21/08/2026
Mijn lijf wist het al.
Ik nog niet.
Het was een van mijn eerste opdrachten als trainer. Een telefoontje via via. Of ik die dag een team kon begeleiden.
Als je net begint, zeg je ja. Altijd.
Het voorafgaande gesprek met de opdrachtgever voelde wazig. Ik kon er geen vinger op leggen. Maar ik schreef het toe aan mezelf. Misschien had ik het druk. Misschien was ik zenuwachtig.
Op de dag zelf kwam ik op een locatie die niet klopte. De opstelling lag vast. Kon niet worden aangepast. En toen de mensen binnenkwamen voelde ik het pas echt.
Dit klopt niet.
De leidinggevende was er niet. Zijn team was niet amused. Niet over de training maar over het feit dat hij er niet was.
Toen ik hem belde was zijn antwoord verhelderend en ontluisterend tegelijk.
Zijn team functioneerde niet goed. En die moesten "gerepareerd" worden.
Mijn lijf had dit al geweten bij het eerste telefoongesprek. De vaagheid. Het ontwijken. Het gevoel dat er iets niet klopte. Ik had het weggeredeneerd.
Toch was het een goede training. Maar dit was wel de laatste keer.
Sindsdien is het een harde eis: als ik met een team werk, is de leidinggevende aanwezig.
Altijd. Zonder uitzondering.
Want een team repareer je niet. Dat verbind je. En dat begint bij de leider.
Herken jij dit? Dat je lijf iets wist wat je hoofd nog niet durfde te denken? Vertel het in de reacties, ik ben benieuwd.
Voel jij ook dat er iets speelt in je team maar weet je niet goed hoe je het boven tafel krijgt? Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek in via 👉 innerqi.nl
Foto is overigens op een prachtige locatie derosse.