08/05/2024
De (on)zin van feedback krijgen!
Daar sta je dan, zelf even tijd om met je paard bezig te gaan. Nou ja, even tijd… even er tussendoor, want natuurlijk heb je straks nog een ledenvergadering en moet je nog eten koken en weet je ook dat de jeugd werken moet, dus niet te laat wil of kan eten.
Even snel….
Na ongeveer een half uur een poging gedaan te hebben om rustig op mijn paard te stappen, besluit ik dat ik ook gewoon zonder een krukje kan opstappen. Ze blijft toch niet stilstaan, ze heeft de kolder in de kop. Logisch, het is voorjaar, dus …
Ik betrap mezelf erop dat ik mijn eigen gedrag niet bekijk, maar dat ik het gedrag van de ander (mijn paard) beoordeel. Het ligt aan haar, het ligt aan het voorjaar, het ligt aan de paardenbak, het ligt aan… bla bla bla.
Ineens gaat het lampje branden. Ze geeft me feedback. Ze is me iets aan het duidelijk maken en ik sluit mijn ogen er voor. Ik ontdek dat het niets met haar te maken heeft, maar dat het vooral met mijn eigen gedachten en drukte te maken heeft. Ik ben degene die onrustig is, ik ben degene die vooruit aan het denken is, ik ben degene die even snel een paard aandacht wil geven, ik ben degene die dit gedrag veroorzaakt.
Dit is geweldig! Ik begin te lachen en te ontspannen. Ik kijk nog een keer naar mijn eigen paard en bedenk me dan dat het ook gewoon heerlijk is om even naar buiten te gaan, samen te lopen, samen te grazen en even gedachteloos te lopen. Heerlijk om even er tussenuit te kunnen, in het nu te zijn en vooral te kijken naar het paard.
Met een glimlach haal ik het zadel weer van haar rug en breng haar weer naar de groep. Lekker buiten, lekker in de zon.
Bedankt voor de feedback! Dat had ik net even nodig.
Hoe vaak betrap jij jezelf er op dat je met je hoofd al te ver vooruit bent? Dat je niet de juiste aandacht weet te geven aan het nu?
Ontdek de (on)zin van de feedback met Paardenspiegelen.
