19/03/2026
Hoofd-Hart-Handen ππππΌ
βππ₯ ππ π ππ π¨π π£ππ₯ π€π₯ππππ€ π«π¨πππ£πππ£β¦ππ π ππ§ππ ππ ππ ππ¦πππ πππππ₯πππ€ ππ¦ππππ πππ₯ ππππ₯ ππππ£ ππ£ππππβ¦
Er gaat steeds meer aandacht naar doelen en producten, kennis om te kunnen testen, want meten is wetenβ¦
We leven in een ware kennismaatschappij, waarbij de meeste en bestbetaalde banen gaan naar die personen die er iets van weten, die kennis overdragen, die doelen stellen. Maar hoe zit het met de handen?
Kort geleden kwam mijn vriend thuis met het verhaal dat er de komende 20 jaar geen hoveniers meer bij zullen komen (zijn werk). Ook stond het al eens in de krant dat er een groot te kort is aan dakdekkers en dat dit niet lijkt te gaan verbeteren de komende 10 jaar.
De zorg schreeuwt om handen, het onderwijs bezwijkt bijna onder de druk omdat er een groot leraren te kort is. Ook de kinderopvang blijft maar vissen in dezelfde vijver, waar langzaam maar zeker geen medewerkers meer te vinden zijn die met hun handen willen werken.
Waar blijven al die jonge afgestudeerde mensen, de nieuwe arbeidskrachtenβ¦ Ik zie ze steeds vaker verdwijnen achter de laptops, in een kantoor verscholen van de werkvloer in functies waarin ze de mensen op de werkvloer coachen, sturen, nieuwe doelenstellen, protocollen schrijvenβ¦
Toen ik nog in loondienst werkte zag ik het van dichtbij gebeuren. Op de werkvloer waren er steeds vaker kinderbegeleiders te kort en ondertussen bleef het βhoofdβ kantoor maar groeien met nieuwe functies. Een administratieve functie van dit, een administratieve functie voor dat, een functie om deze functies weer aan te sturenβ¦
En zo zag ik het hoofd (kantoor) groeien en groeien en kwamen er vanaf het hoofd (kantoor) steeds vaker opgelegde doelen naar de werkvloer, nieuwe ideeΓ«n, nieuwe protocollen, nieuw beleidβ¦
Het een leuker en behulpzamer dan het ander, maar hoe groter het hoofd (kantoor) werd hoe leger de werkvloerβ¦ Geen handen meer om het uit te voeren, geen voeten meer om het hoofd te dragenβ¦
Misschien moeten we de voeten, de romp en de armen weer een beetje meer body β mankracht - geven en het hoofd een beetje minder belangrijk maken.
Zo ook in het onderwijs, we kunnen wel volop cognitieve doelen stellen, maar het kind moet het wel kunnen dragen. Met alleen getrainde kennis komen we er niet.
Rudolf Steiner gaf het 100 jaar geleden al aan;
"ππ ππππ π‘π π§ππ£ππ πππππ π£ππ πππ πππππππππ£ππ π π‘πππ ππ βππ‘ π‘ππππ π£ππ πππππ’π€ π£ππ βππ‘ πππβπππ ππ πππ€ππππππ π’ππ‘πππππππ, π§πππ‘π’ππππππππ πππ‘π€ππππππππ ππ πππ‘ππππππ πππ£ππ πππ ππ π€πππππ ππππ ππππππ‘π πππ ππ π πππ. πππ‘ βππ‘ ππππ ππ πππ§π πππππππ πππππππ‘, π£ππππ‘ ππ πππ ππ π£πππ βππ‘ ππππππ‘πππ£π πππππ βππ‘ ππππππ, π£πππππ ππ βπππππππ."
Laten we de aandacht tussen het hoofd, het hart en de handen eerlijk verdelen.
