uit een slechte score op spelling, dat kan ik echt niet veranderen". Daar hoef je in het bedrijfsleven niet mee aan te komen, en terecht wat mij betreft. Je bent leerkracht geworden om het verschil te maken. Hoge verwachtingen leiden tot betere resultaten. Gelukkig wordt zo'n denkwijze met de invoering van het handelingsgericht werken weerlegd.

De afgelopen 12 jaar heb ik zowel met veel doorgewinterde leerkrachten als zij-instromers mogen werken. Ik vind dat een enorme verrijking. Vanuit verschillende perspectieven naar onderwijs kijken en daarover een dialoog aangaan maakt dat je elkaars drijfveren leert kennen en dat je met z'n allen naar een gezamenlijke visie toe kunt groeien die recht doet aan alle kwaliteiten van leerlingen, ouders en leerkrachten. En wat die mannenwereld betreft, die mis ik soms. Want het onderwijs is echt een vrouwenwereld, met name het basisonderwijs. En ik kan alleen maar concluderen dat die vrouwen met alles wat zij in zich hebben de huidige uitdagingen in het onderwijs dag in dag uit aangaan. Als leerkracht ben je een duizendpoot. Een leerkracht dient interpersoonlijk sterk te zijn naar leerlingen, ouders, collega's en externen. Een leerkracht dient pedagogisch en didactisch sterk te zijn; oog hebben voor het kind en het leerproces en het hebben van expertise op deze twee vakgebieden is een must. Een leerkracht moet organisatorisch sterk zijn: veel hangt af van goed klassemanagement. Een leerkracht moet goed kunnen reflecteren op eigen overtuigingen en handelen en kunnen inschatten of deze helpend zijn voor de ontwikkeling van het kind. Daarnaast is een onderzoekende houding onontbeerlijk: op zoek gaan naar evidence based-methodes om leerlingen verder te helpen. Ga er maar aan staan!

Bij mij is de mist opgetrokken. Ik ben blij dat ik de switch naar het onderwijs heb mogen en kunnen maken en hoop dat er velen volgen. En als het daarvoor nodig is dat de arbeidsvoorwaarden verbeterd worden, lijkt me dat heel legitiem.

Hoe lezen jullie deze overdenkingen? Herkenbaar of juist helemaal niet?

Beste mensen,

Per 1 augustus ga ik een nieuwe uitdaging aan. Omdat deze uitdaging veel tijd en energie gaat kosten, heb ik besloten mijn praktijk, de Nationale Plusklas, te sluiten. Maar vanuit mijn nieuwe functie zal ik nog steeds van alles beleven op het gebied van onderwijs aan en de ontwikkeling van hoogbegaafde kinderen. Om die reden vind ik het wel leuk om blogs te blijven te schrijven en daarover met jullie van gedachten te wisselen. Dat betekent dat de naam van deze Facebookpagina is veranderd van Nationale Plusklas in Blogs van Caroline, die ik op persoonlijke titel schrijf. Hopelijk blijven jullie aangehaakt, want dat zou ik wel zo leuk en interessant vinden! Voor straks wens ik jullie een relaxte en fijne zomervakantie! Ik hoop jullie na die tijd hier weer te mogen treffen!

Groetjes,

Caroline

De wet van de remmende voorsprong

Op de middelbare school werd ik geraakt door het concept "de wet van de remmende voorsprong". Ik meen dat mijn geschiedenislerares deze verbond aan de industriële revolutie die startte in Engeland in 1750. Zojuist las ik dat een afgeleide van deze wet zou zijn "de wet van de stimulerende achterstand".

Deze twee wetten kun je wat mij betreft ook ten aanzien van ons onderwijs gebruiken. Daar waar zeer makkelijk lerenden in groep 1 vaak met een enorme ontwikkelingsvoorsprong beginnen, voelen zij soms minder de behoefte om verdere vooruitgang en verbetering te zoeken of krijgen zij te weinig die gelegenheid. Het gaat immers goed en er zijn veel andere leerlingen die meer aandacht behoeven. En zo dutten deze leerlingen na een aantal jaren in, daar waar andere leerlingen vanuit een stimulerende achterstand deze leerlingen voorbij streven.

Ik kan talloze voorbeelden bedenken: leerlingen die hun berekeningen niet opschrijven omdat ze altijd alles uit hun hoofd konden........ En die spellingregels leren? Woordbeeld moet toch volstaan? En die letters? Die kon ik al als kleuter tekenen! Dan ga ik me nu toch niet conformeren aan de schrijfmethode?

Maar het goede nieuws is, wat mij betreft, dat vanuit de remmende voorsprong een stimulerende achterstand ontstaat, die met de juiste begeleiding prima is in te halen. Daarbij moet veel nadruk liggen op het proces en minder op de inhoud, want die inhoud wordt wel begrepen, maar hoe pas je die toe en hoe laat je dat met de juiste beredenering aan jouw leraar zien? Alleen dat is al een vak apart.

Ook al is het niet altijd helpend, het blijft een mooi concept. Met dank aan mevrouw (Van) Hoegee of Hoebee. Zij die mij geschiedenis gaf. Jammer dat ik haar naam ben vergeten, maar het concept nooit!

Herkennen jullie dit? Ben benieuwd naar voorbeelden. Mijn concrete voorbeeld: scholiere volgt al jaren bijlessen wiskunde, waarbij die leraren zeggen: zij begrijpt de lesstof. Keer op keer een onvoldoende op de toets. Er komt iemand die zegt: we trekken per keer drie kwartier uit voor twee opgaven en die werk je tot op de punt komma uit. Van een 4 naar een 8, door alleen maar op het proces te sturen.

Een geweldig staaltje omdenken van een hoogbegaafde puber die zichzelf perfectionistisch noemt.

Moeder: "Volgens mij ging jouw repetitie erg goed, want je bent nogal perfectionistisch en je komt heel blij thuis."

Dochter: "Nee hoor, er gingen best wat zaken fout. Dat ik een perfectionist bent, wil nog niet zeggen dat ik perfect bent!"

Gevalletje mond vol tanden.....

Al 39 handtekeningen😱🙈😂

Handhaaf VWO en PRO: denk aan zeer makkelijk en zeer moeilijk lerenden In de dialoog over kansengelijkheid wordt de roep om een brede brugklas steeds groter, waarin (zeer) moeilijk tot en met (zeer) makkelijk lerenden plaatsnemen. Juist voor die leerlingen nemen de kansen dan alleen maar af, omdat de differentiatie voor hen niet ver genoeg gaat. Handhaaf VWO en PRO!

Wederom een vraag vanuit het veld. Wie kan helpen/ wil meedenken?

"Op dit moment zijn we met onze werkgroep op het punt beland dat we de taken goed in beeld moeten brengen. Niet alleen van de frontoffice mensen (de plusklasleerkrachten) maar voor meer geledingen in een scholenorganisatie. Ik denk aan acties/ afspraken/ wie.

Wie kan ons helpen met een overzicht met een tijdlijn en de organisatorische consequenties?"

Even een uitsmijter voor het weekend van een 5 VWO-er na haar schoolexamen scheikunde. Als je toch zo kunt omdenken!:

"Werkelijk alles ging mis tijdens het scheikundepracticum, dus we kunnen er een prachtig verslag over schrijven!"

Beste allemaal,

Inmiddels heeft de Nationale Plusklas zo'n duizend volgers. Voldoende om een vuist te kunnen maken waar nodig. De berichtgeving in onderwijsland staat momenteel bol van het nieuws over een te formeren brede brugklas/ middenschool. Mocht je, net als ik, van mening zijn dat dit voor zeer moeilijk en zeer makkelijk lerenden de kansen verkleint (de onderwijsraad erkent dat begaafde leerlingen het beter doen in meer homogene groepen), teken dan de petitie. Voor mij zijn argumenten dat de middenschool niet nieuw is: in het verleden zijn initiatieven als de basisvorming teruggedraaid vanwege problemen in de uitvoering. Daarnaast zijn er betere alternatieven. Lees ook de artikelen die onder dit bericht in andere berichten zijn geplaatst.

Voor degenen die ook van mening zijn dat het PRO en VWO moeten blijven bestaan naast een eventuele middenschool: via onderstaande link kun je de petititie tekenen. Pas met 40.000 handtekeningen trekken we voldoende aandacht, dus deel dit bericht gerust!

Handhaaf VWO en PRO: denk aan zeer makkelijk en zeer moeilijk lerenden In de dialoog over kansengelijkheid wordt de roep om een brede brugklas steeds groter, waarin (zeer) moeilijk tot en met (zeer) makkelijk lerenden plaatsnemen. Juist voor die leerlingen nemen de kansen dan alleen maar af, omdat de differentiatie voor hen niet ver genoeg gaat. Handhaaf VWO en PRO!