03/09/2026
Een heel mooi en kwetsbaar bericht. En helaas ook ontzettend herkenbaar. ♥️
Ouderschap is soms loodzwaar. Het voelt soms als een soort eredivisie… als topsport. Altijd alert, altijd vooruitdenken, altijd voorbereiden. Altijd ‘aan’ en soms voortdurend in een soort overlevingsstand staan.
En dat terwijl je zó ontzettend veel van je kind houdt. ❤️
Soms val je om. Dan raap je jezelf weer bij elkaar, sta je op en ga je door. Omdat je kind je nodig heeft.
En dan heb ik het nog niet eens over de broers en zussen. De kinderen die zich steeds opnieuw leren aanpassen. Die soms op plek twee komen, niet omdat ze minder belangrijk zijn, maar omdat een ander gezinslid simpelweg veel meer nodig heeft.
Ook zij voelen, wachten, begrijpen en passen zich aan. Soms veel meer dan we als ouders zouden willen.
Het is liefde. Heel veel liefde. Maar het kan tegelijkertijd ontzettend zwaar zijn.
En misschien mogen we dat ook gewoon zeggen. Zonder schuldgevoel. Want toegeven dat het soms zwaar is, betekent absoluut niet dat je minder van je kind houdt. ♥️