19/01/2026
Winter 1977/1978.
Ik ben zes.
Mijn moeder is 41.
Deze foto werd gemaakt in de supermarkt.
Ik ging graag met haar boodschappen doen.
Ik weet nog hoe trots ik was dat ik mocht helpen.
Kort daarvoor was haar vader overleden.
Plotseling. ’s Nachts. Veel te jong nog.
Ik zie haar nog zitten op de trap, huilend.
Dit was het moment dat ik haar ging dragen.
Niet bewust. Niet met woorden.
Maar met aanpassen, zorgen, opletten.
Zorgen dat het niet te zwaar voor haar werd.
Ik zie het nu pas.
Hoe zij verderging.
Hoe ik volgde. Vaak zelfs voorop liep.
Hoe we allebei sterk waren en tegelijk zo alleen.
Ik rouw. Niet alleen omdat ze er sinds kort niet meer is. Maar ook om het verdriet in haar leven.
En om het kind dat al vroeg leerde dragen.