NatureWithin

NatureWithin NatureWithin is a platform which I use to express my love, knowledge and enthusiasm about nature. G

Zangcirkel - een reis samenIk weet nog het eerste moment dat ik Mike Verlaan aankeek tijdens onze eerste zangcirkel, het...
01/08/2024

Zangcirkel - een reis samen

Ik weet nog het eerste moment dat ik Mike Verlaan aankeek tijdens onze eerste zangcirkel, het was ook pas het eerste nummer van die avond. We konden onze lach niet inhouden, wat een joy om mensen mee te nemen op een reis, samen met onze stemmen! Het besef dat ik dit kon verraste me.

Nu ik verhuisd ben naar Breda is de uitnodiging om het ook zonder die broeders aan mijn zij te durven faciliteren.

Dat moment is gekomen;
woensdagavond 14 augustus voor het eerst in de tipi!
Link in bio!

RustIn het kader van social media als dagboek gebruiken:Rust, de afgelopen week werd me duidelijk gemaakt dat ik, ondank...
30/07/2024

Rust

In het kader van social media als dagboek gebruiken:
Rust, de afgelopen week werd me duidelijk gemaakt dat ik, ondanks dat ik weet hoe belangrijk rust & veiligheid is om te kunnen ontspannen, vaak zelf onrust creëer in mijn leven.
Een deel van mij ziet altijd een reden om uit het huidige, het stabiele te stappen en weer het onbekende in te gaan. Het andere deel heeft daar last van; telkens als ik op het droge sta, spring ik weer in het diepe.
Er is een stem die zegt dat het ook zonder vaste thuisbasis mogelijk is om te ontspannen. Het draait allemaal om vertrouwen. Maar juist die kant maakt het zo lastig om te ontspannen; de eerste stap naar vertrouwen.
In zulke momenten heb ik andere mensen nodig die me goed kennen en me tegen durven te spreken want ik kom er alleen niet altijd uit. Ik ben dankbaar voor hen, zij gronden me op zulke momenten.
En nu, nu heb ik rust weer op één staan. Nu zie ik weer de alledaagse magie die continu om ons heen aanwezig is; in het spel van licht en schaduw, in kleine momenten van oogcontact met een vreemde, in de stille kracht van de natuur om ons heen. Laatst sprak ik een persoon aan op een parkeerplaats gewoon omdat het kan; 6 uur later waren we nog steeds samen aan het delen.
Magie is altijd dichtbij als we er open voor staan.
Het leven is al goed,
is al rijk.
Ik kon het zelf even niet meer zien,
maar dat is nu voorbij.

Misschien heeft het met de zomer te maken; chaos die ons soms overrompelt. Een uitnodiging om de wervelwind van input ons te laten zien waar we echt voor staan.
Nu ben ik benieuwd; wat is jullie belangrijkste waarde in het leven?

Zij is lief! 🥰 Hoe bijzonder om elke dag naast je wakker te worden en je onvoorwaardelijke liefde en speelsheid te mogen...
20/07/2024

Zij is lief! 🥰

Hoe bijzonder om elke dag naast je wakker te worden en je onvoorwaardelijke liefde en speelsheid te mogen ervaren ❤️

En ook jij beste mama van Linde ooit 🙌🏻♥️

Dit is een deel van mijn nieuwsbrief die ik zojuist heb verzonden. Mocht je die willen ontvangen, zie de link in bio.'Ik...
11/06/2024

Dit is een deel van mijn nieuwsbrief die ik zojuist heb verzonden. Mocht je die willen ontvangen, zie de link in bio.

'Ik geloof dat ik gegidst wordt door het leven en dat als ik durf te vertrouwen, durf los te laten, mijn bestemming goddelijk zal zijn. Twijfel heeft weinig vat meer op me ook al is het zo nieuw voor me om zo weinig te willen; ik heb altijd gestreefd en een deel van mijn geluk in de toekomst geprojecteerd. Ik heb ook los te laten, want sommige dingen blijken niet voorbestemd voor me te zijn. 

Vertrouw de energie. Vertrouw wat je lichaam je aangeeft. Het is niet nodig om tegen de stroming in te zwemmen. Maar het vergt vertrouwen, het vraagt om overgave want het gaat er dan niet meer om wat jij wilt maar wat God, wat het leven van jou wilt. Jij als individu, als ego, doet er niet meer toe. Je kiest ervoor om niet meer voor jezelf te gaan leven maar om voor het leven te leven, om in dienst te staan van. Je kiest ervoor jouw eigen wil los te laten omdat het je al die tijd apart heeft gehouden, eenzaam heeft gemaakt. Want het is eenzaam om voor jezelf te leven, het leven is niet bedoeld om alleen te worden ervaren maar in contact met. En het leven is wreed, het leven is hard want het échte geluk, de échte liefde laat zich maar niet vinden op dat egoïstische pad en dat zal het ook nooit doen. God is meedogenloos als je niet doet wat het leven van je wilt. Maar God is ook lief want je wordt rijk beloond zodra je zonder jezelf in acht te nemen geeft. Dat is de boodschap van Jezus en van alle andere verlichte tradities. Zodra je zonder iets kan, zodra je geen belang meer hecht aan hetgeen wat angst je in fluistert, zal je het krijgen. Pas dan zal het naar je toekomen.'

Soms krijg ik het idee dat mensen denken dat ik altijd Zen ben. Ik ben niet altijd rustig of altijd ontspannen, ik ben n...
01/06/2024

Soms krijg ik het idee dat mensen denken dat ik altijd Zen ben.
Ik ben niet altijd rustig of altijd ontspannen, ik ben niet de zorgeloze flower. Als dat het beeld is wat ik heb geschept, dan hoop ik dat hiermee aan stukken te slaan. Langzaam afbrokkelen mag op zich ook. Maar geduldig ben ik bijvoorbeeld ook al helemaal niet. Echt niet. Los van het feit dat ik uit een financieel veilig nest kom en een blanke Nederlandse man ben, is dit vrije, avontuurlijke leven me ook niet in de schoot geworpen. 
Ik ben niet opgevoed met muziek. Ik ben niet opgevoed met filosofie, of iets wat richting diepgang komt. Ik heb mijn vermogen om te communiceren niet van mijn ouders meegekregen. Ik ben nooit aangemoedigd om iets te doen wat buiten de norm valt. Niets van dat. Ik heb slechts de energie, het leven, mijn intuïtie gevolgd en dat belangrijker gevonden dan wat dan ook. Belangrijker dan wat mijn omgeving me wijs trachtte te maken.
En dat ben ik nog steeds aan het doen. 

Geen mens weet meer dan jijzelf. Maar er is wél iets wat wijzer is dan jou. Oneindig veel wijzer. Sommigen noemen het de Tao, anderen het Universum. De Bron, het Leven, de Stilte. Ik heb het in de Heilige Geest gevonden. Call it what you will, de naam is niet belangrijk. Er is al genoeg bloed gevloeid om uiterlijke details zoals namen, kleuren & gebruiken.
Wanneer realiseren we ons eindelijk dat we het over hetzelfde hebben? Wanneer kijken we voorbij de vorm?

Want dat wijze wat daarachter schuilt dat is hetgeen wij mij voedt. Hetgeen wat mij rustig houdt, hetgeen wat mij vertrouwen in het leven geeft ook al brand de wereld. Hetgeen wat mij nederig doet voelen en mezelf uit het centrum van het Universum duwt. Het enige wat me tot tranen toe kan roeren. Geen tranen van geluk, niet van verdriet, maar tranen van waarheid. Dit is waar het om gaat. Liefde. Onvoorwaardelijk, voor iedereen. Iedereen zeg ik. Gelukkig maakt het me geen heilig boontje die zijn mond nooit open trekt als ik kwaad zie om me heen; Jezus was tenslotte zelf de grootste onruststoker.
Onrust is noodzakelijk. Onrust is slechts een gevolg van innerlijke weerstand bij verandering.
En er moet iets veranderen.

Lood in de schoenenOp de valreep, met de ogen al op slaapstand, wring ik mezelf achter het kaarslicht en achter mijn sch...
13/05/2024

Lood in de schoenen

Op de valreep, met de ogen al op slaapstand, wring ik mezelf achter het kaarslicht en achter mijn schrift. Want schrijven zoals ook andere creatieve uitingen dat zo goed kunnen, laten mij stromen. Schrijven heeft de potentie om hetgeen woorden te geven, het tastbaar, concreet te maken. Wat daarvoor nog onder het oppervlak van mijn onderbewustzijn door sudderde. Niet dat het vandaag zo incognito aan het sudderen was overigens; het kookte ruimschoots de pan uit. Vandaag ben ik namelijk met mijn karavaan uit Noord Spanje vertrokken, en dat heb ik gemerkt ook. Een intense rouw zoals ik die nog niet eerder heb meegemaakt bij het verlaten van een plek viel plots over me heen toen ik mijn spullen weer inpakte. Vragen die nog altijd in mijn hoofd echoën, kwamen omhoog: ‘Waarom ga ik weg uit dit paradijs?’ & ‘Moet ik wel echt naar Nederland?’. Het leven aldaar had me in een dusdanige staat van zijn dat ik pas last-minute besef hoezeer ik er aan verknocht ben geraakt de afgelopen vier maanden. Ik merk dat ik me schichtig voel; er is een soort mix van weerstand en anticipatie om terug te keren naar mijn geboorteland. Voor even voelt die nu als de grote boze wolf met z’n drukte en planmatigheid. Ik besef me: ik zit in een spagaat; ik mis dingen uit Nederland als ik in Asturias ben en andersom. Een situatie die niet zomaar verdwijnen zal, maar voorlopig kan ik niet kiezen. Met lood in de schoenen druk ik het gaspedaal in en langzaam laat ik de bergen achter me.

Een willekeurige wandeling rondom Ik begin met waar ik hier in Noord Spanje tegenaan loop: Ik vind het moeilijk om hier ...
03/05/2024

Een willekeurige wandeling rondom

Ik begin met waar ik hier in Noord Spanje tegenaan loop: Ik vind het moeilijk om hier in Noord Spanje te kiezen voor ontspanning.
Er is altijd wel iets te doen; je zou kunnen zeggen dat het les 1 van is wat je zou moeten weten al wil je een community beginnen en/of een land kopen.

Dus dacht ik, laat ik maar een keer gewoon een wandeling maken voor de lol. Je kan hier namelijk gewoon vanuit je achtertuin het bos in lopen.
Vanochtend dacht ik echter ik ga even de hoogte in, even dit holletje uit zoals het hier op Las Megas voelt.

En wat er dan gebeurt typeert mij nogal en gebeurt eigenlijk altijd:
- ik maak een plan om een route te gaan wandelen
- ik neem alleen water mee want ik hou niet van teveel spullen
- ik maak een deel van de wandeling
- ik raak afgeleid door bijv. een mooi pad want niet op de kaart staat
- ik volg het en wil een nieuwe route lopen
- het pad wordt steeds wilder
- ik ben van het pad af en sta midden in iemands weiland

Zo ook vanochtend. Ik wil niet teruglopen want ik moet en zal een rondje maken. Ik loop verder, kijk naar links en herken plots een grot in de berg waar ik al jaren naar kijk. 'Daar moet ik heen!'. Zo veranderde ook het blokje om van vanochtend in een expeditie. Ik kan het gewoon niet laten. Hetzelfde heb ik trouwens met alle gaten in de grond hier in het bos waar mogelijk een ingang van een grot in schuilt (dat verhaal hou je nog van me tegoed).
Dus zo was ik niet voor de eerste keer al uitgeput voor ik terug aan het lopen was. Zo ook vanochtend, al trail-runnend terug omdat ik honger en geen water heb en het begint te regenen.

Ik beken, soms vind ik het lastig om mezelf te zijn; iets volgens plan is simpelweg te saai. Je kan het leven toch niet bedenken. Maargoed, anders was ik nooit het Westland en deels de samenleving uitgegaan ;)

Wat een hoofdstuk in mijn leven!Ik sta hier nu, daar waar de foto is gemaakt. Elke ochtend loop ik even het veld op om Q...
30/04/2024

Wat een hoofdstuk in mijn leven!

Ik sta hier nu, daar waar de foto is gemaakt. Elke ochtend loop ik even het veld op om QiGong te doen, om met beweging en ademhaling mijn levensenergie weer te laten stromen. Blote voeten in het natte en frisse gras. Met elke keer weer een vol orkest aan vogelzang.
Ik heb deze view al zo vaak gezien maar hij verveelt me nooit. Het is het land waar ik oud wil worden, samen met mijn vrienden nog steeds dichtbij.

De afgelopen maanden heb ik hard gewerkt, dat was wat het leven van me vroeg. De winter door helaas. Ik voel dat nu, ik ben moe op een manier die je niet met één goede nachtrust bij slaapt. Maar ik ben ook voldaan en dankbaar voor alle lessen die ik hier de afgelopen maanden heb mogen leren.
De vriendschappen die dieper werden door alleen samen in het Asturiaanse platteland te zijn. De nieuwe vriendschappen die ik heb mogen ontmoeten. Jullie maken me allemaal weer een beetje wijzer, dankje.
En dankjewel natuur voor de hoeveelheid spiegels die ik in mocht kijken. Ik moet zeggen dat het af en toe wel iets minder kon, dat ik even op mijn adem wilde komen maar je krijgt wat je kan hebben I guess.

Ik voel dat de tijd weer eraan begint te komen om naar Nederland terug te keren binnenkort. Ook daar heb ik zin in. Ik heb zin om mijn lieve broeders en zusters weer te zien, weer samen te creëren, samen muziek te maken (met ) en lekker weer de natuur in te duiken met .de.knoop elke maand.
De volgende verhuizing is wat dat betreft aanstaande want sinds afgelopen herfst ben ik niet meer eigenaar van een huisje in Hoek van Holland maar zet ik de caravan op deze foto op camping Schouteveld in de bossen nabij Breda. Het nieuwe avontuur wacht dus ;)

Hoe anders ga ik terug dan 4 maanden geleden, ongelofelijk. Het leven is in transformatie en hoewel dat soms wat hobbelig aanvoelt, weet ik dat het goed is. Deze Ram houdt niet van stagnatie ;)

Het ochtendconcert is nu op z’n oorverdovendst; de kraaien komen krassend boven het gefluit uit. Als we dat ochtendconce...
22/04/2024

Het ochtendconcert is nu op z’n oorverdovendst; de kraaien komen krassend boven het gefluit uit. Als we dat ochtendconcert nemen als maatstaaf voor de energie die de natuur nu ademt, dan weet je wel hoelaat het is: tijd om in beweging te komen!

Want de Lente is als de ochtend van een dag.
Het roept ons op om naar buiten te gaan, de wereld in (tenzij je remote werkt)! Het wenkt ons om in beweging te komen. En om nog maar even heel duidelijk te zijn; dat is niet alleen maar de natuur daar buiten die dat vertelt.
Dat is ook de natuur die jij zelf als mens bent. Je kan het Ritme van de Natuur voelen!

Sterker nog, dat is de beste manier om in tune te zijn met de levensenergie van dit moment. Want ook in de natuur is er volop ruimte voor willekeurigheid en komt niet elke boom tegelijk uit, zelfs niet tussen individuen van eenzelfde soort. Zo heb ook jij jouw eigen natuur en jouw eigen Ritme.
De natuur daarbuiten is wél een hele fijne spiegel voor het gemiddelde omdat alle andere wezens dan mensen daaronder vallen en hún Ritme daar tentoonstellen. Het is ook de beste spaceholder die er is, waardoor je ook gemakkelijker bij jezelf kan komen en dat Ritme kan gaan voelen.

Dit is een stukje uit mijn nieuwsbrief, wil je hem ontvangen? Bezoek mn site of zie link in bio!
Xx

De toxische kant van de moderne cultuur🔥Er was een moment, lang geleden al, dat ik bewust koos om niet in de stad maar i...
09/04/2024

De toxische kant van de moderne cultuur🔥

Er was een moment, lang geleden al, dat ik bewust koos om niet in de stad maar in de natuur te gaan wonen.
Ik vond beide op dat moment even interessant maar wist toen al dat ik in de stad té makkelijk de natuur zou gaan vergeten. Van die keuze heb ik nooit spijt gehad en terugkijkend, prioritiseerde ik daar al de natuur boven de moderne cultuur.

Als ik nu om me heen kijk en voel, merk ik dat zoveel van wat we gecreëerd hebben ons in een staat van onzekerheid en met elkaar vergelijken houdt.
En dan blijkt dat we niet zo sterk blijken te zijn als mens als we soms lijken te denken, want iedereen is in meer of mindere mate gevoelig voor ‘erbij horen’.
Maar bij welke cultuur wil je eigenlijk echt horen?

Dit is een stuk uit mijn nieuwsbrief van vorige week.
Als je jezelf meer met dit soort gedachten wilt voeden en oa het Ritme van de Natuur, check dan de link in bio om je aan te melden voor de volgende! 🙏

(dit is een stuk uit mijn nieuwsbrief)De toxische kant van de moderne cultuur.Er was een moment, lang geleden al, dat ik...
05/04/2024

(dit is een stuk uit mijn nieuwsbrief)
De toxische kant van de moderne cultuur.

Er was een moment, lang geleden al, dat ik bewust koos om niet in de stad maar in de natuur te gaan wonen.
Ik vond beide op dat moment even interessant maar wist toen al dat ik in de stad té makkelijk de natuur zou gaan vergeten. Van die keuze heb ik nooit spijt gehad en terugkijkend, prioritiseerde ik daar al de natuur boven de moderne cultuur.

Als ik nu om me heen kijk en voel, merk ik dat zoveel van wat we gecreëerd hebben ons in een staat van onzekerheid en met elkaar vergelijken houdt.
En dan blijkt dat we niet zo sterk blijken te zijn als mens als we soms lijken te denken, want iedereen is in meer of mindere mate gevoelig voor ‘erbij horen’.
Maar bij welke cultuur wil je eigenlijk echt horen?

Om je te abonneren op mn nieuwsbrief, check de link in bio!

Heb je wel eens erover nagedacht dat het landschap ook onze psyche beïnvloedt?Het is één van de onderwerpen waar ik het ...
26/03/2024

Heb je wel eens erover nagedacht dat het landschap ook onze psyche beïnvloedt?

Het is één van de onderwerpen waar ik het liefst over filosofeer. Zo is Nederland plat en hoewel het eerst nog grotendeels een moeras was; werd het erg makkelijk te cultiveren toen we watermanagement eenmaal begrepen.
Wat heeft het feit dat het hele land (lees: de natuur) toen naar onze hand te zetten was gedaan met onze innerlijke wereld?

Zelf denk ik dat het ervoor gezorgd heeft dat we een stukje verwondering en nederigheid naar de natuur en Moeder Aarde zijn kwijtgeraakt. Want als je de natuur ogenschijnlijk kan temmen en kan vormen naar eigen wens dan ben je jezelf boven de natuur aan het plaatsen. En dat terwijl we nog geen week zouden overleven zonder het water, de planten, dieren en de grondstoffen die de natuur ons elke dag biedt.

Hoe anders lijkt dat in een Asturias, waar we half Juni een 8 daagse natuur-retraite organiseren; in Asturias hebben we bergen.
Bergen, te hoog om rendabel te cultiveren, te guur om comfortabel in te wonen. Door de bergen zal er hier altijd een deel van het land wild blijven, en ik wil mijn hand ervoor in het vuur steken dat dat effect heeft op de innerlijke wereld van de mensen hier.

Hoe kijk jij hier tegenaan? Wat zijn volgens jou invloeden die het Nederlandse landschap op ons heeft? Welke goede eigenschappen zijn door ons landschap tot ons doorgedrongen?

En tenslotte, wil je de invloed van de wildere natuur op jezelf ervaren? Check dan .de.knoop of mijn link in bio voor meer informatie over de retraite in Las Megas van 14 t/m 21 juni!

Liefs,
Barry

Adres

Wierstraat 100
Hoek Van Holland
3151VP

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer NatureWithin nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Scholen

Stuur een bericht naar NatureWithin:

Snelkoppelingen

Delen