Wat zijn de openingstijden?

Dinsdag 08:30 - 17:30 Woensdag 08:30 - 17:30 Donderdag 08:30 - 17:30

Remedial Teaching en Kindercoaching Praktijk

Startpagina
Nederland
Huizen
Remedial Teaching en Kindercoaching Praktijk

Remedial Teaching Praktijk LeerkRachT Zit jouw kind op een basisschool en heeft het moeite met de schoolvakken, zoals rekenen, spelling of (begrijpend) lezen?

Of heeft jouw kind problemen op sociaal emotioneel gebied? Te denken valt aan concentratie, structureren of omgang met andere kinderen. Dan kan Remedial teaching en Kindercoaching praktijk LeerkRachT jouw kind helpen. RT- en kindercoaching praktijk LeerkRachT gaat uit van de kracht van het kind. Wat kan het kind al? En hoe kunnen we het kind helpen, met dat wat hij of zij al kan, zodat de moeilijk

heden afnemen. Naast remedial teaching en kindercoaching biedt RT- en kindercoaching praktijk LeerkRachT mindmap lessen aan. Een mindmap is een hulpmiddel waarmee je leerstof aan de hand van afbeeldingen en verbindingen verwerkt zodat het leren en het verwerken tijdens een repetitie of toets beter en sneller gaat.

03/03/2018

Jaa de winnaars zijn bekend! Zij krijgen mijn werkboek 'Hulp in de opvoeding'! Heel veel plezier ermee en hopelijk hebben jullie wat aan de opvoedhulp. Willen jullie, AnneMarie en Gert-Jan Schaap, jullie emailadressen doorgeven in een privébericht?

02/03/2018

Wil jij ook vrolijke en ontspannen kinderen, omdat jij een vrolijke en ontspannen ouder bent? Zet dan je naam hieronder en like mijn pagina. Zaterdag 3 maart kies ik twee moeders of vaders ;-) uit, die mijn werkboek ‘Hulp in de opvoeding’ gratis per mail krijgen toegestuurd.

19/10/2017

Het zit er weer op. Met een paar extra tassen handbagage (Hoe krijg je alles in één grote bigshopper??) is Ksusha weer naar huis naar de plek waar ze hoort; bij haar moeder en zus. Het waren weer 7 enerverende mooie en vermoeiende weken. Doordat ik een mapje maakte met foto’s van de afgelopen weken, besefte ik pas wat zij allemaal heeft meegemaakt. Te beginnen met een aankomst met prachtig weer, wat ik al bijna weer vergeten was. Er volgden heel wat uitjes naar bijvoorbeeld de zee, een molen, de brandweer, oud Valkenveen, maar ook onze eigen familie- en vriendenbezoekjes. Het weer was tussendoor erg wisselend van storm en regen naar prachtig weer bij het afscheid. Eigenlijk was de omgang met Ksusha ook een beetje als het weer. De ene keer bedachten we dat ze er helemaal bij hoorde en meedeed in ons gezin. Dan maakte ze lol met ons, speelde lief met de po**en of hielp mee met het uitzoeken van een cadeautje. Maar een andere keer beseften we weer hoe zelfstandig onze eigen kinderen zijn; ’s morgens zelf zorgen dat alles klaar is om naar school te gaan of zelf naar school en sport fietsen enz. En dan waren ook de keren dat Ksusha “Nee” zei op een, in onze ogen, normale gewoontes; water drinken bij het avond eten, naar de wc gaan voor je gaat slapen en de Ipad uitdoen een half uurtje voor je naar bed gaat. Door bij onze eigen regels te blijven, ging dat steeds meer zonder sputteren.
Wat mij vooral pijn heeft gedaan was dat Ksusha mij geweldig vond en vindt. Natuurlijk een compliment, maar als je ziet dat ze ‘speels’ grommend naar Jeroen keek en Ilse en Jiska links liet liggen, dan doet dat pijn. Maar de aanhouder wint, want gelukkig veranderde dit langzaamaan. Ze ging steeds meer bij Jeroen zitten en knuffelen. Ook met Ilse en Jiska kreeg ze steeds meer contact. De innige knuffel, die Jiska kreeg toen zij een loomarmbandje aan Ksusha gaf, sprak boekdelen. Het grootste compliment is dat ze met moeite afscheid nam en ons steeds maar weer vertelde dat wij, met z’n allen, mee moesten naar Wit-Rusland. Dat hebben wij natuurlijk afgeslagen, maar we zullen nog vaak aan haar denken. Wij wensen haar een goed leven toe. Ik hoop dat het contrast van het ‘rijke’ leven hier en haar ‘arme’ leven niet te groot is voor haar. Wij zullen haar en deze bijzondere tijd zeker niet vergeten!!
Maar wij verlangen stiekem weer naar rust, structuur en aandacht voor elkaar. De eerste dagen zijn nu weer voorbij, die anders verliepen dan we verwachten. Ik ziek op bed met buikgriep, Ilse die ook erg misselijk was, Jeroen die ineens verschrikkelijk moe was en Jiska die nu snipverkouden is. Toch ervaren we tussendoor de rustmomentjes, zoals ’s morgens en ’s avonds. Daarnaast zoeken de kinderen allerlei redenen om iets samen te doen, gelukkig hebben we bijna vakantie dus dat komt wel goed. Zo staat er voor zondag al een Monopoly-middag ingepland. Of ik van zo’n langdradig spel blij word, weet ik nog niet. Ligt er heel erg aan wie er wint…..;-) Maar goed dat neem ik maar voor lief, want mijn meiden hebben het wel verdiend om onverdeelde aandacht te krijgen. Ik ben trots op mijn meiden!

22/06/2017

Dit mag ik ook een paar weken tot de zomervakantie doen. Naast reken- en taalspelletjes en kindercoaching een knikkerbaan maken. Na heel wat plakband doet hij het....;-)

31/05/2017

Wat een heerlijke meid heb ik net in mijn praktijk gehad. Zo onzeker over haar uiterlijk en wat zullen anderen er wel niet van zeggen. Eigenlijk moet alles perfect zijn in haar ogen.
Dus om haar bewust naar haar uiterlijk te laten kijken, heb ik een spiegel voor haar neergezet. Ik vraag wat ze het mooiste aan zichzelf vindt. Ze zegt niks, maar plaats haar duim onder haar ogen en haar wijsvingers boven haar ogen en maakt hele grote ogen. Zo grappig! Ze ligt helemaal dubbel als ik het ook probeer. De tafel schudt ervan.
Daarna was er zo'n ontroerend moment. Ze ging op zoek naar helpende gedachten. Aan de hand van kaartjes vertelde ze dat ze zichzelf complimenten mag geven, en dat ze zichzelf mag zijn en trots op zich zelf mag zijn. Tot slot mocht ze kaartjes pakken die het gevoel beschrijven, die ze dan heeft. Het waren er zóveel; gelukkig, zeker, sterk, veilig, blij, enthousiast, liefdevol, vertrouwd enz. Terwijl die kaartjes voor haar liggen, slaakt ze een hele diepe zucht en kijkt er met trots naar. Dus vraag ik: "Wat is nu eigenlijk de conclusie.' Antwoordt ze: 'Dat ik eigenlijk best mooi ben!' Zo'n mooi moment.

En dan bij het weggaan, is ze weer die lekkere gekke meid. Staat ze buiten bij mijn raampje stil en maakt weer die grappige grote ogen van haar!

Zo blij met mijn werk.

09/05/2017

Domme mama!
Tja afgelopen weekend was het wel weer eens duidelijk. Ik leer mijn kinderen wat aan en zelf bak ik er niks van. Samen met mijn jongste dochter zit ik een werkblad van taal te maken. Het was een extra werkblad, die ik met haar aan het doornemen was. Alhoewel eigenlijk hoefde ik niet veel te doen. Ze weet nu zelf de stappen, die ze samen met mij geoefend heeft. Om haar te leren bij de 'les' te blijven heb ik namelijk een stappenplan bedacht. Bij elke reken- en taalopdracht hebben we thuis die stappenplan toegepast.
- Eerst bekijkt ze de bladzijde. Wat ziet ze allemaal, zonder er verder bij na te denken.
- Daarna leest ze de uitleg en de opdracht. Het is heel belangrijk dat ze die woord voor woord leest en weer niet afdwaalt met haar gedachten.
- Dan gaat ze bedenken wat ze gaat leren en wat ze moet doen. En bedenkt meteen of de afbeelding bij de opdracht hoort of dat het versiering is.
- Tot slot gaat ze dat wat ze moet leren en maken doen. Tijdens het maken van de opdracht blijft ze gefocust.
Thuis hebben we een grote versie van het stappenplan en op school heeft ze hem in het klein op haar tafeltje geplakt. En het werkt! Ze dwaalt minder af, weet nu vaak beter wat ze moet doen en maakt de opdracht zoals die bedoeld is.
Maar waarom ben ik dan dom? De opdracht, die dochterlief moet maken, is het zetten van een dubbelpunt voor een opsomming. En in de opsomming moeten komma's. Heel duidelijk. Zij kan die opdracht prima maken door te doen wat ze moet doen. Maar dan ga ik me er mee bemoeien. 'Huh?' zeg ik, 'Wat staat er nu? Wij nemen mee: een pompje voor de slaapzak, een ..... Lees ik het nu goed? Een pompje voor de slaapzak? Ik heb nog nooit een slaapzak met een pompje gezien, maar voor een luchtbed wel natuurlijk.' vertel ik haar. De vraagtekens komen mijn ogen uit. Maar dan zie ik haar naar mij kijken: 'Mam, nou doe je het zelf!' Verbaasd kijk ik haar even aan. 'Ja!' gaat ze verder, 'Zeg je zelf tegen mij dat ik niet verder moet denken, doe je het zelf!' En dan dringt het tot mij door. Oei! En zo krijg ik 's avonds aan tafel te horen hoe dom ik eigenlijk wel niet ben. En bedankt! Ik hoop maar dat die opmerking haar later bespaard blijft, doordat ik haar nu zo goed geholpen heb. ;-P

14/03/2017

Op een vrijdag zaten we bijna een uur bij de juf van mijn jongste dochter. Wat is dat toch dat het niet wil lukken qua rekenen en taal. Nu kun je natuurlijk denken dat is gewoon dat meisje, die heeft het gewoon niet in zich. Maar mijn gevoel zegt iets anders. Natuurlijk hoeft ze geen hoogvlieger te worden en dat zal ze ook niet worden. Maar er uithalen wat er in zit, vind ik wel heel erg belangrijk! En nu het qua zelfvertrouwen een stuk beter gaat en zij weer vrolijk is op school, willen we op zoek gaan naar een juiste manier om haar te helpen.
Het was een goed gesprek waarbij we beseften dat het waarschijnlijk een combinatie is van factoren waardoor het niet wilt lukken. Zo heeft ze al meerdere keren buisjes gehad en is nu nog af en toe doof. Verder heeft ze vorig jaar getobd met absences, dat nu onder controle is door medicatie. Maar die medicatie heeft natuurlijk ook weer bepaalde bijwerkingen. Verder is het vorige jaar een rommelig schooljaar geweest en is de klas waar zij in zit niet de meest rustigste van de school. Om haar meer zelfvertrouwen te geven besluiten we met rekenen en taal extra oefeningen te doen thuis. En zal ze zelf moeten leren om zich af te sluiten voor de groep.
Maar echt een reden waarom het niet lukt, vonden we niet. Totdat ik zaterdag met haar eerst een glitterpen ging maken en daarna aan de slag ging met haar huiswerk…. Ik kwam er achter dat ze niet alles las wat er stond. Ze raadde maar wat af en ging er ook nog helemaal van uit dat het klopte wat ze dacht. Ze weigerde bijna te geloven dat datgene wat ze ‘las’ niet op papier stond. Hoe zo eigenwijs!! Gelukkig konden we er om lachen en helaas moet ik toegeven dat ze toch wel op mij lijkt. Mijn zinnetje was vroeger en nu eigenlijk nog steeds: Ik wil het zélf doen!
De grootste eye-opener was toen we aan de slag gingen met haar taal. De regel waar aan gewerkt werd, was: komt er je of jij achter een werkwoord dan schrijf je alleen de stam. Natuurlijk ging ze meteen onderstrepen, maar waarom dat wist ze eigenlijk niet. Dus eerst de uitleg, die staat er ten slotte niet voor niets, gelezen. En toen snapte ze het. Tot dan toe geen problemen, maar toen kwam de laatste opdracht. Ze moest daar in de zin het gedeelte onderstrepen waar dé regel van toepassing is. Ik dacht dat doet ze wel even. Ze snapte de vorige opdrachten ook dus appeltje eitje. Niet dus. De eerste zin was: ‘Open je het raam weleens voor een verdwaalde wesp?’ ‘Huh,’ begon ze, ‘nou ja, nee, ik doe dat eigenlijk nooit, want….’ Toen viel het kwartje bij mij. Als ik er niet bij was geweest, had ze deze zin dus niet onderstreept. Het antwoord is namelijk: NEE. Zij zou nooit maar dan ook nooit het raam open doen voor een wesp, want dat vindt zij véél te eng. En groot gelijk heeft ze. Alleen hoe moet dat nu wanneer ze alle vragen op deze manier blijft beantwoorden??!!

01/02/2017

Deze week twee dagen heerlijk gewerkt met de kinderen aan klokkijken, spelling, leesopdrachten en hoe reageer je het beste wanneer er iets gebeurt dat jij niet leuk vindt. Zo heeft een creatieve jongen een spel gemaakt, die we natuurlijk hebben gespeeld! Super leuk!
Morgen ga ik naar een congres over Prikkelverwerking. Mag ik weer eens een dag luisteren en informatie opdoen. Ik heb er zin in!

24/01/2017

Iets klopt hier niet in huis... Er ligt een werkboekje op tafel 'Werken aan je zelfbeeld'. Dat boekje is echt niet van mijn werk, maar dat had zomaar gekund. Van wie is het dan wel? Nou, het is van onze jongste dochter. Ze is onzeker over hoe andere kinderen over haar denken en daarnaast neemt ze alles letterlijk aan wat anderen zeggen. Dit resulteert dan weer tot piekeren, huilen en ellenlange monologen over hoe een gebeurtenis verlopen is. Maar ook bij het maken van een rekensom glijdt ze letterlijk onder tafel wanneer ze een fout heeft gemaakt. Het kost ons veel energie en overredingskracht om haar er weer bij te trekken. Soms merk je als ouders dat je het gewoon niet voor elkaar krijgt om je kind sterker in zijn schoenen te laten staan. Wat ik bij andermans kinderen wel voor elkaar krijg, krijg ik bij mijn eigen kind maar niet voor elkaar. Wij hebben echt van alles geprobeerd. Een machteloos gevoel! Ik denk dat dit voor heel veel ouders heel herkenbaar is.
Om háár te helpen en om ons lucht te geven hebben wij daarom hulp gezocht en zijn we uitgekomen bij de Gooise Psychologen praktijk.
Vanmorgen vroeg ik toestemming aan haar of ik dit op Facebook mocht zetten. Natuurlijk vroeg ze eerst waarom ik dat wilde doen. Heel slim van haar! Ik vertelde haar dat het goed is dat andere ouders ook weten dat, ondanks dat je er voor geleerd hebt, je je eigen kind niet altijd kunt helpen. Ik gaf als voorbeeld dat als ik een tip geef aan haar, zij kan denken: 'Ja ja, dat zegt mama nu wel, maar dat is tóch niet zo.' Daarnaast kan ik weer kribbig worden en denken 'Stel je niet zo aan!'. Ze knikte heel begrijpend. 'O ja,' zegt ze, 'Dan zeg ik gewoon 'Ja, ik zal het proberen' en denk dan bij mij zelf: Dat ga ik écht niet doen.' Juist en daarom mag ze nu gaan luisteren naar en praten met iemand anders, zonder dat die moeder-kindrelatie in de weg zit. Ik kan niet wachten....

19/01/2017

Dochterlief gaat met school schaatsen in Flevoland....
En dat levert best wat stress op. Niet dat ze geen zin heeft om te schaatsen; juist wel! Maar wat moet je aan en wat neem je mee? Het begon al dat haar lievelingsshirt nog in de witte was zit (Sorry, mijn schuld). Dus komt ze hulpeloos beneden met de mededeling dat ze geen kleren heeft om aan te trekken. Zegt mijn jongste wijsneus: "Ja wel, hoor, je hebt je pyjama toch aan." Niet zo'n handige opmerking.... Ik mee naar boven en zoek in haar kast een bijpassende truitje op haar lekker zittende broek. Zegt ze dramatisch: "Het gaat ook allemaal verkeerd vanmorgen." Dus zeg ik dat het maar goed is dat ik er ben. ;-) Waar ik als antwoord weer op krijg dat op school vast ook alles verkeerd gaat. Ik wil bijna voorstellen om naast haar door de school te lopen, als ze doorkrijgt wat ik wil zeggen. "Asjeblief nie, zeg," mompelt ze.
Dan komt hét moment dat ze beseft dat alles nog mee moet op de fiets: Een skibroek (die doe ik alleen aan als anderen het ook doen), een trui, handschoenen, een stapel boterhammen, liga, drinken en schaatsen die mooi in een doorzichtige bijpassende tas zitten (Wel in een plastic zak, hoor. Dan kan ik hem over mijn stuur hangen. Ik: "O, ik dacht dat je je misschien schaamde." Nee, hoor, nou ja, eigenlijk wel.) En tot overmaat van ramp heeft ze ook nog boeken nodig voor de eerste twee lesuren. .
Heel wat mogelijkheden zijn uitgeprobeerd. Alles in haar rugtas, alles in haar sporttas, alles in de plastic tas met haar schaatsen. Uiteindelijk stapt ze de deur uit met drie tassen: Rugtas met schoolboeken, sporttas met schaatskleding en eten en de bijpassende tas met schaatsen (zonder plastic tas er om heen).
Ik wens haar veel plezier loop nog even mee om maar meteen die niet gebruikte plastic zak op te ruimen.En dan zie ik, als zij al buiten staat, ineens haar muts nog liggen. "Ilse, je muts!!" Zij zucht diep.... "Irritant ben ik, hé," zeg ik tegen haar, "maar straks daar buiten op het ijs zúl je me toch dankbaar zijn!" En toen kwam het zinnetje wat mijn dag weer goed maakte: "Dat denk ik ook!"

14/12/2016

De uitspraak van de Nederlandse taal is best gek... Een meisje uit groep 4 komt daar ook steeds achter. Waarom spreek je 'eer' niet uit met een 'ee' en waarom bij 'lees' wel? Waarom schrijf je 'een' met een 'ee' en niet met een 'u'? En waarom schrijf je 'lopen' en niet 'loopun'? Als zij die vragen stelt, kijk ik haar waarschijnlijk altijd met een zelfde soort blik aan en dan zegt ze: 'O nee, hé, nu ga je zeker wéér zeggen dat het door die gekke Nederlandse taal komt.' Heerlijk hoe vrij en eerlijk kinderen kunnen zijn!!!

Adres

Bies 4
Huizen
1273CH

Openingstijden

Dinsdag	08:30 - 17:30
Woensdag	08:30 - 17:30
Donderdag	08:30 - 17:30

Telefoon

06 30114705

Website

http://www.leerkrachtRT.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Remedial Teaching en Kindercoaching Praktijk nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.