Bureautje van Niks

https://youtu.be/HX4-VEAjatY?si=pdssin_kb2pdzkL3

Blijf altijd een beetje raar, afwijkend, anders, jezelf!
Dat heeft de wereld nodig!

DE ALLERBESTE WENSEN VAN NIKS VOOR 2025!

We'll meet again!

De mooist, beste, vrolijkste, liefste en leukste wensen wens ik iedereen toe voor het nieuwe jaar!

Ik wil het even kwijt...

Het is zover.
Morgen mijn laatste lieve mensenkind.
Vrijdag voor het laatst mijn heerlijke groep kleuters van nu.
Persoonlijk geef ik de voorkeur aan éérste keren.
Die zijn over het algemeen net even wat leuker dan laatste keren.
Wat een proces.
Meer dan vijf jaar geleden begon ik mijn eigen bedrijfje.
Ik geloof dat ik nooit iets méér uit mijn hart ben begonnen dan toen.
Ik kwam uit een diep dal en dat leverde iets moois op.
Mijn Bureautje van Niks...
Oh, wat was ik zorgvuldig geweest met het kiezen van die naam.
En oh, wat is die naam mij door vele mensen afgeraden.
Later bleek dat juist die naam mij de mensen bracht die ik zocht.
Zoals mijn liefste dochter toen al zo wijs zei: 'Mam, als de mensen de naam niks vinden, dan horen ze ook niet bij jou.'
En zo is het al die jaren gegaan.
Nooit was er een mis-match en ik kreeg precies dat wat ik wilde. En meer.
Ik gaf ook wat ik wilde geven. En meer.
Nooit heb ik om 'klanten' verlegen gezeten en vanaf dag één zat ik vol en dat is altijd zo gebleven.
Ik werkte fantastisch samen met HB-punt.
Ik deed ook opleidingen, cursussen en leerde steeds weer iets bij.
In combinatie met mijn 'schoolwerk' dacht ik de perfecte combinatie gevonden te hebben.
Maar zoals wel vaker in mijn leven...ging het allemaal toch net weer even wat anders.
Goed overdacht, verstandig bekeken maar ook zeker met een beetje pijn in mijn hart heb ik een beslissing genomen.
Mede door mijn eigen ervaringen, door het hebben van mijn lieve , door mijn 'droom' en door de hele diepe wens dat het anders zou moeten kunnen startte ik toen mijn bedrijfje.
En overigens voor iedereen die zegt dat ik het geen bedrijfJE mag noemen: het is niet kleinerend, denigrerend, mij zelf te kort doende bedoeld.
Het was ook gewoon een bedrijfje.
Klein, kneuterig in de goede zin van het woord, huiselijk en vooral mijn bedrijfJE.
Ik deed het dus gewoon, toen, en het lukte.
Maar hoe drukker het werd en hoe meer ik, ook in opdracht, werkte, hoe meer regels er kwamen.
Regels waar ik me juist zo tegen wilde verzetten.
Regels die kinderen in nummers veranderden.
Regels die AVG-proof moesten zijn.
Regels die mij niet serieus namen.
Regels die voldeden aan wensen van grotere zorginstellingen maar die niet meer overeenkwamen met mijn visie.
Niet meer overeenkwamen met mijn droom en vooral niet met mijn wens van hoe ik het zou willen.
En toen kwam het besluit.
Om trouw te blijven aan mijzelf moest ik nu ook écht voor mijzelf kiezen.
Er speelden ook nog andere redenen mee maar ik wist ineens wat me te doen stond.
Voelde ik me eerst ontzettend falen, noemde ik mijzelf een 'opgever' en twijfelde ik nog.
Later kwam de opluchting.
Het is goed zo.
Het is zó goed zo!
Ik ga weer meer werken in het onderwijs.
Ik ga daar, met dezelfde droom én wens op een andere manier alsnog mijn eigen missie volbrengen.
Want ik geloof nog steeds dat heel veel anders kan.
Ik geloof nog steeds dat ik het verschil kan maken.
En ik blijf dat proberen.
Op mijn eigen eigenwijze wijze!
En mijn Bureautje van Niks sluit even de deur.
Ik ben er nog niet klaar mee maar voor nu is dit goed.
In 2025 gaat mijn leven er weer een beetje anders uitzien.
Ook om andere redenen.
Ik heb er énorm veel zin in.
En wie weet wat de toekomst allemaal nog gaat brengen...
Eén ding weet ik zeker, alles gaat vast weer anders dan gepland.
En ook dan komt het weer goed!

PS
En ik bedank hierbij ook alle ouders en kinderen die het vertrouwen in mij hadden en die soms ook na maanden weer terugkwamen om nog weer even 'op hun veilige plek' te zijn.
Ik heb zóveel verschillende mensenkinderen gezien en hoe verschillend ze allemaal ook waren, uiteindelijk kregen ze wat denk ik eigenlijk iedereen zo graag zou willen: een uur oprechte tijd en aandacht.
En zo simpel is het eigenlijk.
Maar dat is écht niet niks!
Simpel is soms écht het moeilijkst!

En nog meer laatste keren...

Je eigen kleuren maken...
Bestaat er iets leukers?

Soms werkt het met een discolampje nét even wat beter!

Vandaag weer tekenen met rijst en 'wobbly' figuren...

Van post-its naar elastiekjes naar takjes en wobbly eyes...
We gaan heerlijk alle kanten op!

Zó zoet!
Haar laatste keer en ze maakt zelf mijn logo. Met een nog zoeter briefje erbij! ♡

Maar architect is natuurlijk ook nog een optie...

Schatzoeken en archeoloog spelen...
Alles kan hier ook!