21/06/2023
Terwijl ik door een wok restaurant liep met zo’n 20 collega’s in 2014 zat ik overleving stand.
Ik lachte.
Vanbinnen huilde ik.
Ik maakte grapjes.
Vanbinnen voelde ik blinde paniek.
Ik liep over.
Deed alsof.
Mompelde tussen neus en lippen door dat de bevalling wel zwaar was.
Na het voorgerecht stond ik met mijn vriendinnen buiten uit nood een sigaret te roken.
Het vloog me aan.
Voor de zoveelste keer.
Hoe dan? Ik had toch..
- Besloten om borstvoeding af te bouwen.
- Mijn moeder gevraagd me thuis te ondersteunen.
- Op het werk afspraken gemaakt om rustig aan te integreren.
- Vriendinnen op de hoogte gesteld dat ik niet lekker in mijn vel zat.
Dan moest de kalmte toch terugkomen?
De paniek toch eens zakken?
We denken vaak dat de oplossing zit in afleiding zoeken en ons te richten op wat anders, oftewel buiten onszelf.
Zoeken vaak maniertjes om een situatie te handelen zonder echt naar de kern te gaan.
Wat ik toen niet wist, kon ik niet weten.
Wat jij nu nog niet weet, kun je nu nog niet weten.
Wat ik je wil laten weten;
Diepe dalen vragen om verdiepend aankijken.
En dat doet pijn.
En is oncomfortabel.
En komt NOOIT uit.
Toch?
En dat zal zo blijven, als je het laat.
DUS vrouw.
Jij hebt de kracht om positieve veranderingen aan te brengen en de controle over je leven te herwinnen.
Ik ga nu voor controle uit connectie
I.p.v. controle uit onderdrukking.
En dat ga ik jij ook doen, als we gaan samenwerken.
DE female focus methode.
Nieuwsgierig? DM me. Ik ga door het vuur als jouw vuur ook aangaat. 🔥