02/08/2026
Hoe voel jij je vandaag echt?
Frank en Puck waren deze week samen een dagje naar Walibi. Ik ben minder fan van pretparken, dus dit zijn echt vader dochter uitjes. Super dat ze dit samen doen.
Ik besloot een rondje door de bossen in de omgevingte maken. Hier maakte ik een filmpje, stuurde Frank een foto nadat hij een foto van hen samen stuurde. En voor de 2e keer "schrok" ik van mezelf op de foto.
"Schrikken" is hierin wellicht een wat gek woord, maar ik besefte me ineens dat mijn gezicht heel duidelijk laat zien wat ik eigenlijk al een tijd lang voel en diep van binnen ook echt wel weet.
Nu zo mijn gezicht te zien zegt of eigenlijk schreeuwt dit MOE met de hoofdletter OE!
Al veel te lang ben ik aan het hollen, zonder stilstaan. Wil ik alle ballen hooghouden en o wee als ik er een laat vallen.
In februari zou ik stoppen bij de drogisterij, omdat ik mezelf voorbij liep. En doodleuk stapte ik in het volgende avontuur wat centrum de mens werd.
Dit heb ik allemaal met heel veel plezier en passie en liefde gedaan, alleen vergat ik toe voelen of dit wel echt was wat voor mij bedoeld was. En voor beide kan ik inmiddels zeggen dat dat niet zo was.
Ja ik heb heel veel mogen leren, vooral hoe ik dingen anders mag doen. Hoe ik beter naar mijn lijf mag luisteren. Hoe ik mag gaan luisteren naar het fluisteren van mijn lijf, uit liefde voor mijn lijf.
Dit keer heb ik wederom gewacht tot het ging schreeuwen tot het niet meer kon en dat maakt dat mijn zenuwstelsel weer mag leren hoe het "uit" mag of iig de noodzaak minder voelt om steeds "aan" en alert te zijn.
Dus ik begin met langzaam aan ochtenden, niks moeten en niksen mag.
In het moment beslissen of ik wel of juist helemaal niets onderneem op een dag.
Plannen maken, jazeker. Ze uitvoeren gaat voorlopig op een heel laag pitje. Dag voor dag en van daaruit mag ik gaan ontdekken wat past bij mij.
Wat goed is voor mij en waar mijn vuurtje van gaat branden. Zonder me af te vragen of dit is wat er van mij verwacht wordt.
Hoe voel jij je vandaag echt?
