Alles wat in het leven gebeurt, alle situaties waar we in terecht komen, de ervaringen die we opdoen, iedereen die we ontmoeten, op wat voor manier dan ook, alles maar dan ook werkelijk alles is een verwijzing naar wie we in werkelijkheid zijn. Dit lijkt misschien op het eerste gezicht een abstract gegeven omdat we niet gewend zijn om op die manier naar de dingen te kijken. Toch weten we allemaal
dat we op elk gebied ‘geconditioneerd’ zijn. Dat wil zeggen dat alles wat we weten, niet van onszelf komt. We hebben tot nu toe aangenomen dat de wereld werkelijk zo in elkaar steekt als onze ouders, vrienden, leraren, en de media ons voorspiegelen. Onze omgeving laat ons niet alleen maar zien hoe de wereld volgens hen in elkaar zit, maar doet ons tegelijkertijd geloven dat we in al die situaties gevangen zitten. Omdat die omkering nogal radicaal is, is hulp daarbij, zeker in het begin, wel nodig. Om die omkering tot stand te brengen is zelfonderzoek noodzakelijk. De bereidheid tot zelfonderzoek ontstaat meestal pas als mensen in hun leven in een situatie terechtkomen die als onoverkomelijk gezien wordt. Pas als de moeilijkheden zo groot zijn geworden en zo zwaar wegen dat je er alleen niet meer uitkomt, wordt hulp gezocht. Om erachter te komen wat precies wordt bedoeld met zelfonderzoek kan ik hulp bieden. Deze hulp is altijd precies op maat gemaakt, omdat iedereen in een andere situatie zit, maar ook omdat iedereen uniek is. Je voelt je vaak opgesloten in je eigen situatie waarin je geen afstand meer kunt nemen en daardoor ook geen uitweg vindt. Doordat we samen gaan kijken en ik helderheid in jouw situatie schep, kan ik je in kleine stappen een ruimer perspectief tonen. Dit grotere perspectief kan uiteindelijk een blijvend uitgangspunt worden van waaruit je het leven weer zelf aankunt.
