Chr. College Stad en Lande

18/05/2021

😮

Heb jij hier ook op school gezeten?

09/11/2020

Vandaag is het alweer een jaar geleden dat er een reünie was op 'ons' Stad en Lande. En wat is er veel gebeurd in dat jaar! Hopelijk zijn jullie allemaal gezond en kunnen we weer het glas heffen met elkaar op een eerstvolgende reünie. Zullen we daar niet zo lang mee wachten als de vorige keer?

11/11/2019

Foto's van de reünie op zaterdag 9 november 2019 vanwege het 25-jarig bestaan van het Erfgooiers College waar veel oud Stad en Lande leerlingen en medewerkers aanwezig waren.

Heb je ook foto's gemaakt? Stuur ze door via een PB en we zetten je foto('s) in dit album.

09/11/2019

Straks is de reünie! Met veel plezier heb ik de afgelopen tijd deze Facebook pagina gevuld met oude vervlogen herinneringen en veel foto's. Iedereen die foto's en herinneringen heeft doorgestuurd heel erg bedankt! Ik heb mijn oude schooltas ingepakt en er nog wat herinneringen in gestopt en ga zo maar eens richting school. Misschien zal ik daar nog wat foto's maken en ze op deze pagina zetten, maar eerst een biertje! Tot straks!? Groet, Eric Steur

09/11/2019

In dit album vind je een selectie van klassenfoto's die in de loop der jaren zijn gemaakt op Stad en Lande.

Heb je ook nog een klassenfoto uit jouw Stad en Lande tijd die hier nog niet tussen staat? Stuur 'm door dan zetten we de foto erbij!

En herken je klasgenoten van toen? Taggen mag!

09/11/2019

De dag die je wist dat zou komen is eindelijk daar! Vanmiddag vanaf 15.00 uur begint de Rëunie 25-jarig Erfgooiers College! Een mooi moment om je klasgenoten en vrienden van toen weer te ontmoeten. Tot vanmiddag!?

08/11/2019

Morgen is dan eindelijk de reünie! Maar hoe begon het eigenlijk allemaal voor Stad en Lande in Huizen?

We duiken terug in de tijd aan de hand van onderstaand verhaal door de heer J. Oranje. Rector van 1973 tot 1983.

𝐙𝐨 𝐛𝐞𝐠𝐨𝐧 𝐡𝐞𝐭

Lang geleden was het gebruikelijk dat Huizer ouders die hun kinderen lieten ‘doorleren’, hen naar het lyceum in Hilversum stuurden. In de zetiger jaren nam het Willem de Zwijgerlyceum in Bussum deze taak over. Een groeiend aantal leerlingen uit Huizen bevolkte deze school zodat er ten slotte per jaar bijna honderd leerlingen uit ons dorp op het Willem werden toegelaten en het lyceum uit zijn voegen barstte.
De uitbreiding met een permanent gebouw aan de Willemslaan in Bussum - de plannen waren reeds in een vergevorderd stadium - ­strandde in augustus 1970 op bezwaren van omwonenden.

𝐇𝐨𝐞𝐤𝐬𝐞 𝐞𝐧 𝐊𝐚𝐛𝐞𝐥𝐣𝐚𝐮𝐰𝐬𝐞 𝐭𝐰𝐢𝐬𝐭𝐞𝐧
Een dependance in Huizen? Het bestuur van het Willem voelde daar aanvankelijk niets voor onder het motto 'Hoekse en Kabeljauwse twisten'. De in 1970 nieuw benoemde rector Hoorntje zat echter met een ruimteprobleem, dat nog verergerde toen in de kerstvakantie 1970-71 alle noodlokalen aan de Willemslaan afbrandden.

Hij overreedde het bestuur ernst te maken met een bouwaanvraag voor een dependance in Huizen. Dit resulteerde uiteindelijk in een noodbouw aan de Bovenweg, bestaande uit zes theorielokalen, enkele vaklokalen, een docentenkamer en een 'hoofdenkamertje'. De Huizer leerlingen uit de eerste drie leerjaren zouden daar ondergebracht worden.

Hoe reageerde de schoolbevolking daarop? De gesettelde docenten liepen niet bepaald storm voor Huizen. Zij stonden voor de keuze: alleen aan de onderbouw lesgeven of pendelen tussen Bussum en Huizen? Geen van beide keuzes was aantrekkelijk! Er kwamen dus overwegend jonge docenten. Ook de ouders hadden hun bezwaren. Moesten leerlingen die bevorderd werden naar de vierde klas dan weer naar Bussum? Daar leek het wel op.

Binnenskamers is er dat jaar heel wat werk verzet om te komen tot één christelijke schoolvereniging voor A.V.O. en V.W.O. te Huizen. Toen dat in het vroege voorjaar van 1973 gelukt was, kwam de kroon op het werk: per 1 augustus 1973 werd de dependance verzelfstandigd onder het nieuwe Huizer bestuur. Bovendien kwam er een vergunning voor de uitbreiding van de noodbouw zodat de zelfstandige school met vier leerjaren startte.

Natuurlijk was er weer enige aarzeling, zowel bij docenten als bij ouders, om met het kersverse bestuur in zee te gaan. Zo kan ik mij nog een avondvergadering herinneren in de docentenkamer van het Willem onder leiding van de heer Hoorntje, waar het nieuwe bestuur uit Huizen door geïnteresseerde docenten grondig aan de tand werd gevoeld.
Enkele ouders meldden dat ze er niet over peinsden hun kind van een gerenommeerde school als het Willem de Zwijger naar een ‘schooltje’ te sturen dat zich nog waar moest maken. Dat alles kon de vreugde dat Huizen eindelijk zijn havo/vwo school kreeg, niet temperen. Het aantrekken van nieuwe docenten in die overgangsperiode was een verhaal apart: namens Bussum en Huizen werden oproepadvertenties geplaatst. De sollicitanten werden door een gecombineerde benoemingscommissie beoordeeld en zo eerlijk mogelijk over beide scholen verdeeld.

Dat eerste schooljaar ging het er nogal primitief aan toe: het bestuur was arm, Den Haag was niet scheutig en houtbouw blijft noodbouw. Toch een romantische tijd. De gymlessen? Het grote schoolplein fungeerde als gymzaal, de toiletpartijen als kleedruimten en bij slecht weer mocht het oude gereformeerde kerkje - destijds Sportschool Rebel -gebruikt worden. De weinige vaklokalen hadden een minimum aan apparatuur en de docenten moesten zich behelpen. 's Zomers was de school een ware broeikas en 's winters deden legio gevelkachels hun best een dragelijke temperatuur te handhaven. Niet zonder gevaar, zoals de praktijk zou uitwijzen..

Uit: 20 jaar Chr. College Stad en Lande (1993)

07/11/2019

Het is het schooljaar 1988/1989 als Melanie Oldenburger in klas 2D niet op zit te letten tijdens de geschiedenisles van meneer De Vries. Terwijl ze druk is met van alles behalve de les komt de docent naar haar toe, pakt haar agenda en geeft haar een handige tip voor het volgen van de les...

Wij zijn ook heel erg benieuwd wie Melanie met 'hem' bedoelt ;-)

07/11/2019

Instructies voor het koken van de rijst door dhr. Edward Crebas voor het Galgenmaal dat onder zijn leiding bereid werd door de eindexamenkandidaten in 1990. Er werd een Indische rijsttafel gemaakt en bij het koken van de rijst liet de Crebas niets aan het toeval over ;-)

(Ingestuurd door Jelle Boomsma)

06/11/2019

Er is vanmiddag een e-mail gestuurd (afzender 123Reünie) naar iedereen die een ticket heeft gekocht voor de reünie a.s. zaterdag. Naast praktische info werden er ook een paar voor ons leuke programma onderdelen vermeld:

Er zijn speciale ontmoetingsplekken in lokalen voor tijdgenoten. Spreek eventueel met oud-klasgenoten een tijd af om elkaar niet mis te lopen.

Oude klassenfoto’s, video’s en dvd’s passeren de r***e. Heb je zelf nog foto- of videomateriaal dat je wilt delen met oud-klasgenoten neem het dan mee.

Je mag rondlopen in het oude schoolgebouw en er is een presentatie over de nieuwbouw te zien.

Er is een professionele fotograaf aanwezig. Er worden sfeerfoto’s in het gebouw en jaargangfoto’s gemaakt. De foto’s zijn tijdens de reünie al te bestellen of naderhand via de website van de fotograaf. Wil je niet op de foto geef dat dan door aan de fotograaf.

Uiteraard staat het je vrij ook zelf foto's te maken, die kunnen we dan weer delen op deze Facebook pagina ;-)

Er zijn ruim 446 aanmeldingen waarvan iets meer dan de helft uit de periode vóór 1994. Grote kans dus dat je klasgenoten van toen zult treffen. Hebben jullie er ook al veel zin in?

Mocht je nog vragen hebben over de reünie stuur ze dan per e-mail naar de organisatie: [email protected].

06/11/2019

Sjaak Teuwissen behaalde in 1991 zijn Atheneum diploma op Stad en Lande en ging daarna Sociale Geografie studeren. Sjaak is tegenwoordig predikant en was in zijn middelbare schooltijd al graag iemand die voor het voetlicht trad. Hij deed enthousiast mee op de Grote Avonden en was 'De theatrale Stad en Lander' ten voeten uit. In het jubileumboekje '20 jaar Stad en Lande' (1993) ging Sjaak op zoek naar 'De Stad en Lander'...

Wat voor 'Stad en Lander' was jij? En herken je hier anderen in? Laat het weten bij de reacties.

𝐃𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫
Weer sterft een mensensoort uit! Weer wordt de aarde armer aan variatie! Weer gaat een variëteit verloren en blijft niet behouden voor komende generaties: de Stad en Lander! Laten wij een duidelijke herinnering bewa­ren aan de Stad en Lander: hoe hij eruit zag, hoe hij leefde, wat hij deed, hoe hij dacht. Er moet een antwoord gevonden worden op de vraag: wie was de Stad en Lander?

𝐃𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐬𝐩𝐞́
De nog-niet-ont­kiemde middelbare-school-vrucht loopt samen met mama de school binnen, krijgt een wit-blauw plastic Stad en Landetasje uit­gereikt en neemt plaats in de ruimte die 'aula' genoemd wordt. Verlegen legt hij zijn speurtocht af door de 'leerfabriek', zoals de al even onwennige moeder het uit de kluiten gewassen gebouw noemt. Hij schrijft "Jan" in het Grieks, knoeit wat met vreemde sapjes in glazen buisjes en vouwt een heuse kubus.

𝐃𝐞 𝐣𝐨𝐧𝐠𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫
Bij de start van zijn carrière: hij stapt even voor achten met zijn nieuwe, echt-lederen schooltas de school binnen en wacht in starthouding op de bel, waarna hij naar boven stuift - voorzover het gewicht van zijn volle schooltas (mét Bosatlas en woordenboeken) dat tenminste toelaat. Hij kan zich nauwelijks in balans houden, als hij zich tijdens de leswisseling met de moed der wanhoop in de strijd werpt, om tussen de mensenmassa een miniem gaatje te veroveren in het trappen­huis. Omdat hij in de kleine pauze bij de keuken vele anderen voor moet laten gaan, luidt de bel voordat hij likkebaardend zijn felbegeerde stroopwafel kan bestellen. Na wederom benauwde ogenblikken in de megasandwich bereikt hij ternauwernood op tijd zijn lokaal.

𝐃𝐞 𝐣𝐨𝐧𝐠𝐞, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐚𝐦𝐛𝐢𝐭𝐢𝐞𝐮𝐳𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫
Met zwetend voorhoofdje en kleverige han­den wacht hij - nogmaals zijn geleerde woordjes overkijkend- op het vreselijke von­nis dat mogelijk geveld zal worden. De docent fungeert als Vrouwe Justitia: zal de weegschaal doorslaan naar S.O. of wordt er gratie verleend door slechts een bordbeurt te geven?

𝐃𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐧𝐞𝐭-𝐳𝐞𝐬𝐭𝐢𝐞𝐧
Zie hem staan bij zijn Citta: hand in de zij en de borst vooruit. Eindelijk kijkt men eens een beetje jaloers naar hém in plaats van dat hij dat bij andere hulpmotor-voertuigen-bezitters moet doen.

𝐃𝐞 𝐪𝐮𝐚𝐬𝐢-𝐬𝐭𝐨𝐞𝐫𝐞, 𝐬𝐞𝐦𝐢-𝐦𝐚𝐜𝐡𝐨 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫
Hij staat onder het afdak bij de deur en rookt een gebietste sigaret. Hij schiet het overblijvende peukje achteloos door het rooster op de grote hoop die er al ligt. Hij komt herhaaldelijk te laat in de les, die overigens goed benut wordt door sigaretten te draaien; hij beschouwt huiswerk als 'voor kennisgeving aangenomen' en bezoekt zo nu en dan de strafmiddag.

𝐃𝐞 𝐫𝐮𝐢𝐠𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫
Hijgend en puffend schokt hij heen en weer op de maat van een discodreun op een schoolfeest. Het parfum-, aftershave- en deodorantluchtje heeft plaatsgemaakt voor de zure walm van transpiratie. Hij staat zich met dierlijke agressie uit te sloven. Hij zweept zich verwilderd op om nog méér energie te putten uit zijn misbruikte lichaam, voordat hij halverwege de nacht doodmoe neerklapt op zijn bed.

𝐃𝐞 𝐜𝐫𝐞𝐚𝐭𝐢𝐞𝐯𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫
Hij geniet van de in-gemene, door hem zelf verzonnen las ­terteksten over docenten, die niet ongecensu­reerd in de schoolkrant mochten verschijnen. Hij pleziert zichzelf met mooie foto's, gemaakt in de fotoclub, eet zijn zelfgemaakte kookclub-maaltijd, smeert zijn zelfgebrou­wen zalf op zijn puistjes, sluit het jaar af met de Kerstsluiting of is op andere wijze buiten­schools actief.

𝐃𝐞 𝐭𝐡𝐞𝐚𝐭𝐫𝐚𝐥𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝 𝐞𝐧 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫
Hij is lid van de acterende familie der musicalartiesten die jaarlijks een grootse Grote Avond ten tonele voert in "3 in l". "Spanning en sensatie" luidt wederom het motto. Bij deze happe­ning ziet Stad en Lande zichzelf op z'n aller­best.

Wie is de Stad en Lander? U niet, jij niet, ik niet. Stad en Lander is een typering, die op niemand volledig van toepassing is. Bovenstaande beschrijvingen zijn misschien op hem van toepassing geweest, maar mis­schien ook niet. Eén ding staat vast: hij heeft bestaan, heeft geleefd, maar zal in 1994 zijn Waterloo vinden. De ene Stad en Lander was anders dan de andere, maar samen vormden zij wat wij dé Stad en Lander noemen. Straks is hij niet meer. De Stad en Landers laten straks wel wat achter: eenentwintig jaar geschiedenis. Een erfenis, een rijke erfenis waar de Erfgooiers van het Erfgooiers College hun naam misschien wel aan dan­ken.