27/01/2024
Uit je comfort zone..
Sinds kort begeef ik me tussen de voetballende jongens en voetbal trainers/coaches. Of begeef ik me op glad ijs?
Precies op het moment dat het in de media hoog opliep of een vrouw wel of geen coach kon zijn van een eredivisie mannen team. Met verbazing heb ik het van de zijlijn aangehoord.
Dat er überhaupt nog een discussie moet zijn over of een man of een vrouw iets wel of niet kan.
Al 17 jaar werk ik op de ambulance, toen nog een ‘mannenwereld’. Zonder dat ik het toen door had, heb ik mijzelf altijd extra moeten bewijzen dat ik het als vrouw kon. Het zware beroep met tillen, oplossingen bedenken in een split second, omgaan met acute situaties, leven en dood. Het is gelukt en nog steeds. Dus ik ben in dat opzicht best wel wat gewend..
Terug naar het voetbalveld. Daar merk ik dat ze best nog moeten wennen aan een vrouw die een team traint en coacht.. van een discussie aangaan of ik wel op een stukje veld mag trainen tot vragen of ik er wel thuishoor..als ik ze dan verwijs naar de coördinator van de trainingen, lopen ze toch maar door..
Gelukkig zijn er ook een heleboel mensen die enthousiast zijn!
En het allerbelangrijkste, het jongens team met beginnende pubers, vinden het leuk en hebben we ook een hoop lol samen! Helpen ze mij met bepaalde voetbalregels, geven zelf tips aan elkaar en leggen ze mij voor de 100ste keer met veel geduld het ‘buiten spel’ uit.
Ook is het compleet normaal dat ik meega de kleedkamer in.. want tenslotte ben ik ook gewoon een moeder..
Op naar heel veel voetbal plezier samen en ook de winst natuurlijk.. want ik blijf fanatiek 😊⚽️