28/08/2026
๐๐๐ง๐๐๐๐ ๐ค๐๐ค๐๐ง ๐ฐ๐ ๐๐ ๐๐ง๐ ๐ฌ๐ญ ๐ซ๐๐๐ก๐ญ ๐ข๐ง ๐๐ ๐๐๐ค. ๐ป
Niet door ervoor weg te lopen.
Niet door hem weg te duwen.
Juist door nieuwsgierig te worden.
Tijdens de sessie nodigde ik mijn cliรซnt uit om de angst een stem te geven.
๐๐ข๐ต ๐ธ๐ช๐ญ ๐ซ๐ฆ ๐ฎ๐ช๐ซ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ต๐ฆ๐ญ๐ญ๐ฆ๐ฏ?
๐๐ข๐ข๐ณ ๐ฑ๐ณ๐ฐ๐ฃ๐ฆ๐ฆ๐ณ ๐ซ๐ฆ ๐ฎ๐ช๐ซ ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ต๐ฆ ๐ฃ๐ฆ๐ด๐ค๐ฉ๐ฆ๐ณ๐ฎ๐ฆ๐ฏ?
๐๐ฐ๐ฆ๐ญ๐ข๐ฏ๐จ ๐ฃ๐ฆ๐ฏ ๐ซ๐ฆ ๐ฆ๐ณ ๐ข๐ญ?
๐๐ข๐ต ๐ฎ๐ข๐ข๐ฌ๐ต ๐ฅ๐ข๐ต ๐ซ๐ฆ ๐ป๐ฐ ๐ฉ๐ข๐ณ๐ฅ ๐ข๐ข๐ฏ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ฌ ๐ฃ๐ฆ๐ฏ๐ต?
En weet je wat me telkens weer opvalt?
Achter angst zit niet altijd iets groots.
Vandaag ontdekten we dat er vooral sprake was van de gewoonte om bang te zijn.
Een patroon dat ooit is ontstaan, dat jarenlang bescherming heeft geboden.
Maar inmiddels niet meer helpend was.
Pas toen we de angst niet langer wegduwden, maar ernaar luisterden, ontstond er ruimte.
Niet omdat de angst ineens verdween, maar omdat hij niet langer de regie nam.
De angst mag er gewoon zijn, maar niet meer bepalen welke keuzes er worden gemaakt.
Soms is dat precies waar verandering begint.
Niet door tegen je angst te vechten.
Maar door hem te omarmen.
Want, pas wanneer je het omarmt, kun je loslaten. ๐