Mocw

Laat je horen voor:
🏆 Interculturele Coach Onderwijsassistent ()
🏆 PACE: een toekomstbestendig opleidingsconcept voor (zorg)opleidingen ()
🏆 De Klas op Orde met Virtual Reality ()

Deze onderwijsteams zetten zich met grote toewijding en innovatiekracht in voor vernieuwingen in het mbo, hbo en wo. Zij laten zien dat onderwijs de basis is voor alle vernieuwing én in staat is zichzelf te vernieuwen. Dat werd gisteren beloond met de Onderwijspremies, die ik mocht uitreiken tijdens het ComeniusFestival.

Als minister van Onderwijs Cultuur en Wetenschap heb ik mij de afgelopen jaren ingezet voor de gelijke waardering van alle vormen van vervolgonderwijs en de herwaardering van het beroepsonderwijs. Twee jaar geleden heeft het Comeniusnetwerk dit ook omarmd en is het mbo onderdeel geworden van dit festival om innovatie in het onderwijs te bevorderen. Ik ben enorm blij dat de waaiergedachte breed gedragen wordt in het vervolgonderwijs en dat mijn opvolger Eppo Bruins deze belangrijke ontwikkeling ook als prioriteit ziet.

De Nederlandse Onderwijspremie drukt zowel waardering uit voor wat de onderwijsteams bereikt hebben als vertrouwen in wat ze in de komende jaren verder gaan bereiken. Graag wil ik ook mijn persoonlijke waardering en vertrouwen uitspreken naar alle studenten, docenten en iedereen die bijdraagt aan dit belangrijke fundament van onze samenleving!

📸: Melvin Tas

Stagediscriminatie is onacceptabel.

Geen enkele student mag stagediscriminatie ervaren bij het zoeken van een stage of tijdens de stage. Een stage is je eerste kennismaking met de arbeidsmarkt. Het is enorm belangrijk dat dit een veilige omgeving is waarin je de ruimte krijgt om je te ontwikkelen.

Maandag ging ik over dit belangrijke onderwerp in gesprek met studenten van het Alfa College, de Hanzehogeschool Groningen, DC Terra en Noorderpoort tijdens de derde editie van de Collegetour Slavernijverleden. Bedankt dat jullie je ervaringen zo open en eerlijk hebben gedeeld met Alexandra van Huffelen (), en mij. Jullie openheid zorgt ervoor dat we beter in kaart kunnen brengen wat de gevolgen zijn van het slavernijverleden en hoe wij de aanpak van discriminatie in het onderwijs kunnen verbeteren.

Aan iedereen die hiermee te maken heeft wil ik meegeven: een melding maken doe je niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen. Zo maken we het probleem zichtbaarder en kunnen we voorkomen dat toekomstige studenten hier mee te maken hebben. Het is aan de scholen om een melding serieus te nemen en in gesprek te gaan met het leerbedrijf.

Samen blijven we werken aan een inclusieve en rechtvaardige toekomst voor elke student!

Hoe wordt het slavernijverleden doorgegeven als het maar vanuit één perspectief is opgeschreven?

Liederen, familieverhalen, kleding, gewoonten en sculpturen lieten het vuur smeulen. Een vuur dat zich niet liet uitdoven. Deze vonkjes krijgen steeds vaker de ruimte en brandstof om te kunnen vlammen, zoals in dit Herdenkingsjaar Slavernijverleden.

Dat is prachtig terug te zien in de tentoonstelling “Marcel Pinas en Isan Corinde - Hedendaagse kunst uit Suriname”. Zondag was ik aanwezig bij de opening in het Stedelijk .

De twee kunstenaars zetten in hun werk de Marroncultuur en het slavernijverleden centraal. De felle kleuren, symbolen en tekens verwijzen naar deze cultuur. Zo zorgen Pinas en Corinde ervoor dat er nu ruimte ontstaat voor het verhaal van de Marrons. Ze nodigen ons uit om met hen mee te gaan, mee te denken en mee te voelen. Een belangrijke les van het herdenkingsjaar is dat er ook voldoende aandacht moet zijn voor eigen verhalen en tradities van de Marrongemeenschap.

Met de tentoonstelling wordt gezocht naar heling, de volgende stap in de omgang met het verleden, en misschien wel de moeilijkste. Want de doorwerking is nog steeds zichtbaar en voelbaar.

Ik raad iedereen aan deze werken met eigen ogen te bekijken. Dat kan nog tot 24 november 2024 in het Stedelijk Museum Vianen en reist daarna door naar de stad Moengo in Suriname. Dit initiatief is mede gesubsidieerd door ministerie vanuit het Mondriaan Fonds.

Elk jaar op 5 juni staan we stil bij Prawas Din, ook wel de Hindostaanse Immigratiedag. We herdenken dat de ‘Lalla Rookh’, het eerste schip met contractarbeiders uit India, in Suriname aankwam, nu 151 jaar geleden. Het is het hoofdstuk dat volgde op de slavernij: de periode van contractarbeid.

Enorm belangrijk om tijdens het Herdenkingsjaar Slavernijverleden hier aandacht voor te hebben. Daarom legde ik namens het kabinet vandaag voor de tweede keer een krans bij het Nationaal Hindostaans Immigratiemonument in Den Haag. De stad waar de grootste Hindostaanse gemeenschap van Europa woont.

Sinds de eerste kranslegging vorig jaar, hebben we enorm veel geleerd over contractarbeid. Dat is grotendeels te danken aan de bereidheid van nabestaanden om verhalen te vertellen en door naar elkaar te luisteren. Verhalen schijnen licht in de schaduw van de geschiedenis en kunnen helpen om bespreekbaar te maken hoe het verleden zijn nasleep heeft in de taboes van het heden. Dus: deel uw verhalen breed. Via onderzoek, in het onderwijs en ook in muziek, beeldende kunst, poëzie en theater.

Voor mij persoonlijk is het een groot voorrecht om uw geschiedenis te leren kennen. Om met u op te trekken. En om samen met u uw verhaal op vele plekken te laten klinken. Tot slot wil ik de aanwezigen bedanken voor de mooie woorden. Dit raakt mij diep.

Meer weten? Via de link in bio lees je het verhaal Charisa Chotoe (Foto 4).

Wat een feest om samen met een gastles te mogen geven op in Amsterdam!

Ik kreeg de kans om de studenten meer te vertellen over mijn rol als minister en hoe ik mij binnen die rol inzet voor bijvoorbeeld meer waardering voor het mbo, betere stagebegeleiding en een passende stagevergoeding.

Maar het mooiste blijft toch om met elkaar in gesprek te gaan en ervaringen van de studenten zelf te horen. Een studente vertelde over haar familie die haar veroordelend bleef vragen waarom ze voor het mbo had gekozen en niet voor het hbo. Het raakt me diep als studenten niet de aanmoediging en waardering krijgen die ze verdienen.

Nederland valt simpelweg stil zonder het vakmanschap van het mbo. Goed om te zien hoe Amsterdam de emancipatie van het mbo verder brengt. Ik wil de wethouder hartelijk bedanken voor deze mooie uitnodiging en alle studenten voor hun aandacht.

“De lange, lange nachtmerrie van ellende”, zo omschreef Anton de Kom de periode van contractarbeid in Suriname.

Tijdens het Herdenkingsjaar Slavernijverleden klinken veel verhalen vanuit verschillende perspectieven. Zo ook vanuit het perspectief van de nazaten van contractarbeiders. Hier werd gisteravond bij stil gestaan tijdens de conferentie over contractarbeid.

Mooi hoe deze bijeenkomst door de Hindoestaanse, Chinese en Javaanse gemeenschappen samen is georganiseerd. Hun wensen en verhalen stonden centraal. Dat is belangrijk om contractarbeid uit de schaduw te halen en meer te leren over deze geschiedenis. In vrijwel alle bijdragen kwam de vraag naar kennis aan bod: kennis over het verleden en over de doorwerking van dit verleden. Ik ben onder de indruk van hun verhalen en de prachtige manier waarop ze worden verteld. Het blijft me raken hoe deze geschiedenis doorwerkt in het leven van mensen nu, in discriminatie en achterstelling.

Het blijft bijzonder om te merken wat het met mensen doet als hun verhaal wordt gehoord. Ik wil iedereen die gisteravond aanwezig was, dan ook bedanken voor hun openheid. De geschiedenis van de contractarbeid is onderdeel van het Nederlandse koloniale verleden. Een geschiedenis van ons allemaal. Een avond als gisteravond geeft mij hoop op een toekomst waarin ruimte is voor de kracht van alle verhalen.

📷1:

Medezeggenschap is essentieel.

Studenten weten als geen ander wat er speelt binnen hun opleiding en instelling. Daarom is het heel waardevol dat ze met het schoolbestuur kunnen meepraten en meedenken over uiteenlopende onderwerpen. Goed dat hier eerder deze week op de Dag van de Medezeggenschap bij stil werd gestaan.

heeft de nodige ervaring met medezeggenschap. Ze vertelt onder andere wat haar drijft en waarom medezeggenschap zo belangrijk is. Je leest het hele interview via de link in bio.

In alle veiligheid kunnen zijn wie je bent, en houden van wie je wilt, is een belangrijk en fundamenteel mensenrecht. Dat moeten we met elkaar koesteren.

De Rainbow Map van mensenrechtenorganisatie ILGA-Europe laat zien hoe landen er voor staan als het gaat om wet- en regelgeving voor lhbtiq+ mensenrechten. Nederland staat hier stil. Net als vorig jaar op de veertiende plek. Ik zie dit als een opdracht aan Nederland om maatregelen te blijven nemen om de veiligheid en acceptatie van lhbtiq+ personen te bevorderen.

Emancipatie is namelijk geen balletje dat vanzelf vooruit rolt. Het vraagt continue aandacht en inzet, van de overheid, ngo’s, van rolmodellen en van de samenleving als geheel. Uiteindelijk meet je de kwaliteit van een samenleving af aan hoeverre we een veilige ruimte bieden aan iedereen.

Spreek je duidelijk uit tegen antisemitisme. Durf een grens te trekken. Onderschat je rol als omstander niet. En, maak Joodse medeburgers niet verantwoordelijk voor wat je vindt van het handelen van de staat Israël.

Het zijn duidelijke oproepen die vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap vandaag deden in het Catshuis, aan bestuurders van onder andere het onderwijs en ons als kabinet. Ik herkende veel van het leed dat zij beschreven uit mijn gesprekken met Joodse studenten en docenten. Als er één plek is die veilig moet zijn en vrij van antisemitisme, dan is dat wel het onderwijs, waar kinderen en jonge mensen worden gevormd. Het gesprek in het Catshuis is een oproep aan ons allemaal.

De Catshuissessie vond plaats terwijl op diverse universiteiten opnieuw mensen hun ongenoegen uiten over acties van Israël. Ik vind dat hun emoties begrijpelijk zijn, en dat er echt ruimte moet zijn die te uiten. Maar ik roep iedereen nogmaals op: houd het veilig voor iedereen en houd je aan de regels.

Het onderwijs is bij uitstek een plek voor discussie. deed zijn naam dan ook eer aan. De formatie, financiële positie van studenten, belang van gelijkwaardigheid in het onderwijs en de spanningen die er zijn, bijvoorbeeld over Israël/Gaza. Een goed gesprek over soms best moeilijke onderwerpen. Fijn dat te voeren met zoveel jonge mensen, want het is hun toekomst waar het in het onderwijs om draait.

Het welzijn van jongeren en leerlingen gaat ons zeer aan het hart. Iedereen zou zich prettig en mentaal gezond moeten voelen. Gelukkig staat dit onderwerp bij ons als kabinet op de radar. Onder meer met de aanpak  “Mentale gezondheid: van ons allemaal” en de Gezonde School-aanpak.

Ook kwamen zo’n zestig experts samen op het ministerie om met elkaar te praten over de mentale gezondheid van scholieren en studenten. Tijdens interactieve thematafels werden verschillende onderwerpen besproken, waaronder ‘mentale gezondheid als doorlopende lijn’, ‘docentprofessionalisering’ en ‘suïcidepreventie’.

Bedankt voor de organisatie, KopZorgenRaad (een samenwerking tussen 43 expert- en jongerenorganisaties)!

Het mbo leidt studenten op voor een baan of vervolgopleiding én als burger. Goede ‘basisvaardigheden’ helpen hierbij. Vanaf studiejaar 2026-2027 moeten mbo-studenten daarom examen doen in burgerschapsonderwijs.

Ik zie het als een belangrijke opdracht om samen met mbo-instellingen het onderwijs in basisvaardigheden voor alle mbo-studenten te versterken. Naast goed kunnen lezen, schrijven en rekenen, gaat dat ook over burgerschapsvorming. Bijvoorbeeld weten hoe de democratische rechtsstaat werkt, zelfstandig keuzes kunnen maken over je financiën of leren hoe je desinformatie kan herkennen.

Met een verplicht examen in de vorm van bijvoorbeeld een portfolio krijgt het burgerschapsonderwijs een belangrijkere plek en het geeft studenten duidelijkheid over de eisen waar ze aan moeten voldoen.

Meer weten? Check dan bovenstaande afbeeldingen of klik op de link in bio.