13/09/2025
Van regenplas naar speelavontuur:
spelend leren in de kinderopvang
Elk regenseizoen is het weer raak: een hardnekkige plas op het speelplein. Voor ons soms lastig, maar voor kinderen onweerstaanbaar — want wie wil er nou niet lekker stampen in een plas?
Toch levert het ook altijd uitdagingen op: natte sokken, broeken en schoenen. We probeerden van alles — tape eromheen, stoelen als blokkade — maar niets werkte écht. Water trekt kinderen nu eenmaal aan. Ze willen ontdekken, voelen en ervaren.
Tot er plots een idee ontstond, geboren uit de situatie zelf. In de tuin lagen losse bakstenen, en een paar kinderen hadden laarzen aan.� Ik vroeg: “Kunnen jullie een brug bouwen? Een pad van stenen, dwars door de plas?”
Dat lieten ze zich geen twee keer zeggen. Al snel ontstond er een stenen pad van de ene kant van de plas naar de andere. Ze schouwden met zware stenen, gingen ze goed rangschikken, overlegden, testten, balanceerden en hielpen elkaar.
Door deze gerichte vraag ontstond er een nieuwe uitdaging en de kinderen probeerden nu met droge voeten over het smalle pad te balanceren.
De regenplas veranderde van een probleem in een podium voor spel, samenwerking en ontdekking.
Wat begon als een lastig stukje plein, werd een leerzame speelplek.
En dat is precies waar het in de kinderopvang om draait: meebewegen met de seizoenen, de natuur én vooral met de belevingswereld van het kind.
Niet denken in beperkingen, maar in kansen.
Want wie goed kijkt, ziet in elk probleem een uitnodiging tot spel.