Comfortzone-paardencoaching

02/05/2026

Nieuwe logo van de vereniging binnen gekregen.

17/04/2026

Teamcoaching

Af en toe geef ik ook nog teamcoaching met paard waarbij ik het paard inzet als spiegel voor de onderlinge samenwerking, elkaars kwaliteiten, en punten om aan te werken.
Meestal komen hier mooie inzichten uit voort waar het team dan weer mee aan de slag kan in het bedrijf.
Soms komt hetzelfde team jaarlijks terug om te kijken waar ze nu staan of als er veel nieuwe collega’s bij zijn gekomen.
Ik zelf haal er ook mijn voldoening uit als ik zie dat een team met veel mooie inzichten en onderling vertrouwen weer huiswaarts keert.

Enkele situaties waarbij men kan denken aan gebruik van paardencoaching: Faalangst,pesten, gepest worden, zekerder willen voelen, hulp bij afvallen, omgaan met dilemma`s, Hoog Sensitiviteit (HSP), Hoog begaafdheid (HB), Jezelf beter willen kennen, keuzes maken, loopbaan ontwikkeling, leiderschap ont...

17/04/2026

Teamcoaching

Af en toe geef ik ook nog teamcoaching met paard waarbij ik het paard inzet als spiegel voor de onderlinge samenwerking, elkaars kwaliteiten, en punten om aan te werken.
Meestal komen hier mooie inzichten uit voort waar het team dan weer mee aan de slag kan in het bedrijf.
Soms komt hetzelfde team terug om te kijken waar ze nu staan of als er veel nieuwe collega’s bij zijn gekomen.
Ik zelf haal er ook mijn voldoening uit als ik zie dat een team met veel mooie inzichten en onderling vertrouwen weer huiswaarts keert.

09/01/2026

Nieuwjaar, nieuwe plannen nieuwe voornemens, ben jij er inmiddels al aan begonnen of alweer gestopt?
 Benieuwd hoe het toch kan dat het zo moeilijk is om de kracht en motivatie te vinden om vol te houden? En waarom januari per definitie voor menig één niet de juiste maand is om te starten?

Met vriendelijke groet,
Comfortzone-paardencoaching

01/01/2026

23/12/2025

What does 2026 .... the Year of the Horse ...mean for us?

Not in a loud, charging, “run faster, do more” way.
But in a deeply embodied, truth-telling way.

The Horse, symbolically, is about:

freedom

movement

instinct

truth

nervous system wisdom

connection over control

And 2026 asks us something very simple ..... and very uncomfortable:

Are you living in alignment with yourself,
or are you still trying to outrun something?

The Year of the Horse doesn’t reward force.
It responds to authenticity.

It asks:

Are you listening to your body or overriding it?

Are you choosing paths because they’re expected ....or because they feel right?

Are you moving with purpose… or just staying busy to avoid feeling?

For many of us (especially horse people), 2026 will be about coming back into the body.

Less dissociation.
Less pushing through.
More noticing.

Horses don’t rush for approval.
They move when it makes sense.
They stop when it doesn’t.
They don’t explain themselves.

That’s the energy.

2026 supports:

boundaries without guilt

rest without justification

saying “not today” and trusting it

choosing safety over spectacle

partnership over power

It’s a year where truth shows up quickly.
Misalignment feels louder.
And intuition gets harder to ignore.

If something isn’t right , you’ll feel it.
If something is right, your body will soften into it.

For horse owners, riders, helpers, carers, healers, humans: 2026 isn’t about doing more.

It’s about moving honestly.

With yourself.
With others.
With the lives we’re responsible for.

The Horse doesn’t ask you to be perfect.
It asks you to be present.

And that… might be the bravest thing of all.

28/08/2025

20/08/2025

Meer weten? Welkom 🤗

25/07/2025

Sommige meldingen vergeet je nooit.

Het was vroeg in de ochtend, de zon was nog niet eens op, toen we werden opgeroepen:
“Iemand heeft zich verhangen aan een brug.”
Met spoed gingen we ernaartoe.

Wat we aantroffen raakte me diep.
Onder de brug, aan de waterkant, hing een man.
Ik herkende hem meteen.
Een man die ik kende als overlastgever. Iemand die vaker onder invloed voor problemen zorgde.
En nu… was het stil. Definitief stil.

We zagen meteen dat we niks meer voor hem konden doen.
Terwijl we wachtten op de recherche, viel mijn oog op de omgeving:
Een lege fles wijn. Vezels van het touw.
En oortjes in. Met een liedje op repeat.

Die details blijven me bij.
Het voelde alsof ik in zijn laatste momenten stond.
Alsof de stilte nog napraatte.

In zijn woning gingen we op zoek naar aanknopingspunten voor familie.
Maar hij was gevlucht uit het buitenland. Er was niks. Geen namen, geen telefoonnummers.
Tot ik een stapel brieven vond.

Zijn verhaal.
Zijn vlucht.
Zijn roep om hulp.
Zijn strijd met trauma.

En ik herkende iets.
Niet zijn exacte verhaal, maar wel het gevecht.
Want ook ik worstel met PTSS.

Alleen… ik heb een vangnet. Mensen die naast me staan.
Hij had dat niet.

Hij zou anoniem worden begraven.
Geen familie. Geen vrienden. Niemand.

Dat brak me.

Ik heb toen contact gezocht met de gemeente en geregeld dat ik erbij mocht zijn.
Samen met twee collega’s, in onze vrije tijd, stonden we bij zijn graf.
Met een rouwboeket.

Omdat ieder mens op z’n minst iemand verdient die er wel is.

Deze ervaring heeft me diep geraakt.
Niet alleen door zijn dood…
Maar ook door het besef hoe snel we iemand alleen nog zien als zijn gedrag.

Overlastgever. Alcoholist.
Maar wie kijkt erachter?

Ik had ook geoordeeld.
Tot het te laat was.

Deze melding werd voor mij de druppel.
Mijn PTSS kwam in alle hevigheid terug. Ik viel uit.

Maar ik had mensen.
Hij had alleen de stilte.

Ik deel dit omdat ik hoop dat we — in welke rol of baan dan ook — blijven kijken naar de mens achter het gedrag.
Een beetje menselijkheid kan écht het verschil maken.
Soms zelfs tussen leven en dood.

Zie de mens.
Ook als hij schreeuwt.
Ook als hij grenzen overschrijdt.
Juíst dan.

🖤