Begrijp mij Beter

Er is zoveel druk om consistent te zijn. Om te produceren. Om zichtbaar te blijven. Om "te voldoen."

En soms... soms wil je lichaam iets anders.

Vandaag kies ik voor wandelen. Voor bewegen. Voor luisteren naar wat mijn lijf vraagt.

Niet omdat het moet. Omdat het goed voelt.

(En ja, ik plaats tóch content. Met een zangfragment over "tevreden stellen." De ironie ontgaat me niet. 🙃)

Jouw werk is niet: alles perfect doen. Jouw werk is: thuis komen in jezelf.

En als jij dat doet... dan ben je je werk.

Wie herkent dit? 🤍

“Rust ontstaat niet wanneer iedereen eindelijk meewerkt.”

Dat realiseerde ik me pas echt toen ik moeder werd.

Ik dacht lange tijd dat rust zou ontstaan als de ochtend soepeler liep.

Als de kinderen meewerkten. Als niemand boos was. Als ik alles beter voorbereid had.

Maar zelfs op rustige ochtenden voelde ik spanning.

Zodra iets anders liep dan gepland verloor ik mezelf meteen.

Druk. Controle. Irritatie. Het gevoel dat ik het niet goed deed.

Niet omdat de ochtend zo zwaar was.

Maar omdat mijn systeem geen ruimte voelde voor imperfectie.

En ik denk dat veel vrouwen dit herkennen.

Ze blijven zoeken naar rust door alles beter te organiseren.

Terwijl rust vaak begint op het moment dat je jezelf niet langer verlaat wanneer het leven beweegt

Dit leren(h)erkennen in jezelf en ernaar handelen hoef je niet alleen te doen. Ik heb weer ruimte om jou hierin te begeleiden.

Voel je welkom🤍

Waarom een succesvol leven soms toch voelt als:
“is dit het nou?”

Niet omdat je ondankbaar bent.
Niet omdat er iets mis is met je leven.

Maar omdat succes niet automatisch betekent
dat je jezelf ook écht leeft.

Ik zie zoveel vrouwen
die alles op orde hebben.

Een goed bedrijf.
Een gezin.
Verantwoordelijkheid.
Mensen die op hen bouwen.

En toch ergens voelen:
'Waar ben ik nu in dit alles? Ik voel me een beetje 'weg'.'

Niet volledig.
Maar subtiel.

In het aanpassen.
Het doorgaan.
Het zorgen.
Het sterk blijven.

En vaak denken ze dan:
ik moet nóg iets leren.

Maar meestal weten ze allang genoeg.

Het verschil zit niet in nóg meer inzichten.

Maar in het moment waarop je spanning voelt…
en jezelf opnieuw verlaat.

Door weer te analyseren.
Te pleasen.
Te controleren.
Door te gaan terwijl je lichaam iets anders zegt.

Belichaamd leiderschap betekent voor mij:
dat je leert blijven in jezelf
juist op het moment dat het spannend wordt.

Niet groter worden.
Maar vollediger worden.

Dat is het werk dat ik doe binnen 'Meer Mij'.
Want jij hoeft het niet alleen te doen.
Je mag landen en ik open het veld.

Wees welkom🤍

Het zit niet in niet weten
maar in dat ene moment

Dat moment waarop je voelt wat klopt
en er toch langsgaat

Niet groot
maar klein

In wat je zegt
Of juist niet zegt
In een keuze die je uitstelt
Of nét iets anders doet

En vaak merk je het pas achteraf

Dat je jezelf daar een beetje bent kwijtgeraakt

Ik had dat zó vaak

Dat ik precies wist wat goed voelde
maar het niet deed

En dan ging ik zoeken

Waarom lukt het me niet
Wat moet ik anders doen
Wat mis ik nog

Tot ik begon te zien
dat het daar niet zat

Niet in nog meer begrijpen
maar in dat ene moment zelf

Waar je normaal meegaat
of afhaakt

En dat je daar kunt blijven

En dat klinkt klein
maar dat verandert alles

Niet omdat het ineens makkelijk wordt
maar omdat je jezelf niet meer steeds kwijtraakt

En dat voelt anders

En weet je. Dat hier je niet alleen te doen.
Alleen te leren.
Ik open het veld.
Voel jij hier iets?
Reageer met OPEN🤍

Dit is een moment dat vreemd voelde om vast te leggen.

Ik houd niet zo van een camera
Als ik net heb gehuild
En nog aan het landen ben

Maar toch dacht ik
Ik wil het laten zien

Zo ziet het eruit

Ik bleef even in de auto zitten
Na de rit

Mijn gedachten gingen alle kanten op
Het werd groter en groter

Mijn buik trok samen
Mijn keel werd krap

Op de oprit nam ik de tijd

Tranen kwamen
En ik voelde me even… kwijt

Alsof ik het allemaal verkeerd had gedaan

En natuurlijk die neiging
Om er meteen iets mee te moeten

Vroeger verloor ik mezelf hier helemaal in

In het fixen
Het begrijpen
Het oplossen

En dan werd het alleen maar groter

Dit gevoel gebeurt nog steeds

Ik voel nog steeds alles
Maar ik raak mezelf daar niet meer kwijt

En dat verschil
Dat voel je echt

Ik ga hier binnenkort iets over delen
In een online moment samen

Niet om het weg te maken
Maar om te ervaren wat er gebeurt
Als je blijft

Als je voelt dat dit iets raakt
Dan wil je daar bij zijn
Comment dan met SAMEN 🤍

Ik dacht altijd dat ik gewoon te veel voelde

alles kwam binnen
alles raakte me
alles deed iets met me

En ik vond dat vooral...
Lastig

Want het maakte me onrustig
Twijfelend
Soms gewoon moe

Dus ik probeerde dat minder te maken

Meer rust
Meer controle
Meer “bij mezelf blijven”

Maar dat werkte dus voor geen meter 😅

Tot ik zag wat er eigenlijk gebeurde
Het zat niet in dat voelen
Maar in wat ik daarna deed

Ik ging er meteen in mee

Onrust ➡️ er klopt iets niet
Spanning ➡️ ik doe het niet goed
Irritatie ➡️ de ander zit fout

En voor je het weet
ben je helemaal in dat verhaal

En raak je jezelf kwijt

En dat is zo’n subtiel punt

Je gevoel is er
maar het is niet meteen de waarheid

En toen dat bij mij begon te schuiven…

Werd het rustiger

Niet omdat ik minder voelde
Maar omdat ik mezelf niet meer overal in verloor

En dat maakt echt verschil 🤍

Binnenkort organiseer ik precies hier een online masterclass/verbindingsavond over. Wil je meer weten? Reageer dan met: Masterclass 🤗