19/04/2023
Een van de mooiste onderdelen van mijn werk vind ik de laatste verzorging. Voor de uitvoering ervan gun ik iedereen de goede zorg van Monique van der Meulen en/of haar team van VEER Uitvaartondersteuning, maar ik probeer er wél altijd bij aanwezig te zijn. Een enkele keer help ik mee, maar meestal luister ik naar de verhalen van de naasten. Hoe is het allemaal gegaan en hoe gaan we nu verder? Ik beantwoord alle vragen en noteer wat genoteerd kan worden. Er hangt altijd een bijzondere sfeer zo vlak na een overlijden. Soms enorm verdrietig, maar vaak is er op dat moment ook opluchting omdat een geliefde niet langer hoeft te lijden. Wij leren elkaar tijdens deze bijzondere uren, soms midden in de nacht kennen en dat maakt altijd dat ik me extra betrokken voel. Het maakt ook dat de nabestaanden me de rest van onze samenwerking dag en nacht durven te appen of bellen met vragen of aanvullingen.
Terwijl Monique en/of haar collega’s de overledene verzorgen is er altijd ruimte voor de naasten om mee te helpen. Wassen, insmeren, sokken aantrekken of haren kammen. Alles mag en niets moet. Pas als de overledene schoon en zo mooi mogelijk ligt en de familie, natuurlijk verdrietig, maar toch ook tevreden en gerustgesteld is, stappen we met een goed gevoel weer in de auto. Om dan vervolgens allebei de verkeerde kant op te rijden (he Monique?) We mogen dan goed zijn in ons werk, midden in de nacht een logische route naar huis vinden is zelfs mét routeplanner nog wel een dingetje ….
