RenesanS

Coacht ambitieuze professionals die niet meer happy worden van hun werk én verlangen naar een gelukkig en succesvol leven zónder stress.

Als jij vindt dat het tijd is geworden om gehoor te geven aan het knagende gevoel dat je niet doet wat je zou moeten doen, laat het me dan weten. Mail of bel, want ik doe niets liever dan jouw helpen om jouw werkelijke ambities waar te maken. En bedenk ondertussen: THE SKY IS NOT THE LIMIT, YOU ARE (AMAZING)!

19/03/2026

Veel professionals hebben geleerd om hun kwetsbaarheid zo veel mogelijk te beperken.

Dat is begrijpelijk, want wie zich minder openstelt, loopt immers ook minder risico op teleurstelling, schaamte of pijn.

In een omgeving waarin prestaties, zekerheid en controle belangrijk zijn, lijkt het soms verstandiger om gevoelens wat op afstand te houden.

Toch zit er een belangrijke paradox in hoe ons emotionele systeem werkt.

Je kunt namelijk niet je negatieve emoties uitschakelen zonder daarmee ook de positieve uit te schakelen.

Oftewel, veel mensen die uit angst hun kwetsbaarheid proberen te vermijden, zullen het ook moeilijk vinden om een intens gevoel van vreugde en dankbaarheid te ervaren.

Wanneer we proberen minder te voelen om onszelf te beschermen tegen pijn, raakt ons gevoelsleven vaak in het algemeen gedempt.

We beschermen ons tegen teleurstelling en verdriet, maar tegelijkertijd wordt ook de intensiteit minder waarmee we positieve ervaringen beleven.

Kwetsbaarheid is daarom geen zwakte. Het is eerder de prijs die we betalen voor een rijk gevoelsleven.

Juist wanneer we bereid zijn geraakt te worden door wat er gebeurt, ontstaat er ruimte voor echte verbinding, voor vreugde en voor dankbaarheid.

Misschien is de vraag daarom niet hoe we kwetsbaarheid kunnen vermijden, maar waar we onszelf weer een beetje meer durven te laten zien.

12/03/2026

We noemen het vaak een verschil van inzicht.....
... maar in werkelijkheid gaat het over wat niet gezegd mag worden.

Conflicten in de directie lijken vaak over de inhoud te gaan. Over strategie, prioriteiten, tempo of risico.

Maar wie langer kijkt, ziet dat het daar zelden werkelijk over gaat.

Wat aan tafel wordt besproken, is meestal slechts de bovenlaag. Daaronder spelen andere krachten mee.

Niet uitgesproken verwachtingen. Verschillende opvattingen over leiderschap. Loyaliteiten die niet ter discussie mogen staan.

Of het eenvoudige maar ongemakkelijke feit dat men elkaar niet echt durft tegen te spreken.

Zolang dat onderliggende gesprek niet wordt gevoerd, blijft het conflict zich herhalen.

Soms in andere woorden, soms met nieuwe cijfers of argumenten, maar met dezelfde spanning eronder.

En hoe langer die spanning blijft liggen, hoe meer zij onderdeel wordt van de cultuur. Medewerkers voelen het, ook als het formeel netjes en professioneel blijft.

Een conflict in de directie is daarom zelden een teken dat het misgaat.

Vaker is het een signaal dat er iets gezegd wil worden wat nog geen veilige plek heeft gekregen.

Dat vraagt geen snellere besluiten of scherpere analyses, maar moed om het echte gesprek te voeren.

In mijn nieuwste blog schrijf ik over wat er werkelijk speelt bij conflicten in de directie en waarom vermijden op de lange termijn vaak schadelijker is dan het conflict zelf.

Als je merkt dat bepaalde discussies telkens terugkomen en meer energie kosten dan ze opleveren, dan kan het waardevol zijn om hier eens anders naar te kijken.

Je kunt de blog hier lezen:
https://www.renesans.nl/blog/conflict-in-de-directie-symptoom-of-signaal/

P.S.: En als er geen alarmbellen afgaan, maar het even stil wordt, dan is dat misschien precies het juiste signaal.

03/03/2026

Je weet dat het niet meer klopt. En toch blijf je.

Niet omdat je het niet ziet of niet begrijpt, maar omdat je het niet durft om werkelijk onder ogen te zien wat het zou betekenen als je naar je gevoel zou luisteren.

Waarschijnlijk voel je het al veel langer.
In de manier waarop je energie langzaam weglekt. In hoe je agenda voller is geworden dan je leven. In hoe je jezelf steeds vaker hoort uitleggen waarom het “verstandiger is om door te blijven gaan”.

En dus blijf je.

Natuurlijk ook omdat je er hard voor hebt gewerkt. Omdat mensen op je rekenen. Omdat stoppen zelden alleen een zakelijke beslissing is, maar bijna altijd ook persoonlijke consequenties heeft.

En dan die vraag die je misschien liever ontwijkt: "Wie ben ik nog zonder mijn functie? Wie ben ik zonder het succes dat ik heb opgebouwd?"

Veel succesvolle leiders lopen niet vast op wie ze zijn, maar op wie ze denken te moeten blijven. Het beeld dat ooit kracht gaf, voelt langzaam maar zeker als een gevangenis.

In mijn nieuwste blog ga ik hier dieper op in en bespreek ik waarom juist succesvolle leiders vaak te lang blijven.

Als je diep van binnen al langer voelt dat er iets schuurt, nodig ik je uit om mijn blog te lezen:
https://www.renesans.nl/blog/waarom-succesvolle-leiders-vaak-blijven/

19/02/2026

“Ik heb het gewoon druk.”

Dat hoor ik vaak. En zelden klopt het echt.

Wat mensen meestal bedoelen, is dat hun agenda geen ruimte meer laat voor twijfel.

Voor voelen. Voor stilstaan bij de vraag of dit nog klopt.

Druk zijn is sociaal geaccepteerd. Moe zijn niet.

Dus noemen we het druk. En plannen we nog iets in. Want leegte voelt onproductief.

Ik heb zelf jarenlang gedacht dat mijn volle agenda een teken van betrokkenheid was.

Dat beschikbaar zijn hetzelfde was als toegewijd zijn.

Tot ik merkte dat ik vooral alles dichtplakte. Niet mijn agenda, maar mezelf.

Misschien zit het probleem niet in je werkdruk. Maar in wat er geen ruimte krijgt zolang je druk blijft.

Waarvoor gebruik jij ‘druk’ als veilig woord?

15/02/2026

Voelt rust voor jou comfortabel?

In rust valt er niets te optimaliseren.

Niets te verbeteren.

Niets te bewijzen.

Alleen jij blijft over.

Wat gebeurt er in jou in rust?

11/02/2026

Vandaag ga ik je niets leren.

Ik ga je niet helpen met groeien.
Ik ga je niet spiegelen.
Ik ga je niet helpen “de volgende stap” te zetten.

Want eerlijk?

De meeste leiders die ik spreek zijn niet vastgelopen door een gebrek aan inzicht.

Ze weten het al lang.

Ze weten dat ze te vaak ja zeggen.
Ze weten dat ze hun lijf negeren.
Ze weten dat hun agenda voller is dan hun leven.
Ze weten dat het zo niet klopt.

Wat ze níét doen, is stoppen.

Niet stoppen met werken.
Maar stoppen met verdoven.

Verdoven met denken.
Verdoven met verklaren.
Verdoven met doorgaan.

Ik heb dat zelf jarenlang gedaan.
Succesvol. Gerespecteerd. Goed verhaal naar buiten toe.

Tot het stil werd.
Niet in mijn agenda, maar vanbinnen.
En ik voelde: Dit probleem lost zich niet op door nog één inzicht toe te voegen.

Want er was geen oplossing nodig.
Er was ruimte nodig.

En die is ongemakkelijk.
Want in die ruimte zit geen plan.
Geen status.
Geen volgende stap.

Alleen jij.

Je hoeft dus geen nieuwe oplossing te bedenken.
Alleen maar stoppen met jezelf voor de gek te houden.

Hoe lang weet jij dat al, maar doe je alsof er niets aan de hand is?

05/02/2026

“Ik begrijp het wel, maar toch snap ik het niet.”

Veel leiders lopen niet vast omdat ze het niet begrijpen.

Ze lopen vast omdat ze te snel willen begrijpen en daarmee onbewust voorbijgaan aan iets van binnen dat om aandacht vraagt.

In een recent coachgesprek zei een coachee: “We raakten iets wezenlijks, maar ik snap nog niet precies waarom dat mij zo raakt.”

Dat zinnetje bleef bij mij hangen. Juist omdat het zo treffend verwoordt wat ik bij veel leiders zie gebeuren.

We zijn als manager, directeur of ondernemer getraind om te analyseren, te duiden en te verklaren.

Want begrijpen voelt veilig, overzichtelijk en controleerbaar.

Zeker als je intelligent bent, strategisch sterk en gewend bent om complexe vraagstukken snel te doorgronden en terug te brengen tot de kern.

Ik heb zelf 'met vallen en opstaan' ontdekt dat hoe scherp je verstand ook is, het één ding simpelweg niet kan: Voelen!

Bij mij nam mijn verstand het vaak over, precies op de momenten dat voelen belangrijk werd.

Niet omdat ik dat gevoel niet serieus nam, maar omdat mijn hoofd automatisch bescherming bood tegen twijfel en ongemak.

En toch begint echte verandering zelden bij 'beter willen begrijpen'.

Verandering begint op het moment dat je bereid bent stil te staan bij wat zich aandient, zonder het meteen te willen oplossen, verklaren of plaatsen.

Het vraagt dat je het ongemakkelijke gevoel verdraagt dat ontstaat als je nog geen antwoord hebt.

Juist leiders die veel kunnen overzien en gewend zijn verantwoordelijkheid te dragen, lopen hier tegenaan.

Ze voelen vaak feilloos aan wat er speelt in de omgeving, maar zodra het persoonlijk wordt, neemt het hoofd opnieuw het voortouw.

De paradox is dan ook deze: Pas als je niet meer probeert te begrijpen wat je voelt, ontstaat er ruimte om daadwerkelijk te bewegen en andere keuzes te maken.

De vraag is dus niet zozeer: Wat moet ik doen?

Maar: Wat vraagt hier aandacht, nog voordat ik handel?

Herkenbaar?

Vraag jezelf dan eens af: "Wat vraagt er in jou om aandacht, nog vóórdat je het begrijpt?"

29/01/2026

Veel leiders gaan niet onderuit aan wat er gebeurt, maar aan wat zij niet uitspreken.

Dat is niet omdat zij het niet zien of niet begrijpen, maar omdat zij te lang blijven volhouden. Vaak gebeurt dat in stilte.

In gesprekken komt dit thema regelmatig terug. Het gevoel dat je het zelf moet kunnen oplossen. De overtuiging dat hulp vragen iets zegt over jouw kracht, jouw positie en jouw leiderschap.

En dus ga je door. Nog even. Nog één stap extra. Nog één oplossing proberen.

Niet omdat dat altijd verstandig is, maar omdat stoppen, vertragen of delen schaamte oproept.

De schaamte om te laten zien dat je het even niet weet. De schaamte om toe te geven dat iets je raakt. De schaamte om niet te voldoen aan het beeld dat je van jezelf hebt opgebouwd.

Ik heb zelf ervaren hoe verlammend de angst om door de mand te vallen kan zijn. Niet zozeer in de ogen van anderen, maar vooral in mijn eigen ogen. De angst dat het beeld dat ik van mezelf had opgebouwd niet meer zou kloppen, maakte dat ik bleef doorgaan, terwijl er eigenlijk iets anders nodig was.

Echte kracht zit vaak ergens anders. In durven erkennen dat je het niet alleen hoeft te dragen. In het voeren van een eerlijk gesprek met jezelf en met iemand anders.

Niet elk probleem vraagt om meer inzet. Soms vraagt het om steun, om een ander perspectief of om het lef om te zeggen dat het zo niet verder kan.

Wie te lang doorgaat vanuit schaamte, raakt steeds verder verwijderd van wat werkelijk helpt.

Leiderschap begint niet bij controle, maar bij moed. De moed om te stoppen met doen alsof en ruimte te maken voor wat er werkelijk speelt.

Als dit iets bij je raakt en je merkt dat je te lang alles alleen hebt gedragen, dan nodig ik je uit voor een gratis online Spiegelgesprek. Een rustig en eerlijk gesprek waarin we samen kijken naar wat er nu echt speelt en wat jou op dit moment verder helpt.

22/01/2026

“Daar gaan we weer!”

Misschien herken jij dat gevoel ook wel. Bijvoorbeeld tijdens teamoverleggen.

Het schiet al door je hoofd voordat het overleg begint en je denkt:

"Daar gaan we weer!"

"De helft heeft zich niet voorbereid."

"Iedere keer weer dezelfde discussies en dezelfde stokpaardjes."

Je weet eigenlijk al hoe dit gaat lopen.

Er wordt veel gepraat. Er worden standpunten herhaald. Er wordt geknikt.

En aan het eind is er misschien een actiepunt, maar niets wat echt iets verandert.

Je kijkt op de klok en je denkt: "Weer een uur verspilt."

En wat blijft hangen is pure frustratie en je vraagt je hardop af: "Wat doe ik hier nog?"

Vervolgens ga je door met je dag en doet wat nodig is.

Maar ergens blijft die gedachte hangen: "Dit kan toch niet de bedoeling zijn?"

Als je dit herkent, dan is het misschien een goed moment om deze gedachte eens écht serieus te nemen.

En als je dat doet, dan nodig ik jou van harte uit voor een goed gesprek hierover, want de ervaring leert dat één nieuw inzicht al een enorm verschil kan maken.

Are you ready for a new insight?

Dan vind je bovenaan mijn LinkedIn-profiel de mogelijkheid om een gratis online spiegelgesprek te plannen.

14/01/2026

Herken jij dat ook: “Weten dat iets belangrijk voor je is en het toch blijven uitstellen?”

Veel leiders voelen haarfijn aan wanneer er iets niet meer klopt.

Niet op een dramatische of acute manier, maar meer als een constante onderstroom die op de achtergrond aanwezig blijft.

Je functioneert nog prima. Je agenda zit vol en naar buiten toe ziet alles er goed uit.

Voor de omgeving lijk je iemand die het allemaal prima voor elkaar heeft en zijn zaken op orde heeft.

En toch is er dat moment, soms maar heel even, waarop je denkt:
“Ik zou eigenlijk eens écht bij mezelf moeten stilstaan.”

Niet omdat het compleet anders moet, maar omdat je het gevoel hebt dat er iets is wat je wilt onderzoeken.

Wat er dan vaak gebeurt, is dat de hectiek van alledag ertussendoor komt, waardoor je dat gevoel weer even in de wacht zet.

Vaak is er ook geen directe noodzaak, waardoor ons gevoel gemakkelijk wordt overschreeuwd door ons verstand.

En vertragen voelt ook minder vertrouwd dan doorgaan en oplossen. En zo blijft het bij weten, zonder dat er echt iets verandert.

Totdat het zich later alsnog aandient. Via onrust, vermoeidheid of twijfel.

Of via het gevoel dat je jezelf ergens onderweg een beetje bent kwijtgeraakt.

En dat is precies het moment waarop je jezelf de ruimte mag geven.

Een gratis online spiegelgesprek is dan een uitstekende keuze.

Een krachtig moment voor jezelf om je eens zonder druk en zonder agenda te laten spiegelen.

Even stilstaan bij: "Waar sta ik nu eigenlijk? Wat kost me energie? En wat vraagt al langer om aandacht?"

Mensen die ik spreek herkennen dit vaak meteen en zeggen achteraf: "Dit had ik eerder moeten doen."

Als je dit herkent, vraag je dan eens af wat het jou gaat opleveren als je blijft uitstellen?

En is het eerlijke antwoord: "Niets!", dan is dit jouw moment.

P.S.: Je vindt de link om een gratis online spiegelgesprek te plannen bovenaan mijn profiel.

07/01/2026

De feestdagen zijn voorbij en het normale leven gaat weer verder.

En misschien heb jij je ook wel voorgenomen om het in het nieuwe jaar anders te gaan doen.
Meer rust. Meer ruimte. Minder geleefd worden door je agenda.

Ik zou je daarom eens iets willen vragen.

Wat zou er gebeuren als jij je voorstelt dat je een maand weg zou zijn?

Niet op vakantie.
Maar écht weg.
Zonder laptop. Zonder telefoon.

Zou het werk doorgaan?
Worden er beslissingen genomen?
Of blijft alles liggen tot jij weer terug bent?

Als jouw afwezigheid alles stillegt, dan zegt dat iets.
Niet over je team, maar over jouw rol daarin.

Veel leiders zijn slim, betrokken en loyaal.
En tegelijk structureel overbetrokken.

Vraag jezelf eens af.
Loopt elke beslissing via jou?
Ben jij degene die uitzonderingen oplost?
Worden problemen pas echt aangepakt als jij je ermee bemoeit?

Dat komt niet omdat anderen het niet kunnen.
Maar omdat loslaten lastig is.

Alles onder controle houden wordt vaak gezien als de belangrijkste voorwaarde voor leiderschap.
Als betrokkenheid.
Als “zo hoort het”.

Maar leiderschap gaat niet over alles onder controle houden.
En ook niet over nog harder werken.
Het gaat over durven loslaten.

De echte vraag is niet of je een maand weg kúnt.
De vraag is wat er met jou gebeurt als je er níét bent.

Wanneer dit thema ter sprake komt in een coachgesprek, is de standaardreactie vaak:
“Er is niemand anders die het kan.”

Bijna altijd blijkt dat niet te kloppen.

Het is niet het team dat moet veranderen.
Maar de leider zelf.

Want loslaten is geen zwakte.
Het is een van de belangrijkste eigenschappen van leiderschap.

Wie dat durft, zet een belangrijke stap richting de rust die échte leiders uitstralen.

31/12/2025

Het is alweer de laatste dag van het jaar.

Een moment om even stil te staan.

Want 2025 heeft veel gebracht

Nieuw leven, verlies, thuiskomen en onderweg zijn.

Ik werd opa.

We namen afscheid.

We reisden tien weken door Europa terwijl het werk meebewoog.

En onze dochter kwam thuis na een prachtig avontuur.

Momenten die me opnieuw lieten voelen wat er echt toe doet.

Ik kijk met grote dankbaarheid terug op de coachtrajecten die ik dit jaar mocht begeleiden.

Het vertrouwen dat ik krijg, de openheid in gesprekken en de moed die mensen tonen om eerlijk naar zichzelf te kijken, blijven mij inspireren.

Het voelt als een voorrecht om van waarde te mogen zijn en ik zie uit naar wat het komende jaar daarin mag brengen.

Voor 2026 wens ik jou en de mensen om je heen een jaar van groei, vertrouwen en gezondheid.

En een jaar zijn waarin je kiest voor wat er voor jou werkelijk toe doet.

Wacht niet op het op het juiste moment, want voor je het weet is er weer een jaar voorbij.

Adres

Sterkerstraat 16
Haaksbergen
7481JW

Telefoon

+31657963035

Website

https://www.snelwegnaarsucces.nl/, https://www.renesans.nl/gratis-e-boek, https://go.oncehub.com/onlinespiegelgesprek

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer RenesanS nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.